Την ώρα που οι δικαστικές αποφάσεις για τα αναδρομικά έχουν προσθέσει έναν ακόμα πονοκέφαλο στο Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο προσπαθεί να ακροβατήσει μεταξύ των δικαιωμένων κοινωνικών ομάδων και της τρόικας, το νέο κυβερνητικό σχήμα, τρεις εβδομάδες μετά τον ανασχηματισμό, εξακολουθεί να δείχνει σημεία παραλυσίας.
Ελάχιστο παραγόμενο έργο -πλην ίσως των προαπαιτούμενων που έρχονται στα θερινά τμήματα της Βουλής-, έλλειψη συντονισμού και σύγχυση με τις αρμοδιότητες σίγουρα μόνο καλή εικόνα δεν εκπέμπουν προς τα έξω, με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ να συνεχίζουν το επικοινωνιακό παιχνίδι εντυπώσεων και τους υπουργούς να αναλώνονται σε δηλώσεις συχνά εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους.
«Δεν έχει η Ελλάδα καιρό για χάσιμο. Απαιτείται ταχύς βηματισμός» είχε πει ο πρωθυπουργός κατά την ορκωμοσία του υπουργικού συμβουλίου, ωστόσο, ακόμα και τώρα, τα νεοεισερχόμενα μέλη αυτού ψάχνονται για να προσαρμοστούν στα καινούργια τους καθήκοντα και να καταλάβουν το νέο ρόλο τους. Προς το παρόν, στελεχώνουν τα γραφεία τους με υπαλλήλους-συνεργάτες της εμπιστοσύνης τους, ενώ αναμένουν επισήμως την ανακοίνωση των καθηκόντων τους, που ακόμα δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, παρατείνοντας την αδράνεια.
Κοινή διαπίστωση κυβερνητικών και κομματικών στελεχών είναι ότι πολλοί υπουργοί δεν ξέρουν ούτε πού βρίσκονται ούτε πού πατάνε. Οτι δείχνουν να ενδιαφέρονται βασικά για τον εαυτό τους και το πολιτικό τους μέλλον, συχνά μάλιστα λαϊκίζοντας, με στόχο να διασφαλίσουν την εκλογική τους πελατεία. Δεν είναι τυχαίο ότι με την ανάληψη των υπουργικών θώκων τους μερικοί ξεκίνησαν όχι με οδηγό την κεντρική κυβερνητική γραμμή αλλά το ίδιον όφελος και τα μέγιστα οφέλη που μπορούν να αποκομίσουν σε προσωπικό επίπεδο.
Την ίδια στιγμή ο Ευάγγελος Βενιζέλος και οι «πράσινοι» υπουργοί επιμένουν στην προσπάθειά τους να έχουν διακριτό ρόλο στην κυβέρνηση, εν όψει προφανώς και των εκλογών, που δεν αποκλείεται να γίνουν και εντός του τρέχοντος έτους. Η στάση αυτή του ΠΑΣΟΚ, που σε κάθε ευκαιρία επιχειρεί να διαφοροποιείται από την κεντρική γραμμή, έχει προκαλέσει δυσφορία στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά και στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ., που βλέπουν, όπως λένε, «το κόμμα του 8% να επιβάλλεται στην πλειοψηφία».
Με μια φράση, η κυβέρνηση είκοσι μέρες μετά το σχηματισμό της υπολειτουργεί και μεγάλο ζητούμενο είναι ένας κοινός τόπος συνεννόησης ανάμεσα στα μέλη της. Κάτι τέτοιο, πάντως, δεν φαίνεται από τις κατ’ ιδίαν συνομιλίες των υπουργών και τις αιχμές που αφήνουν κατά των συναδέλφων τους, καθώς και από τις ανακολουθίες τους σε δημόσιες τοποθετήσεις τους. Οπως, για παράδειγμα, του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Πάρη Κουκουλόπουλου, ο οποίος από τη μία αντιτίθεται στην πώληση της ΔΕΗ και της ΕΥΑΘ, λέγοντας από τη μία ότι «δεν είναι τζόγος το νερό και η ενέργεια» και από την άλλη ότι «ειδικά για τη ΔΕΗ, αυτό που ψήφισα τον Ιούνη του 2011 (πρώτο Μνημόνιο), το στηρίζω και το πιστεύω και είναι ο στρατηγικός επενδυτής». Επίσης, του υπουργού Εσωτερικών Αργύρη Ντινόπουλου, που ενώ σε συνέντευξή του εμφανιζόταν κατά των απολύσεων, με άμεση διευκρινιστική του δήλωση, τόνισε ότι δεν αμφισβητεί τις υποχρεώσεις της χώρας για τις απολύσεις!
Για τις απολύσεις κλήθηκε να τοποθετηθεί και ο υπουργός Υποδομών Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που είπε χωρίς δισταγμό: «Αν πρόκειται να κάνουμε απολύσεις, θέλω να σας πω ότι το θέμα αυτό αφορά 2.000 άτομα σε σύνολο 700.000 υπαλλήλων. Είναι προσχηματική η συζήτηση και δεν έχει κανένα νόημα».
Σε δύσκολη θέση για το ίδιο θέμα έχει περιέλθει ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος, ενώ είχε ψηφίσει «όχι» στις απολύσεις ως ανεξάρτητος βουλευτής, τώρα καλείται ως υπουργός Παιδείας να τις εφαρμόσει. Το μόνο που έχει καταφέρει είναι να πάρει ολιγοήμερη παράταση μέχρι να ολοκληρωθεί η σχετική αξιολόγηση.
Στην κυβέρνηση δηλώνουν ευτυχισμένοι που στην αντιπολίτευση βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας και όχι κάποιο άλλο κόμμα με άλλον επικεφαλής, καθώς, όπως ομολογούν, μια σοβαρή αντιπολίτευση θα μπορούσε να είχε ξεφύγει με διψήφιο νούμερο διαφορά από τη Ν.Δ.
Και τα αναδρομικά
Μέσα σ’ όλα αυτά, τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν να αντιμετωπίσουν και τη σπαζοκεφαλιά των αναδρομικών για τους ενστόλους. Γιατί μπορεί για τους δικαστές η απόφαση του Μισθοδικείου να είχε ανακοινωθεί από το 2013 -άρα να είχαν προϋπολογίσει τα συγκεκριμένα χρήματα-, αλλά με τα νέα δεδομένα δημιουργείται νέα μεγάλη δημοσιονομική «τρύπα», με άγνωστο ακόμα τον τρόπο κάλυψής της μέσα από ισοδύναμα μέτρα. Και ενδεχόμενα νέα μέτρα, όπως αναγνωρίζουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ισοδυναμούν με το… κύκνειο άσμα.
Φίλιππος Πανταζής