Λένε ότι και η μη δράση είναι πράξη. Με αυτό το επιχείρημα -σύμφωνα με το οποίο η μη παρέμβαση των ΗΠΑ θα ήταν «θέση απάθειας»-, οι υπέρμαχοι της στρατιωτικής επέμβασης της Δύσης στη Συρία δικαιολογούν τα τύμπανα του πολέμου που ηχούν ολοένα και πιο δυνατά – και ολοένα και πιο κοντά στη χώρα μας. Στο Ακρωτήρι της Κύπρου έχουν αναπτυχθεί έξι καταδιωκτικά αεροσκάφη Typhoon της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας (RAF). Στα χνάρια του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο θεωρεί «νόμιμη την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Συρία ακόμη και δίχως έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας» και έχει αναπτύξει πολεμικά πλοία στη Μεσόγειο, βαδίζει και η Ρωσία, η οποία ετοιμάζεται να στείλει δύο πολεμικά πλοία στην ανατολική Μεσόγειο.
Οσο για τις ΗΠΑ; Ο Μπαράκ Ομπάμα εξετάζει τις στρατιωτικές επιλογές, οι οποίες περιλαμβάνουν πολυήμερες επιθέσεις σε στόχους της συριακής κυβέρνησης, ενώ την ίδια στιγμή ανώτεροι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης ενημερώνουν τα ηγετικά στελέχη του αμερικανικού Κογκρέσου σχετικά με την κατάσταση στη Συρία.
Παράλληλα, η Γερμανία και η Γαλλία συμφωνούν ότι θα πρέπει να υπάρξει κάποια αντίδραση στην καταγγελθείσα επίθεση με χημικά όπλα στη Συρία, η οποία παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η αναφορά της αποστολής επιθεωρητών επί των καταγγελιών χρήσης χημικών όπλων στη Συρία, η οποία θα τεθεί εν συνεχεία ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας, θα βρίσκεται στα χέρια του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν το Σάββατο – ημέρα αποχώρησης των επιθεωρητών.
Την ίδια ώρα ο συριακός στρατός προετοιμάζεται «επιθετικά» για το χειρότερο σενάριο. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος Ασαντ ανακοίνωσε ότι «οι απειλές για μια άμεση επίθεση κατά της Συρίας αυξάνουν μόνον την προσήλωσή της στις βαθιά ριζωμένες αρχές της και στην ανεξαρτησία της. Η Συρία θα υπερασπιστεί τον εαυτό της απέναντι σε οποιαδήποτε επίθεση».
Οσο για εκείνους που λένε ότι το χτύπημα στη Συρία θα είναι σύντομο και θα διαρκέσει μια δυο ημέρες, τους έχει διαψεύσει ήδη η Ιστορία. Κι ας επιμένει ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον -ο οποίος κάλεσε το Κοινοβούλιο της χώρας του να υποστηρίξει μια πρόταση της κυβέρνησης υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων- ότι «η Συρία δεν είναι Ιράκ».
Ρ. Φισκ: Το κοινό όραμα
Οι ΗΠΑ και το Μέτωπο Αλ Νούσρα -το συριακό παρακλάδι της Αλ Κάιντα- μοιράζονται το ίδιο «όραμα» και αγωνίζονται πυρετωδώς για τον ίδιο στόχο: την εξόντωση του Μπασάρ αλ Ασαντ. Οσο παράδοξη κι αν φαντάζει, αυτή είναι η θεωρία του Ρόμπερτ Φισκ, του βραβευμένου ανταποκριτή της βρετανικής εφημερίδας «Independent» στη Μέση Ανατολή.
«Αν ο Μπαράκ Ομπάμα αποφασίσει τελικά να επιτεθεί στο συριακό καθεστώς, θα επιβεβαιώσει -για πρώτη φορά στην Ιστορία- ότι η Αμερική βρίσκεται στο πλευρό της Αλ Κάιντα. Αυτοί που σκότωσαν χιλιάδες ανθρώπους την 11η Σεπτεμβρίου τώρα θα πολεμήσουν μαζί με το έθνος του οποίου τους αθώους δολοφόνησαν βάναυσα ακριβώς πριν από 12 χρόνια» σχολιάζει ο Βρετανός δημοσιογράφος και ειδήμων του αραβικού κόσμου, ο οποίος ωστόσο θίγει και μια «αβάσταχτη» ειρωνεία: «Την ώρα που οι Αμερικανοί βομβαρδίζουν την Αλ Κάιντα σε Υεμένη και Πακιστάν, θα τη βοηθούν στη Συρία σκοτώνοντας τους εχθρούς της. Πάμε στοίχημα ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να επιτεθούν στην Αλ Κάιντα στη Συρία».
«Τα χημικά όπλα σκοτώνουν αδιακρίτως με τρόπο φρικιαστικό και απάνθρωπο»
Η χρήση των χημικών όπλων θεωρείται αθέμιτη ακόμα και σε συνθήκη πολέμου. Εκτός όμως από casus belli, τι σημαίνουν τελικά τα χημικά όπλα για τον ανθρώπινο οργανισμό;
Σύμφωνα με τον γιατρό Αλεξάντερ Γκάνζα, αναπληρωτή κοσμήτορα και καθηγητή Επιδημιολογίας στο αμερικανικό υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, οι πόλεμοι πρέπει να γίνονται μόνο με σφαίρες και βόμβες και όχι με χημικά όπλα, δεδομένου ότι ένα νευροτοξικό αέριο όπως το Σαρίν -που χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση της Συρίας- σκοτώνει αδιακρίτως και επιπλέον με τρόπο απάνθρωπο και φρικιαστικό. Συγκεκριμένα, «επηρεάζει την ικανότητα του νευρικού συστήματος να μεταδίδει σήματα σε διάφορα μέρη του σώματος, αναστέλλοντας το ένζυμο που χρησιμοποιεί το σώμα και σπάζοντας έτσι τους νευροδιαβιβαστές. Το αποτέλεσμα είναι υπερδιέγερση και εν τέλει ολική κατάρρευση του σώματος, αφού δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει κανονικά. Τα συμπτώματα προκαλούνται ακριβώς από την αναστολή του συγκεκριμένου ενζύμου. Ξεκινούν με δυσκολία στην όραση ή αίμα από τη μύτη, συμπτώματα τα οποία συνδέονται με το μπλοκάρισμα του νευροδιαβιβαστή. Συνέχεια έχουν οι σπασμοί και εν τέλει η ασφυξία, αφού το άτομο δεν είναι σε θέση να πάρει επαρκώς μία ανάσα» σημειώνει ο Αλεξάντερ Γκάνζα.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
