Τα 13 «ακραία» γεγονότα που μπορεί να ανατρέψουν δεδομένα και να εκπλήξουν τις αγορές το 2013 καταγράφει σε έκθεσή της η Deutsche Bank.
Εκείνο όμως που προκαλεί ενδιαφέρον για τα ελληνικά πράγματα είναι η επιμονή της γερμανικής τράπεζας στην ανακάλυψη φυσικού αερίου στην Ελλάδα αξίας μεγαλύτερης από το χρέος της. Να σημειώσουμε ότι είναι η δεύτερη φορά που σε σύντομο χρονικό διάστημα η Deutsche Bank επανέρχεται σε ένα θέμα που ίσως ανατρέψει τις εξελίξεις στη χώρα μας.
Για την Ελλάδα οι αναλυτές επαναφέρουν το θέμα των κοιτασμάτων φυσικού αερίου (στο οποίο είχαν αναφερθεί σε πρόσφατη έκθεσή τους) και επαναλαμβάνουν: «Η Ελλάδα διαθέτει μεγάλη υφαλοκρηπίδα στη Μεσόγειο και μερικές χώρες της Μεσογείου έχουν ήδη ανακαλύψει και εκμεταλλεύονται τους υποθαλάσσιους φυσικούς πόρους, με κυριότερο το πεδίο φυσικού αερίου Levantine μεταξύ του Ισραήλ και της Κύπρου. Ενας αριθμός μελετών, οι οποίες έχουν εξετάσει ανάλογα κοιτάσματα στη Μεσόγειο ως βάση σύγκρισης, τοποθετούν το πιθανό ύψος της αξίας του φυσικού αερίου νότια της Κρήτης έως τα 600 δισ. δολάρια».
Να επισημάνουμε ότι στην προηγούμενη έκθεση αναφερόταν ότι, αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις αυτές, τότε θα πρόκειται για το 15ο μεγαλύτερο απόθεμα φυσικού αερίου στον κόσμο, χωρίς (τονίζεται) να υπολογίζονται τα κοιτάσματα που τυχόν υπάρχουν στο Ιόνιο ή στο Αιγαίο.
Οι συντάκτες προχωρούσαν σε λεπτομερείς υπολογισμούς για το τελικό κέρδος της Ελλάδας, τονίζοντας ότι το κόστος εξόρυξης φυσικού αερίου ανέρχεται στο 25%, ενώ άλλο ένα 25% είναι το κέρδος των εταιριών που κάνουν την εξόρυξη. Επομένως, συνεχίζει η έκθεση, αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις, τότε η Ελλάδα θα έχει κέρδος ίσο με το 50% της συνολικής αξίας των κοιτασμάτων (δηλαδή 215 δισ. ευρώ).
Στα 13 πιθανά «ακραία» γεγονότα η Deutsche Bank συγκαταλέγει επίσης την έναρξη αγοράς μετοχών από τη Federal Reserve ως ένα αντισυμβατικό μέτρο νομισματικής πολιτικής, την επίλυση του Μεσανατολικού από τη Σουηδία, την Τουρκία και τη Βραζιλία, την κατάρρευση της βρετανικής κυβέρνησης, την υιοθέτηση αρνητικών επιτοκίων καταθέσεων από τις κεντρικές τράπεζες και την ενίσχυση των μετοχών, το πολιτικό άνοιγμα της Βορείου Κορέας και την ηπιότερη εξωτερική πολιτική από το Ιράν. Επίσης περιλαμβάνει τη διάσπαση της συσχέτισης νομισμάτων και μετοχών, την επιδείνωση της γεωπολιτικής κατάστασης στη Νότια Θάλασσα της Κίνας, την εισαγωγή ηλιακής ενέργειας στην Ευρώπη από τη Σαχάρα, το πλήγμα στις αγορές από την κλιματική αλλαγή, το σκάσιμο της «φούσκας» των ομολόγων αναδυόμενων αγορών και την αλλαγή εξουσίας στη Μαλαισία έπειτα από 40 χρόνια.
Νίκος Ελευθερόγλου
