Ενταση και πολλές παρασκηνιακές διεργασίες πυροδοτούν οι (ξαφνικές;) δηλώσεις ορισμένων στελεχών και βουλευτών, ιδιαίτερα της Ν.Δ., που προτείνουν δημοσίως για νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον πρώην πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή. Αν και «φαινομενικά φιλικές» προς το πρόσωπό του αυτές οι δηλώσεις, κρίνονται διαφορετικά (από την πλευρά και του ιδίου) ως προς τη σκοπιμότητά τους…
Σε πρώτη φάση, ο πρώην πρωθυπουργός άκουγε αυτές τις δηλώσεις σε ραδιόφωνα και κανάλια, και διάβαζε μέρες τα δημοσιεύματα που τον έφερναν ως καταλληλότερο για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, τηρώντας στάση αναμονής. Ωστόσο, η κλιμάκωσή τους -και μάλιστα σε αυτήν τη χρονική στιγμή που διατυπώνονται- ήρθε να ενισχύσει τις πληροφορίες ότι ορισμένοι απεργάζονται μακιαβελικού τύπου μεθοδεύσεις με σκοπό να εμπλέξουν τον Κ. Καραμανλή σε μικροπολιτικά παιχνίδια και να χρεώσουν σε αυτόν τις ευθύνες για τις πιθανολογούμενες πρόωρες εκλογές (ίσως και τον Οκτώβριο), λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.
Οι εμπνευστές αυτού του σχεδίου είχαν στόχο, όπως λέγεται, σε περίπτωση που ο κ. Καραμανλής έλεγε «όχι», όταν πλησίαζε η στιγμή για την υπόδειξη του υποψήφιου Προέδρου της Δημοκρατίας, να πετύχουν με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Θα του χρέωναν ότι με την άρνησή του εκείνος ευθύνεται που «έπεσε η κυβέρνηση» και τραυματίστηκε η παράταξη, ενώ ταυτόχρονα ο Κώστας Καραμανλής θα «καιγόταν» στο θέμα που αφορούσε τους όποιους χειρισμούς του την επομένη των εκλογών.
Οι υποψιασμένοι αυτά γνώριζαν και φρόντισαν άμεσα να βάλουν τέλος στα σενάρια πριν πάρουν τη μορφή… χιονοστιβάδας, προκαλώντας «καύσωνα» σε όσους… λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο.
Οποιος διαβάσει προσεκτικά τη δήλωση του Ευάγγελου Αντώναρου (εκπροσώπου Τύπου της κυβέρνησης Καραμανλή) θα καταλάβει ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει ο Κώστας Καραμανλής προς πολλές πλευρές. Ο κ. Αντώναρος τόνιζε: «Ο κ. Καραμανλής, από την εντύπωση που έχω, δεν ενδιαφέρεται και το αξίωμα του ΠτΔ δεν είναι ένα αξίωμα που τον έλκει. Επομένως, κάθε συζήτηση είναι περιττή. Ορισμένοι από τους παλιούς συνεργάτες στις κυβερνήσεις του δήλωσαν δημόσια από σεβασμό ή εκτίμηση ότι θα ήταν ο καταλληλότερος.
Οσον αφορά αυτή την «πρεμούρα» της στήριξης της υποψηφιότητας Καραμανλή για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, κάποιοι λένε ότι σχέδιο εξυφάνθηκε μεταξύ μιας ομάδας πέριξ του Μαξίμου και της Χαριλάου Τρικούπη, χωρίς να αποκλείεται να συμμετέχουν εκδοτικά συγκροτήματα. Το περιτύλιγμά του στηριζόταν στα εξής:
1. Να συγκεντρωθεί ο «μαγικός αριθμός» των 180 βουλευτών, ώστε να αποφευχθούν οι εκλογές. Ο Κώστας Καραμανλής είναι ένα πρόσωπο που ως επιλογή θα στριμώξει αρκετά το κόμμα του Πάνου Καμμένου και τον ίδιο, που δεν θα μπορέσει να αρνηθεί να τον ψηφίσει.
2. Να πιεστούν οι ανεξάρτητοι βουλευτές, ένας μεγάλος αριθμός των οποίων θα ψήφιζε Καραμανλή.
3. Για ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. μπροστά στο ενδεχόμενο εκλογών που θα απειλούσε ιδιαίτερα το κόμμα Κουβέλη με εξαφάνιση η παραμονή της κυβέρνησης μέχρι το τέλος της τετραετίας είναι λόγος ζωής και θανάτου.
4. Θα στρίμωχνε τον ΣΥΡΙΖΑ που για τον Κώστα Καραμανλή εκφράζεται με καλά λόγια.
Νικος Ελευθερόγλου