«Λέτα – Ρέντσι, η τελική μάχη» ήταν ο χθεσινός τίτλος στο πρωτοσέλιδο της «La Stampa», την ώρα που η «Corriere della Sera» υπογράμμιζε ότι «αν και ο Λέτα αντιστέκεται σθεναρά στις πιέσεις, η πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης υπό τον Ματέο Ρέντσι μοιάζει να είναι πια πολύ κοντά».
Η αγωνία για την έκβαση του νέου επεισοδίου στο γνωστό πια σίριαλ… πολιτική κρίση στην Ιταλία συνεχίζεται, χωρίς μάλιστα τη συμμετοχή του Μπερλουσκόνι αυτή τη φορά. Τώρα οι δύο πρωταγωνιστές είναι πολιτικά «ομόσταβλοι», με τον έναν να κρατά στο χέρι του το ατού της πρωθυπουργίας (Λέτα) και με τον άλλο να διατηρεί το πλεονέκτημα του πολιτικού αιφνιδιασμού, καθότι είναι νέος και άφθαρτος πολιτικά. Ο λόγος, βέβαια, για τον Ρέντσι, τον νέο αρχηγό του Κόμματος των Δημοκρατών (PD).
Στη σημερινή -πολυαναμενόμενη- συνεδρίαση της ηγεσίας του PD, όμως, οι δύο άνδρες θα προσέλθουν στη διαδικασία έχοντας καταγράψει στον χαρτοφύλακά τους το απόλυτο μηδέν σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμα της μεταξύ τους συνάντησης χθες το απόγευμα. Τόσο ο Λέτα όσο και ο Ρέντσι επέμειναν στις θέσεις τους και μοιραία διαφώνησαν για το μέλλον της κυβέρνησης, καθώς ο πρώτος ζητά να επαναβεβαιωθεί η στήριξη στην κυβέρνησή του, ενώ ο δεύτερος, μέσω των υποστηρικτών του, επιζητά να του ανοίξει ο δρόμος για το Παλάτσο Κίτζι και την πρωθυπουργία. Ιταλοί πολιτικοί αναλυτές πάντως χθες εκτιμούσαν ότι ο Ρέντσι μπορεί να υπερισχύσει άνετα στην ψηφοφορία της 140μελούς ηγετικής ομάδας του PD, η οποία αναμένεται να αποφανθεί τελικά για την πρωθυπουργοποίησή του.
Επειδή όμως τα πάντα πρέπει να γίνουν, όσο μπορεί τουλάχιστον, με τρόπο κομψό, το ερώτημα παραμένει: «Πώς θα μπορούσε να αποχωρήσει τιμητικά από την πρωθυπουργία ο Ενρίκο Λέτα;» Η απάντηση που έδιναν πάντως χθες κάποιοι στην Ιταλία ήταν ότι για αντάλλαγμα «ίσως του προταθεί μία καλή θέση στην Ε.Ε.», χωρίς ωστόσο να διευκρινίζονται περαιτέρω τα «τι» και τα «πώς»…
Ο Λέτα, πάντως, χθες το βράδυ παρουσίασε στο κυβερνητικό μέγαρο την πρότασή του για το νέο πρόγραμμα της κυβέρνησης συμμαχίας, το οποίο προβλέπει μέτρα με στόχο την έξοδο από την οικονομική κρίση, την τροποποίηση του εκλογικού νόμου και την τροποποίηση του ιταλικού πολιτικού συστήματος, αψηφώντας τη συνεχιζόμενη σεναριολογία για αντικατάστασή του.
Γιώργος Τραπεζιώτης
