Τραγούδησε τον έρωτα όπως καμία άλλη. Με το ίδιο σφρίγος και πάθος που τον έζησε. Για εκείνη άλλωστε η «Αγάπη ποτέ δεν ήταν αμαρτία», ακόμη και αν «Χίλιες βραδιές» βασανιζόταν από εκείνη. Αυτή ήταν η Τζένη Βάνου, που έφυγε χθες το πρωί από τη ζωή σε ηλικία 75 χρονών χτυπημένη από την επάρατη νόσο. Η ερμηνεύτρια αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας στον λαιμό της για το οποίο είχε κάνει μάλιστα το περασμένο καλοκαίρι επέμβαση. Ωστόσο, η ασθένεια από το περασμένο φθινόπωρο είχε κάνει μετάσταση, προσβάλλοντας και άλλα ζωτικά όργανα.
H Ευγενία Βραχνού -όπως ήταν το πραγματικό όνομά της- με τον αγαθό χαρακτήρα (σύμφωνα με τη φίλη της Νάνας Μούσχουρη) γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1939 στην Αθήνα. Παιδί χωρισμένων γονιών, μεγάλωσε με τη γιαγιά της, μακριά από τη μητέρα της. Πολλά χρόνια αργότερα, εκείνη βρέθηκε στο πλευρό της όταν η νεαρή κοπέλα δοκίμαζε την τύχη της στα ραδιοφωνικά «Κυριακάτικα πρωινά», την εκπομπή που έκανε ο Γιάννης Οικονομίδης μαζί με τον Μίμη Πλέσσα.
Τα πρώτα βήματα
Εκεί, κατάφερε να «κλέψει» τις μουσικές εντυπώσεις του σπουδαίου Ελληνα συνθέτη και το 1959 ξεκίνησε την καριέρα της ως ερμηνεύτρια στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ. Μάλιστα, όταν ο πατέρας της έμαθε για τον παράλληλο μουσικό βίο της, την έδιωξε από το σπίτι, οργισμένος που δεν τον υπάκουσε. Φυσικά, έπειτα από λίγο καιρό τη συγχώρεσε…
Με κομμάτι του Πλέσσα -που υπήρξε για εκείνη ο μέντοράς της- διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής της Θεσσαλονίκης, αποσπώντας όχι μόνο το πρώτο βραβείο της επιτροπής, αλλά και τα εύσημα του οξυδερκούς Δημήτρη Χορν.
Η μεγάλη ευκαιρία για αναγνώριση ήρθε όταν εκλήθη να αντικαταστήσει σε κεντρικό μαγαζί της Αθήνας τη Νάνα Μούσχουρη, η οποία έπρεπε να λείψει για δεκαπέντες ημέρες. Τελικά, λόγω μεγάλης επιτυχίας παρέμεινε εκεί, σχεδόν δύο μήνες.
Στα πρώτα βήματα της καριέρας της συνεργάστηκε και με τον Γιάννη Βογιατζή, σε εμβληματικά ντουέτα. Με το «χρυσό» λαρύγγι της είχε ερμηνεύσει τραγούδια σπουδαίων συνθετών, του Μίκη Θεοδωράκη, του Γιώργου Μουζάκη, του Κώστα Γιαννίδη, του Αττίκ, του Τάκη Μουσαφίρη, όχι όμως και του Μάνου Χατζιδάκι.
Και αυτό γιατί όταν ο σπουδαίος Μάνος της πρότεινε να συνεργαστούν, εκείνη πολύ ευγενικά και για να μην προδώσει την εμπιστοσύνη του Πλέσσα αρνήθηκε. Τελικά οι δυο τους δεν τα βρήκαν ποτέ…
Τη δεκαετία του 1970 και ύστερα από μια μικρή περίοδο αποχής από τα καλλιτεχνικά -αφού στο εν τω μεταξύ είχε παντρευτεί και αποκτήσει οικογένεια- επανήλθε στο προσκήνιο με το τραγούδι του Βοσκόπουλου «Αγόρι μου». Ακολούθησαν ακόμη μερικές επιτυχίες, όπως το «Σε βλέπω στο ποτήρι μου», ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η Τζένη Βάνου δοκίμασε τη μουσική της τύχη σε μικρά νυχτερινά μαγαζιά, προσπαθώντας να βγάλει τα προς το ζην. «Με πίκρανε, τις νύχτες δεν κοιμόμουν, περπατούσα μέσα στο σπίτι, τρελαινόμουν, αλλά στο τέλος το κατάπια» είχε εκμυστηρευτεί για την αλλαγή στη μουσική πορεία της.
Οσο για την προσωπική ζωή της, είχε δηλώσει ότι είχε ερωτευτεί πολύ, όχι όμως και τον πατέρα των παιδιών της, τον πρώην σύζυγό της Βασίλη Ρηγόπουλο, με τον οποίο είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Μιχάλη και την Αθηνά.
Τα τελευταία χρόνια που είχε σταματήσει το τραγούδι η Τζένη Βάνου αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Είχε ανοίξει ένα μικρό κατάστημα στην περιοχή της Νέας Σμύρνης, το οποίο ωστόσο είχε κλείσει πριν από λίγο καιρό υπό το βάρος των χρεών.
Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί αύριο στις 11.30 από το κοιμητήριο της Νέας Σμύρνης.
Γιώτα Βαζούρα
