Ο ευρωπαϊκός Νότος προκαλεί τη Γερμανία και τη συνταγή της ανάκαμψης της οικονομίας, έγραφε η «WSJ», αναφερόμενη στο μέτωπο που προσπαθούν να συστήσουν από κοινού η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία. Ενα μέτωπο που ενδεχομένως θα ξεδιπλωθεί στην αυριανή μίνι Σύνοδο Κορυφής στη Ρώμη μεταξύ των τεσσάρων ηγετών, Μόντι, Ολάντ, Ραχόι και Μέρκελ. Στόχος της Ρώμης, του Παρισιού και της Μαδρίτης είναι να πειστεί το Βερολίνο στη χρησιμοποίηση των ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης για την αγορά του ισπανικού και του ιταλικού χρέους. Η «WSJ» εκτιμά ότι αυτή η πρόταση δεν θα έχει καμία τύχη, εάν περιλαμβάνει χαλάρωση των μέτρων δημοσιονομικής πειθαρχίας ή εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Στη Σύνοδο της Ρώμης θα συζητηθούν οι προτάσεις για την ανάπτυξη, για την τραπεζική ένωση, την ενίσχυση των εξουσιών του ESM, τον φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και βέβαια την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία.
Πρόκειται για την τελευταία ίσως ευκαιρία να βρεθούν σημεία σύγκλισης και να αναζητηθεί μια συμβιβαστική φόρμουλα πριν από την ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής στις 28 και 29 Ιουνίου στις Βρυξέλλες. «Μπορούμε να έχουμε διαφορετικές απόψεις, αλλά η Γαλλία και η Γερμανία… οφείλουν να συνεργαστούν» λέει ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ. Είναι όμως γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων σε πολλά ζητήματα. Το Βερολίνο επιμένει ότι η λύση δεν βρίσκεται στην αμοιβαιοποίηση του δημόσιου χρέους. Ομως τόσο ο Ολάντ όσο και ο Μόντι θα προσπαθήσουν να πείσουν τη Μέρκελ ότι στην παρούσα φάση αυτό είναι απολύτως αναγκαίο όσο και η έκδοση ευρωομολόγων σε δεύτερη φάση. Η Μέρκελ φαίνεται να συμφωνεί στην ιδέα της μεγαλύτερης τραπεζικής ένωσης και στην ανάγκη συλλογικής επιτήρησης του τραπεζικού τομέα, απορρίπτοντας όμως την πρόταση κοινής εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων, κάτι που προωθούν Παρίσι, Ρώμη και Μαδρίτη. Επίσης, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το Βερολίνο θα απορρίψει την πρόταση Μόντι για την εξαίρεση των στρατηγικών επενδύσεων από τον υπολογισμό του ελλείμματος καθώς και την ενίσχυση των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, ώστε να είναι σε θέση να συμμετέχει απευθείας στην ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών που βρίσκονται σε δυσχερή θέση.
