Πράσινη πρόταση ή πράσινη πρόκληση; Με την πρώτη ως μέθοδο ο Νίκος Χρυσόγελος και οι Οικολόγοι Πράσινοι κατάφεραν στις προηγούμενες ευρωεκλογές (στις οποίες έλαβαν 3,5%) να εκλέξουν έναν ευρωβουλευτή, αλλά με τις προκλήσεις στις οποίες επιδίδονται από τότε δεν φαίνεται ότι θα μπορέσουν να επιβιώσουν πολιτικά μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Οταν το 2009 ο κ. Χρυσόγελος, ως συντονιστής της καμπάνιας των εκλογών του Ευρωκοινοβουλίου και περιφερειακός σύμβουλος και γραμματέας του προεδρείου του Συμβουλίου Νοτίου Αιγαίου, κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει τη μόδα της οικολογίας με το τότε «νέο» κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων, ουδείς φανταζόταν τι θα επακολουθούσε.
Πλέον, ύστερα από τις επαναλαμβανόμενες «περίεργες» δηλώσεις τους, γίνεται αντιληπτό ότι «έκρυψαν» αρκετά καλά τις -κατά πολλούς- αντεθνικές τους θέσεις. Αυτήν, άλλωστε, την εβδομάδα ο κ. Χρυσόγελος ψήφισε κατά της Ελλάδας και υπέρ των Σκοπίων, συντασσόμενος με το ψήφισμα του Αγγλου (τυχαίο;) σοσιαλδημοκράτη Ρίτσαρντ Χιούιτ, ο οποίος ζητούσε την άμεση έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της FYROM με την Ε.Ε., χωρίς να έχει λυθεί το θέμα της ονομασίας. Και μάλιστα το «ναι» του Ελληνα ευρωβουλευτή κ. Χρυσόγελου κατά της εθνικής πολιτικής την περασμένη Πέμπτη έκανε τα Σκόπια να χαμογελάσουν, ύστερα από μια σειρά καταδικών τους για τις αλυτρωτικές και ανιστόρητες συμπεριφορές τους. Πάντως, ο ίδιος επιχείρησε 24 ώρες αργότερα να εκδώσει «διορθωτική» δήλωση, υποστηρίζοντας ότι τάσσεται υπέρ της σύνθετης ονομασίας όσον αφορά την εκκρεμότητα που υπάρχει στις σχέσεις μας με την ΠΓΔΜ, ωστόσο, όπως είπε, «πρέπει να αλλάξουμε τακτική για να μπορέσουμε να προωθήσουμε μια δίκαιη λύση».
Πέραν όμως των θέσεών του αναφορικά με τα εθνικά θέματα, ο κ. Χρυσόγελος πλέον δέχεται και εσωκομματικά πυρά, καθώς κατηγορείται από την πλειοψηφία ότι σε συνεργασία με τον κ. Τρεμόπουλο ανοίγουν «την κερκόπορτα του κόμματος για την άλωσή του από το ΠΑΣΟΚ» προχωρώντας σε μαζικές εγγραφές μελών της ΠΑΣΠ. Αυτό, άλλωστε, είχε ως συνέπεια την αποχώρηση 14 από τα 32 μέλη του Πανελλαδικού Συμβουλίου -μεταξύ των οποίων και της Ιωάννας Κοντούλη- ύστερα από μια θυελλώδη συνεδρίαση. «Η τακτική αυτή των τέως και νυν ευρωβουλευτών Μιχάλη Τρεμόπουλου και Νίκου Χρυσόγελου απέχει από την “πράσινη” κουλτούρα και από κάθε έννοια πολιτικής ηθικής. Η πρόσφατη προεκλογική περίοδος έδωσε ένα πολιτικό στίγμα το οποίο θέλουν να σβήσουν. Ετσι, με παλαιοκομματικές πρακτικές διαλύουν ό,τι “πράσινο” και συναινετικό θα μπορούσε να διατηρήσει ο χώρος και συνιστά μια συγκροτημένη προσπάθεια πλήρους ελέγχου του κόμματος για προσωπικά οφέλη και μόνιμη επαγγελματική πρωτοκαθεδρία» ανέφεραν χαρακτηριστικά. Το επόμενο επεισόδιο ανάμεσα στους δυο και την πλειοψηφία αναμένεται να παιχτεί στο συνέδριο του κόμματος, που θα πραγματοποιηθεί στη Λαμία στις 6-7 Ιουλίου.
Πρόταση για οδό Κεμάλ!
Εκτός από τις κατά καιρούς φιλοσκοπιανές θέσεις τους, αυτή βέβαια δεν είναι η μόνη περίπτωση κατά την οποία οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν δείξει τα «πιστεύω» τους. Πρώτος και καλύτερος το έχει πράξει ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, μέντορας του κ. Χρυσόγελου και ευρωβουλευτής προτού του παραδώσει την έδρα στις Βρυξέλλες.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε αναρωτηθεί προκλητικά, γιατί να μην υπάρχει οδός Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, ενώ αίσθηση είχε προκαλέσει η παρουσία του στις 13 Νοεμβρίου του 2006 στο εργατοϋπαλληλικό κέντρο Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του «Μακεδονικού Αναγνωστικού», ενός βιβλίου που αξιοποιείται έντονα από τη σκοπιανή προπαγάνδα, όταν στο ίδιο πάνελ βρισκόταν ο εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου Πέτρος Βοσκόπουλος, που τάσσεται υπέρ της παράδοσης του ονόματος της «Μακεδονίας» στους Σκοπιανούς. Σε βίντεο-σοκ που αποκάλυψε αργότερα η εφημερίδα «Espresso», μάλιστα, ο κ. Τρεμόπουλος, εκτός των άλλων προκλητικών, έλεγε σε εκείνη την εκδήλωση ότι «η Θεσσαλονίκη, το 1912, όταν μπήκε ο Ελληνικός Στρατός, δεν ήταν ελληνική»!
