Την τύχη τους και έξω από την «αυλή» της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα πρέπει να αναζητήσουν στο εξής οι ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις, αφού αγορές όπως η Λατινική Αμερική και η Ασία, που έμοιαζαν κάποτε πολύ μακρινές, τώρα προσφέρουν μεγάλες ευκαιρίες. Σύμφωνα με έρευνα του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ), η οποία παρουσιάστηκε στο 39ο IATTO FORUM – EXPORT SUMMIT II, οι αγορές στις οποίες θα πρέπει να στραφούν στρατηγικά οι ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις είναι έξι αναπτυσσόμενες (Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία, Τουρκία και Νότια Κορέα) και δύο ανεπτυγμένες (ΗΠΑ και Ιαπωνία).
Σύμφωνα με τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο του ΣΕΒΕ Αναστάσιο Αλεξανδρίδη, οι ελληνικές εξαγωγές προς Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία, Τουρκία και Νότια Κορέα ανήλθαν πέρυσι στο 15% των συνολικών ελληνικών πωλήσεων στο εξωτερικό, από 7% το 2003, με την Ινδία να καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση για το 2012 (+101%, σε σχέση το 2011) και τη Νότια Κορέα (+71%) να ακολουθεί. Και αυτό παρότι κάποιες από τις εν λόγω αγορές παραμένουν «απαγορευμένες» για πολλά ελληνικά προϊόντα, καθώς οι επιχειρήσεις δεν τα έχουν ακόμη πιστοποιήσει με βάση τους εσωτερικούς κανονισμούς και τις προδιαγραφές τους.
Οσον αφορά τους κλάδους, η έμφαση πρέπει να δοθεί στα μη επεξεργασμένα δέρματα, δέρματα και γούνες, στα ζωικά ή φυτικά λίπη και έλαια, στα τρόφιμα-ποτά, στον καπνό, στην ένδυση, στα μη μεταλλικά ορυκτά, στα ορυκτά καύσιμα, στα ζώντα ζώα και ζωικά προϊόντα, στα λαχανικά και φρέσκα φρούτα, στα βασικά μέταλλα και στα χημικά-πλαστικά.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΣΕΒΕ Δημήτρης Λακασάς σημείωσε ότι για να έχει η χώρα πιθανότητες να εισέλθει σε έναν νέο, ενάρετο οικονομικό κύκλο, πρέπει να θέσει ως στόχο τη συμμετοχή της συνολικής εξωστρέφειας στο 50% του ΑΕΠ έως το 2020, με πτώση της ανεργίας στο 12%. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει, όπως είπε, να εφαρμοστεί το δόγμα «παράγω και εξάγω». Ο ίδιος τόνισε ότι η Ελλάδα είχε επί δεκαετίες λάθος εθνικό στόχο, επικεντρώνοντας την πολιτική της στη συντήρηση ενός κρατικοδίαιτου μοντέλου, στη σύγκλιση των εισοδημάτων με τα ευρωπαϊκά και στην αύξηση της κατανάλωσης με δανεικά.
