Για δεκαετίες η υποψία ότι ο Αλέκος Σεγκόπουλος, ο φυσικός κληρονόμος του Κωνσταντίνου Καβάφη, είναι και γιος του πλανάται πάνω από τα φιλολογικά πηγαδάκια. Ή μήπως δεν είναι μια απλή υποψία;
Γύρω από αυτό το ερώτημα, το αν τελικά ο μεγάλος Αλεξανδρινός μας ποιητής είχε απόγονο, περιστρέφεται το θεατρικό έργο που κάνει την Κυριακή πρεμιέρα στο Ιμαρέτ της Καβάλας. «Ο γηραιός πατήρ μου», σε κείμενο Κώστα Ακρίβου και σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, αποτελεί την κεντρική παράσταση του Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου και πρόκαιται για ένα μυθιστορηματικό έργο με αρκετά ψήγματα αλήθειας. «Ο γηραιός πατήρ μου», εξηγεί στη «δημοκρατία» ο σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ κ. Γκόνης, «είναι ένα κείμενο που γράφτηκε ειδικά για τη φετινή διοργάνωση. Η πεποίθησή μας είναι πως ένας φεστιβαλικός θεσμός θα πρέπει να γεννάει πράγματα. Να είναι εν ολίγοις ένας αγρός που θα σπέρνεται και θα θερίζεται αναλόγως».
Βασισμένη στις περίπου 70 επιστολές που είχε γράψει ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καβάφης αλλά και στις 40 συνταγές της μητέρας του Χαρίκλειας -εξαιρετικής μαγείρισσας-, η παράσταση καταπιάνεται με το ζήτημα του απογόνου του Καβάφη που «αιωρείται» επί σειρά ετών.
Διερευνάται, με λίγα λόγια, αν ο Αλέκος Σεγκόπουλος, ο γιος της μοδίστρας που εργαζόταν για λογαριασμό της οικογένειας Καβάφη -και στον οποίο ο ποιητής είχε μια ιδιαίτερη αδυναμία- ήταν τελικά δικό του παιδί. Απάντηση, φυσικά, μέσα από την παράσταση δεν δίνεται.
Οι «φωνές» του έργου είναι η μοδίστρα Ελένη, ο γιος της Αλέκος, ο Αλεξανδρινός ποιητής αλλά και η μητέρα του Χαρίκλεια Καβάφη.
«Η υποψία ότι ο φυσικός κληρονόμος του Καβάφη, ο Σεγκόπουλος, είναι παιδί του εκφράζεται τόσο στα γραπτά του μελετητή Μανόλη Σαββίδη όσο και στα κείμενα του Τσίρκα» υποστηρίζει ο κ. Γκόνης. «Μέσα από την παράσταση, λοιπόν, τονίζουμε αυτό το ερώτημα ακόμη πιο εμφατικά. Σημαντικό ρόλο στην πλοκή της παίζει και ένα σπάνιο ντοκουμέντο από το αρχείο του Φρέντυ Γερμανού, το οποίο απλόχερα μας έδωσε η Μαρία Ιωαννίδου. Πρόκειται για την τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη που είχε δώσει η ανιψιά του Καβάφη και στην οποία υποστήριζε ότι ο Σεγκόπουλος ήταν πράγματι γιος του» είπε ο ίδιος, συνεχίζοντας: «Είμαστε τυχεροί που το δανειστήκαμε. Δεν ξέρω αν με το κλείσιμο της ΕΡΤ θα είχαμε πρόσβαση στο αρχείο της δημόσιας τηλεόρασης».
Στους ρόλους συναντάμε τη Μάγια Λυμπεροπούλου (Χαρίκλεια Καβάφη), την Αλεξάνδρα Παντελάκη (Ελένη Σεγκοπούλου), τον Γιώργο Παπαπαύλου (Αλέκος Σεγκόπουλος, αφηγητής) αλλά και τον θεατρικό συγγραφέα Αντώνη Κούφαλη, ο οποίος ενσαρκώνει τον ποιητή.
Χαρακτηριστικό είναι ακόμη ότι ο φετινός καλλιτεχνικός θεσμός είναι αφιερωμένος στον Καβάφη με αφορμή τη συμπλήρωση των 150 χρόνων από τη γέννησή του.
«Ξαναδιαβάζοντας τις επιστολές του σπουδαίου Αλεξανδρινού ποιητή, συνειδητοποιείς πόσα πράγματα δεν γνωρίζεις για αυτόν που μελετάς αλλά και καταλαβαίνεις ότι ο Καβάφης ξεπερνά κατά πολύ τα εθνικά μας σύνορα» τονίζει ο κ. Γκόνης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ακόμη ο χώρος στον οποίο παρουσιάζεται το θεατρικό. Μιλάμε φυσικά για το επιβλητικό Ιμαρέτ που βρίσκεται στην καρδιά της Καβάλας, ένα σπουδαίο βακούφικο κτίριο.
Info: Η θεατρική παράσταση «Ο γηραιός πατήρ μου» του Κώστα Ακρίβου θα παρουσιαστεί στο Ιμαρέτ της Καβάλας από τις 11 έως και τις 13 Αυγούστου.
Τα ΔΗΠΕΘΕ υποφέρουν
Ο σκηνοθέτης, που έχει διανύσει αρκετά χιλιόμετρα πίσω από το τιμόνι των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων, δεν κρύβει την απαισιοδοξία του για το μέλλον του θεσμού. «Η κατάσταση, δυστυχώς, στα ΔΗΠΕΘΕ είναι ζοφερή» λέει. «Πλέον επαφίεται στον ηρωισμό του καθενός, των ηθοποιών και των σκηνοθετών, το τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτά. Και αυτό διότι θέλουμε να κρατήσουμε το επάγγελμά μας σε ένα ύψος. Δυστυχώς, η Πολιτεία κωφεύει. Γενικότερα, δεν νομίζω πως τις κυβερνήσεις τις ενδιαφέρει ο πολιτισμός».
Γιώτα Βαζούρα
