Μια δήλωση-βόμβα έκανε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος χθες από το Στρασβούργο. Ούτε λίγο ούτε πολύ, επιχειρώντας να απαντήσει στις δηλώσεις του αντικαγκελάριου κ. Γκάμπριελ ότι η Ελλάδα είναι ένα ασύντακτο κράτος και μπήκε στην ΟΝΕ με παραποιημένα στοιχεία, «έκαψε» με την αναφορά του τον Κώστα Σημίτη (και όχι μόνο) αλλά και τον έμπορο όπλων Γιώργο Πατεράκη.
Ο κ. Βενιζέλος, μεταξύ άλλων, είπε: «Εχουμε προβλήματα διαφθοράς, ας πούμε; Εχουμε ναι. Αλλά, αν δείτε πίσω από κάθε σκάνδαλο στην Ελλάδα ποιος υπάρχει, θα διαπιστώσετε δυστυχώς ότι υπάρχει συνήθως μια μεγάλη γερμανική εταιρία, η Siemens, η Ferrostaal, η MAN, η Daimler-Chrysler»!
Ομως, τα ερωτήματα που προέκυψαν από τις αποκαλύψεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και αντιπροέδρου της κυβέρνησης είναι πολλά.
Πώς ανέφερε την υπόθεση Daimler-Chrysler, όταν δεν έχει βγει έως τώρα τίποτα!!! Πώς του ήρθε; Γιατί «καρφώνει» τον πρώην πρωθυπουργό, και μάλιστα τώρα, όπως και τον Γιώργο Πατεράκη; Εκανε γκάφα και του ξέφυγε ή στέλνει μηνύματα;
Εως το 1997 η εταιρία λεγόταν DASA. Από 1997 ως 2000 (λόγω ανταλλαγής εταιρικών μεριδίων) έγινε Daimler-Chrysler και από το 2000 και μετά έγινε EADS-Eurofighter.
Τα ενδεχόμενα
Επομένως (αν δεν του ξέφυγε και δεν έκανε γκάφα), υπάρχουν δύο ενδεχόμενα:
α) Αναφέρεται στο συμβόλαιο εκσυγχρονισμού Φάντομ (F-4) που Σημίτης – Ακης έδωσαν τον Ιούλιο του 1997 και το έργο υλοποιήθηκε με τεράστια καθυστέρηση και μόνο εν μέρει. Ηταν το πρώτο μεγάλο συμβόλαιο του εξοπλιστικού προγράμματος 1997-2004 και το πρώτο που πήραν οι Γερμανοί. Το ερώτημα είναι, εάν ισχύουν οι αποκαλύψεις Βενιζέλου, ποιοι πήραν μίζες;
β) Εκαναν λαδώματα για το Eurofighter, καθώς είχε ληφθεί απόφαση για την αγορά 30 (+ οψιόν άλλα 30) από το ΚΥΣΕΑ (Daimler 1998, 2000 και 2001) από Ακη, Σημίτη, Γιάννο Παπαντωνίου και απλώς δεν τα πήραμε λόγω καθυστερήσεων και επειδή, πρώτον, ο Γιώργος Πατεράκης ήθελε 60 (+ οψιόν άλλα 30) και, δεύτερον, εξαιτίας έλλειψης χρημάτων λόγω έργων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004;
Να σημειώσουμε ότι τον Μάρτιο του 1997 ο υπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος ενημερώνεται για το ενδιαφέρον των ΗΠΑ επί του προγράμματος εκσυγχρονισμού των Φάντομ F-4. Οι αμερικανικές υπηρεσίες εντοπίζουν (πολύ νωρίς!) το θέμα και διαμαρτύρονται ότι η κυβέρνηση Σημίτη ακολουθεί «πολιτικά κριτήρια» υπέρ του Βερολίνου. Παρά τις διαμαρτυρίες, το συμβόλαιο καταλήγει τελικά όλως τυχαίως στη γερμανική DASA.
