Ενα από τα βασικά ερώτημα των γερμανικών εκλογών είναι το κατά πόσο έχασε ή κέρδισε στις εκλογές η Ανγκελα Μέρκελ. Ακόμη και με το 41,5% των ψήφων υπέρ της, η καγκελάριος δεν διασφάλισε την αυτοδυναμία. Το προβάδισμά της, λοιπόν, δεν είναι τόσο μεγάλο και πρέπει να σχηματίσει κυβέρνηση με τον επόμενο στη σειρά εκλογικής προτίμησης. Και καθώς η Μέρκελ κοιτάζει τον νότο της γερμανικής πολιτικής κατάταξης για να βρει συνεργάτες, ο ευρωπαϊκός Νότος κοιτάζει προς τη Γερμανία για να εκτιμήσει τι αλλαγές μπορεί να περιμένει στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Ακούγοντας την καγκελάριο, η απάντηση δεν είναι πολύπλοκη. «Δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει η ευρωπαϊκή μας πολιτική» σχολίασε. Η διάπυρη ρητορική των Σοσιαλδημοκρατών, όμως, που περιείχε «Σχέδια Μάρσαλ» και παρόμοιες προτάσεις, κάνει τους Νοτιοευρωπαίους να έχουν κάποιες ελπίδες για αλλαγή και «μια ελαφρά διαφοροποίηση της θέσης της Γερμανίας υπέρ των χωρών της ευρωζώνης σε οικονομική κρίση», όπως υποστηρίζει ο Χόλγκερ Σμίντινγκ της Berenberg Bank.
Στην προεκλογική εκστρατεία των Σοσιαλδημοκρατών, βεβαίως, τα ευρωομόλογα υποβαθμίστηκαν, ενώ η σοσιαλδημοκρατική τακτική που ακολουθήθηκε ήταν να υπερψηφίζονται σχεδόν όλες τις προτάσεις της Ανγκελα Μέρκελ στην Μπούντεσταγκ. Στις Βρυξέλλες, το European Policy Center σχολίασε ότι ο πιθανός συνασπισμός δεν θα επηρεάσει τη γερμανική πολιτική για την ευρωζώνη και οι μόνες αλλαγές που θα γίνουν θα είναι σε θέματα όπως η τραπεζική ένωση και σε εσωτερικές γερμανικές προτεραιότητες. Οι Standard & Poor’s και Fitch σχολιάζουν ομοίως ότι οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν επιβραβεύσει τις πρωτοβουλίες της Μέρκελ στο Κοινοβούλιο και εκτιμούν ότι η αμοιβαιοποίηση ή η μείωση του χρέους της ευρωζώνης δεν αποκτά περισσότερες πιθανότητες με τον κυβερνητικό συνασπισμό. Οπως σχολιάζει ο Ζιλ Μεκ της Deutsche Bank, ο μεγάλος συνασπισμός θα είναι απλώς η «επισημοποίηση της από κοινού διαχείρισης» της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου.
