Στην επικαιρότητα, εν μέσω κρίσης και δημοσιονομικής στενότητας, έρχονται με το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο οι επεκτάσεις της Αττικής Οδού οι οποίες έχουν προκηρυχθεί δύο φορές την τελευταία 15ετία (το 2000 και το 2007), χωρίς έως σήμερα να υπάρχουν πλήρεις μελέτες για το συγκεκριμένο κρίσιμο έργο. Στο μεσοδιάστημα, η κοινοπραξία Αττική Οδός που διαχειρίζεται τον οδικό άξονα είχε προτείνει στην κυβέρνηση Κ. Καραμανλή να κατασκευάσει με ίδιους πόρους τις επεκτάσεις έναντι χρονικής παράτασης της σύμβασης παραχώρησης που λήγει το 2024.
Το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας, που έθεσε προ ημερών σε δημόσια διαβούλευση το υπουργείο Περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ), προβλέπει τρεις επεκτάσεις της Αττικής Οδού: προς το Λαύριο, προς τη Ραφήνα (με παράλληλη σύνδεση με το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος») και επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Υμηττού έως τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο ύψος του Ελληνικού. Οι νέες προτάσεις για τις επεκτάσεις συνδέονται με τα σχέδια για σημαντική ενίσχυση του Λαυρίου ως επιβατικού λιμανιού, με παράλληλη αποσυμφόρηση του Πειραιά, ο οποίος ενισχύεται ως διαμετακομιστικό κέντρο εμπορίου στη Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο, εξάλλου, στο νέο ρυθμιστικό σχέδιο προτείνεται και η επέκταση του δικτύου του προαστιακού σιδηροδρόμου έως το Λαύριο.
Πολλοί θεωρούν ότι οι επεκτάσεις θα μείνουν στα χαρτιά με δεδομένες τη μεγάλη πτώση της κυκλοφορίας στους οδικούς άξονες (και στην Αττική Οδό) λόγω της οικονομικής κρίσης και την αδυναμία εξεύρεσης πόρων. Τα τραπεζικά κεφάλαια που απαιτούνται δύσκολα θα βρεθούν όταν όλοι παρακολουθούν το σίριαλ με τη χρηματοδότηση των μεγάλων οδικών αξόνων. Από την άλλη πλευρά, η κατασκευή τους κρίνεται απαραίτητη για τη στήριξη σχεδίων όπως οι αποκρατικοποιήσεις λιμένων (Πειραιώς, Λαυρίου, Ραφήνας κ.λπ.) και επενδύσεων (Ελληνικό κ.λπ.).
Στο υπουργείο Υποδομών γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν οι πόροι για τις επεκτάσεις της Αττικής Οδού, η οποία την τελευταία τετραετία έχει χάσει σχεδόν το ένα τρίτο της κυκλοφορίας λόγω της κρίσης. Οι ημερήσιες διελεύσεις στον οδικό άξονα ήταν 307.000 το 2009, το 2011 περιορίστηκαν σε 250.000 και το 2012 έπεσαν στις 216.000. Για φέτος προβλέπεται ότι θα υποχωρήσουν κάτω από τις 200.000 ημερησίως. Γι’ αυτό και εκτιμούν ότι απαιτείται ο σχεδιασμός ενός έργου που από τη μια πλευρά θα είναι οικονομικά βιώσιμο, με βάση τα νέα δεδομένα, και από την άλλη αρκετά μεγάλο ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον επενδυτών πέραν της κοινοπραξίας Αττική Οδός.
Φώτης Κόλλιας
