Από καιρού εις καιρόν διαβάζουμε ότι η τάδε αεροπορική εταιρία και ο δείνα οργανισμός προώθησης τουριστικών πακέτων ψάχνουν για υπερτυχερούς, που θα ζουν χλιδάτα σε ερημονήσια και θα πληρώνονται. Φίσκα στο χρήμα, μονάχοι, αμέριμνοι και αραχτοί, θα κάθονται δίπλα στην πισίνα ή στην παραλία, θα ακουν το πλατς-πλουτς των υδάτων και θα παρατηρούν τα χελιδονόψαρα να κάνουν γκέλες στο νερό. Τα μαθαίνουμε αυτά και ζηλεύουμε. Κοιτάμε τα ιντερνέτια, ακούμε τα ράδια, βλέπουμε τα τελεβίζια και διαβάζουμε τις εφημερίδες να τα επαναλαμβάνουν. Ψηνόμαστε σαν χταπόδια στηνθράκα. Τρέχουμε σαν παλαβοί να κάνουμε αίτηση, μπας και κοιμηθεί ο οξαποδός, σπάσει τα μισά από τα 40 ποδάρια του και κερδίσουμε μια αμειβόμενη θέση στον ήλιο και στην ξαπλώστρα. Αυτή είναι η κλασική συμπεριφορά του αφελούς, του ανθρώπου που έχει μάθει να σημαδεύει χαμηλά και να πετυχαίνει τους αστραγάλους του.
Η μέθοδος του γάτουλα είναι άλλη – και προχθές την κατάλαβε ακόμα και ο πιο ευήθης φορολογούμενος Αθηνών και περιχώρων. Κόμμα κάνεις, βρε κουτό! Κι αν δεν μπορείς να ιδρύσεις, συμμετέχεις σε ένα μπαμπάτσικο που εκλέγει μπόλικους αντιπροσώπους.
Τσούκου-τσούκου
Να, καλή ώρα σαν το Ποτάμι. Λίγο χαμόγελο, ένα σακίδιο στον ώμο, λίγες κουβέντες (επειδή δεν ξέρουμε πολλά ελληνικά και θα εκτεθούμε αν παρλάρουμε ασύστολα), τσάι, συμπάθεια, μαικήνες του πλούτου και κροίσοι των ΜΜΕ και των μπετών που προωθούν μετά μανίας το «νέο» και «πολλά υποσχόμενο» εγχείρημα, που «κοιτάει στο μέλλον». Τσούκου-τσούκου, εκπομπή προς εκπομπή και άρθρο προς άρθρο, ετοιμάζεσαι να γίνεις τουρίστας πολυτελείας στας Ευρώπας. Θα σε ξεχάσουν όλοι – εκτός από το λογιστήριο της Βαβέλ, που θα σε πληρώνει τακτικά.
Δεν θα σε βρίζουν οι Ελληνες επειδή δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους και να γιατρέψουν τους γονείς και τα παππούδια τους. Με το που συστήνεσαι ως «ευρωβουλευτής», μπορεί ο άλλος να σε θεωρεί παραθεριστή των Βρυξελλών, αλλά για έναν περίεργο λόγο δεν σε αντιπαθεί ούτε θέλει να σου πετάξει τον κεσέ δίχως το γιαούρτι (ένεκα η άτιμη η κρίση) καταπρόσωπο.
Μπορείς να πας και σε άλλο κόμμα που πουλάει τίποτα με μπόλικο καθόλου και κουβερτούρα ανεργία, περικοπές και πείνα-λόρδα. Ορεξη να ‘χεις να δουλεύεις κόσμο για να μην αναγκαστείς να εργαστείς ποτέ…
Παναγιώτης Λιάκος
