Δεκαεπτά χρόνια μακροοικονομικής σταθερότητας, χαμηλός πληθωρισμός, διαχειρίσιμο χρέος, ανοικτή οικονομία, αυξανόμενη ανταγωνιστικότητα, αύξηση του ΑΕΠ κατά 3,9% πέρυσι και ευοίωνες προοπτικές. Ονειρο θερινής νυκτός για την ευρωζώνη. Αυτή είναι η εικόνα της οικονομίας του Μεξικού, που φιλοξενεί από χθες στο Λος Κάμπος τη Σύνοδο της G20. Στο επίκεντρο των συνομιλιών των ηγετών των πιο αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών του πλανήτη είναι η κρίση στην ευρωζώνη και ειδικότερα οι δραματικές εξελίξεις στην Ισπανία. Ζητούμενο, το κοκτέιλ μέτρων που θα επιτρέψει την επίλυση της κρίσης και την ανάκαμψη από την οικονομική ύφεση. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον καλεί τις κεντρικές τράπεζες να αναλάβουν δράση για να προστατεύσουν την παγκόσμια οικονομία από τις καταστροφικές συνέπειες της κρίσης χρέους της ευρωζώνης και ζητά από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ε.Ε. να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την επίλυση των προβλημάτων που έχουν ανακύψει. «Γίνεται όλο και πιο σαφές στην ευρωζώνη ότι ο πυρήνας της, περιλαμβανομένης της ΕΚΤ, πρέπει να κάνει περισσότερα για να υποστηρίξει τη ζήτηση και να μοιραστεί το βάρος της προσαρμογής» λέει ο Βρετανός πρωθυπουργός, στέλνοντας μήνυμα στη Γερμανία. Στη διεθνή απομόνωση της Ανγκελα Μέρκελ αλλά και στις πιέσεις που δέχεται από τους ισχυρούς της γης για την ανάληψη πρωτοβουλιών για τη διάσωση του ευρώ αναφέρεται το «Spiegel».
Το γερμανικό περιοδικό αναφέρει ότι η ίδια επιμένει στις θέσεις της, την ώρα που η κατάσταση έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο. Oι αναπτυσσόμενες χώρες που αισθάνονται ήδη την «καυτή ανάσα» της ευρωκρίσης στέλνουν τελεσίγραφο στην Ευρώπη με βασικό αποδέκτη τη Μέρκελ, επισημαίνει στην ανάλυσή του το Bloomberg. Είναι ενδεικτικό ότι ο Κινέζος ηγέτης Χου Τζιντάο με άρθρο του στη μεξικανική εφημερίδα «Reforma» αποκάλεσε την κρίση χρέους στην ευρωζώνη «ζήτημα γενικής ανησυχίας» και ζήτησε να αντιμετωπιστούν «οι παράγοντες ανασφάλειας και αστάθειας που απειλούν την ανάκαμψη και συμβάλλουν στην ανεπάρκεια της παγκόσμιας ζήτησης, στην ασθενή ανάπτυξη των μεγαλύτερων οικονομιών, και οι μεγάλες δυσκολίες σε διάφορες χώρες σε ό,τι αφορά τον συντονισμό των μακροοικονομικών πολιτικών τους». Η Γερμανία πάντως διαμηνύει ότι η ευθύνη για την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας δεν είναι μόνο δικό της πρόβλημα.
