Αν ο Βενιζέλος δεν έπαιρνε το πρωθυπουργικό… «θα είχε διαθέσει τρεις ημέρες από τις ελάχιστες των διακοπών του για μια έκτακτη συνεδρίαση έξι ωρών στις Βρυξέλλες!»
Στις 24 Αυγούστου 2014 γράφτηκε τόσο σημαντική Ιστορία, με τόσο πολλούς και ισχυρούς συμβολισμούς, που δεν μπορείς να την αγνοήσεις. Ούτε μπορούσε να περάσει ασχολίαστη από τη στήλη -παρά τις λίγες ημέρες που μεσολάβησαν. Η 24η Αυγούστου ήταν η ημέρα που επισημοποιήθηκε, ακόμη και στις αμοιβάδες, ότι δεν υπάρχει ίχνος τσίπας στο «θεσμικό» πολιτικό, οικονομικό, μιντιακό και «πνευματικό» σύστημα της χώρας. Η χώρα δεν κατάντησε καν μπανανία αλλά κάτι χειρότερο. Η «δημοκρατία» που έχει στηθεί (σαν σημαδεμένη τράπουλα) απέχει ακόμη και από λατινοαμερικάνικη. Ιδού η απόδειξη: Η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» τσακώνει στα πράσα τον κομμωτή των ομολόγων Βαγγέλη Βενιζέλο να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροσκάφος σαν… ταξί. Αντί το ίδιο δευτερόλεπτο να κατευθυνθεί η προεδρική φρουρά -με άνωθεν εντολή- στο γραφείο του για να τον πετάξουν από το υπουργείο με τσαρούχινες κλωτσιές, ο κομμωτής των ομολόγων υποχρέωσε το υπουργείο Εξωτερικών να βγάλει ανακοίνωση για λογαριασμό του! Ο ίδιος δεν καταδέχτηκε να απολογηθεί, να ζητήσει συγγνώμη, να κρυφτεί σε μια μεγάλη μαρμίτα με λαρδί, σε μια πυραμίδα στην Αίγυπτο ή στον τάφο της Αμφίπολης.
Τσίπης
Ο… χρήστης του πρωθυπουργικού αεροσκάφους και της θωρακισμένης… μπεμβεδάρας των 750.00 ευρώ απάντησε ως υπουργείο, δηλαδή ως θεσμός! Ούτε λίγο ούτε πολύ, το υπουργείο, δηλαδή ο Βενιζέλος (το κράτος είναι αυτός, Λουδοβίκος σωστός), είπε ότι τα λεφτά των φορολογουμένων δεν είναι τόσο σημαντικά όσο οι ολιγοήμερες διακοπές του. Γι’ αυτό, για να μην τις χαλάσει (που είναι τόσο πολύτιμες για τον Βενιζέλο, ο οποίος είναι τόσο πολύτιμος για το έθνος), καβάλησε το αεροπλανάκι που πληρώνουμε όλοι και έχετε γεια, βρυσούλες. Θα μπορούσε, μια και δεν έχει οικονομικό πρόβλημα, να πληρώσει τις δαπάνες από την τσέπη του και να κατηγορείται μόνο για την αδόκιμη χρήση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους, αλλά τυγχάνει και τσίπης. Προτίμησε να πληρώσουν οι φτωχοί!
Σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου,τύποι σαν τον Βενιζέλο θα γίνονταν αντικείμενα πάνδημης γιούχας, αφότου θα είχαν αποπεμφθεί με κάθε προβλεπόμενη ατιμωτική διαδικασία από το πόστο τους. Οι δημοσιογράφοι θα του είχαν κρεμάσει κουδούνια από δω μέχρι την πιο απόμακρη στάνη του Βλαδιβοστόκ και οι συνάδελφοί του πολιτικοί θα απέφευγαν ακόμη και τον ίσκιο του.
Αλλά, στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς.
Παναγιώτης Λιάκος