Ρεπούση: Παραποιεί κατ’ εξακολούθησιν και συστηματικά την Ιστορία
Μπορεί η Μαρία Ρεπούση να συνεχίζει να προκαλεί με τις απανωτές δηλώσεις της, ωστόσο το ερώτημα που απασχολεί πολλούς είναι εάν απλά αγνοεί το πολιτικό κόστος ή αν η βουλευτής Α’ Πειραιά της ΔΗΜ.ΑΡ. υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες με στόχο την άμβλυνση των εθνικών ανακλαστικών, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη συγκυρία όπως η σημερινή.
Μέσα σε μία εβδομάδα στοχοποιήθηκε -όχι αδίκως- αρχικά για την επιστολή που φερόταν ότι έστειλε στον τομέα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να μην περάσει η «προβληματική», κατ’ αυτήν, διάταξη στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την άρνηση των γενοκτονιών και των εγκλημάτων πολέμου (μετέπειτα διέρρευσε ότι αποδέκτες ήταν φίλοι της και πανεπιστημιακοί). Στη συνέχεια προκάλεσαν σάλο οι δηλώσεις της περί χαρακτηρισμού του χορού του Ζαλόγγου ως «μύθου».
Μάλιστα, το γεγονός ότι πολλοί θεωρούν σχεδόν αδύνατο να μη γνώριζε ότι θα προκαλούσε τριγμούς στην Αγίου Κωνσταντίνου -με πρώτο τον πρόεδρο της ΔΗΜ.ΑΡ. Φώτη Κουβέλη να αναγκάζεται να την «αδειάσει» και στη συνέχεια με αρκετά στελέχη να βρίσκονται στα κάγκελα με τα συνεχή ατοπήματά της- γεννά αυτομάτως αρκετές απορίες. Αλλωστε, και στο παρελθόν η κυρία Ρεπούση έχει μπει στο στόχαστρο ακόμη και των στελεχών της ΔΗΜ.ΑΡ., όπως για παράδειγμα όταν χαρακτήρισε τις αναπαραστάσεις της Εξόδου του Μεσολογγίου, της ανατίναξης της Αρμάτας στις Σπέτσες, της ανατίναξης στο Κούγκι, αλλά και τις εκδηλώσεις για το Λάβαρο της Αγίας Λαύρας, «εθνικιστικά κιτς». «Δεν προσφέρουν τίποτα, αναπαράγουν την εθνικιστική έξαρση, επαναλαμβάνονται συνεχώς και δεν γίνεται κανένας ιστορικός στοχασμός» είχε υποστηρίξει τότε.
Σε άλλο ατόπημά της, με δημόσια δήλωσή της τον περσινό Οκτώβριο, εξέφραζε τη συμπαράστασή της προς τους συντελεστές της θεατρικής παράστασης «Corpus Christi», η οποία εμφανίζει την ιστορία του Ιησού και των Αποστόλων ως δήθεν μια ιστορία ενηλικίωσης μιας ομάδας ομοφυλοφίλων που ζουν στο σημερινό Τέξας!
Μάλιστα το μενού είχε και συνέχεια, αφού συνέχισε απτόητη να προκαλεί καθώς είχε φύγει από την Ολομέλεια της Βουλής, όταν ο πρόεδρος του Σώματος ζήτησε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της ποντιακής Γενοκτονίας. Δηλαδή για τη Γενοκτονία που τώρα, αρκετούς μήνες αργότερα, αποκαλύπτεται ότι δεν θέλει η άρνησή της να συμπεριληφθεί στα αδικήματα που πρόκειται να αντιμετωπίζει το αντιρατσιστικό νομοθέτημα…
Αρχή με «συνωστισμό»
Στην κυρία Ρεπούση -η οποία τάσσεται κατά του εκκλησιασμού στα σχολεία- δεν αρέσουν οι παρελάσεις και γενικά διαφωνεί ως ιστορικός σε όσα πιστεύει από γενιά σε γενιά ο Ελληνας πολίτης. Εγινε γνωστή στο πανελλήνιο την άνοιξη του 2006, όταν επί υπουργίας της Μαριέττας Γιαννάκου έγραψε σχολικό βιβλίο Ιστορίας το οποίο επρόκειτο να διδαχτεί στα παιδιά της ΣΤ’ Δημοτικού, με τους συνεργάτες της Χαρά Ανδρεάδη, Αριστείδη Πουταχίδη και Αρμόδιο Τσιβά.
Το επίμαχο απόσπασμα που προκάλεσε θύελλα αναφερόταν στη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και πιο συγκεκριμένα στην καταστροφή και το κάψιμο της Σμύρνης περιγράφοντας τη σφαγή χιλιάδων αμάχων Ελλήνων από τον τουρκικό στρατό. Αντί λοιπόν οι τέσσερις ιστορικοί να αποδώσουν την τραγικότητα και αγωνία των Ελλήνων να σωθούν, συμπύκνωσαν την ιστορική στιγμή μέσα σε δυο γραμμές κάνοντας λόγο για έναν απλό «συνωστισμό» στο λιμάνι. Προσφάτως πάντως παραδέχτηκε, υπό το βάρος των συνεχιζόμενων αντιδράσεων, ότι χρησιμοποίησε μια «ατυχή έκφραση».
