Εχουμε και λέμε. Εδώ και περίπου δύο βδομάδες η Κεφαλλονιά χορεύει ταγκό με τον Εγκέλαδο. 26 Ιανουαρίου έγινε ο πρώτος μεγάλος σεισμός. Δεν χρειάζεται να ξαναγραφτεί τι έχει συμβεί στο νησί, πέρα από το αυτονόητο: το τοπίο θυμίζει πόλεμο του Βιετνάμ δίχως Αμερικανούς και Χο Τσι Μινχ. Οι τσοπάνηδες των αριστερών μαντριών, που λέτε, έχουν πάθει αγκύλωση από τα κλικαρίσματα στο τηλεκοντρόλ που βαστούν στο χέρι, παρακολουθώντας αμέριμνοι (ίσως και λίγο βαριεστημένοι) τις σκηνές από το νησί, το οποίο δοκιμάζεται από το καταστροφικό ξέσπασμα των σεισμικών ακολουθιών. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι στα σαλόνια των ηγετών της «επανάστασης» (που πάντοτε αργεί) ενώπιον της τηλεόρασης έγιναν διάλογοι όπως: «Θες Τσελέντη ή Παπαζάχο; Μήπως προτιμάς κάτι σε Χουλιάρα, σε ΒΑΝ, σε Γεωδυναμικό Ινστιτούτο; Οχι, μωρέ, βάλε κάνα ντιβιντί. Κουράστηκα με τους σεισμούς. Είναι και στενόχωρο το θέαμα με τους αστέγους κι εμείς που έχουμε μεγαλώσει διαβάζοντας τις περιπέτειες του ανθρωπιστή Στάλιν ψυχοπλακωνόμαστε εύκολα».
Μεταξύ… ζαπαρισμάτων, οι λαοσωτήρες (όχι εθνοσωτήρες, η λέξη «έθνος» τους… μυρίζει) θυμήθηκαν ότι δικαίωμα ψήφου έχουν και οι Κεφαλλονίτες!
Μαρξοτουρισμός
Και σαν να μην έφτανε που οι αστοί επέτρεψαν στο απώτατο παρελθόν στους νησιώτες να ασκούν δικαίωμα ψήφου, οι κάτοικοι των πόλεων, των ορεινών χωριών, των κωμοπόλεων και των ημιορεινών περιοχών είχαν αρχίσει και «στραβώνουν» που απείχε η νομενκλατούρα των σταλινικών, των τροτσκιστών και των τσιπριστών από οποιαδήποτε επίδειξη έμπρακτης συμπαράστασης προς τους δοκιμαζόμενους Κεφαλλονίτες. Οι πάμπολλοι δυσφόρησαν με την αδιαφορία των ολίγιστων. Ε, οι ολίγιστοι που αφουγκράζονται -με χαρακτηριστική καθυστέρηση- τις ανησυχίες της ρημάδας της πλειοψηφίας σήκωσαν το ένα πόδι, έπειτα το άλλο, έβαλαν τους μπιστικούς τους να κανονίσουν τα εισιτήρια και κίνησαν για το νησί. Ο Τσίπρας πήγε προχθές και ο Κουτσούμπας χθες. Αν αργούσαν λίγο περισσότερο, μπορεί να είχαν αποκατασταθεί οι ζημιές που προξένησαν τα Ρίχτερ και να κατηγορούνταν ότι η επίσκεψή τους είχε αμιγώς τουριστικό χαρακτήρα. Αυτού του είδους οι μομφές είναι ολότελα άδικες. Τσίπρας και Κουτσούμπας δεν περίμεναν τα Ρίχτερ για να παραθερίσουν. Η παρουσία τους στην ελληνική πολιτική σκηνή έχει εξαρχής τουριστικό χαρακτήρα. Παρόμοιο με εκείνον του ΓΑΠ, αλλά στο πιο μαρξιστικό του…
Παναγιώτης Λιάκος
