Είπε μεγάλες ομορφιές ο στόμας του κι έβαλε σε πολλούς ιδέες για τον καταλληλότερο υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα: «Ο κνίτης και ο χίπης γεννιόνται και πεθαίνουν… τοιούτοι. Ο Αλέξης είναι πρώην κνίτης. Κνίτης θα παραμείνει και θα πεθάνει έτσι. Δεν κάνει γι’ αυτή τη δουλειά. Θέλουμε έναν άνθρωπο να είναι πέρα από εκεί. […] Δεν δέχομαι όλα αυτά τα γελοία άτομα, οι οποίοι είναι Ιεχωβάδες. Εχουν πάρει τη σφραγίδα του κόμματος (σ.σ.: του ΚΚΕ), δεν έχουν καμία σχέση. […] Ενα κόμμα δεν μπόρεσε να διατηρήσει έναν ραδιοφωνικό κι ένα τηλεοπτικό σταθμό. Τον πούλησαν στο κεφάλαιο. Οσο τον είχαν, έπαιζε την πιο χυδαία μορφή καπιταλισμού, το τηλεμάρκετινγκ. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία σχέση με τον κομμουνισμό. Είναι Ιεχωβάδες, είναι ηλίθιοι. […] Ενας Κουτσούμπας… Δεν κάνει ούτε ένα στεγνοκαθαριστήριο να διευθύνει. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να πληρώσει τους τεχνικούς του. Και θα φτιάξει τη χώρα; Τους τεχνικούς
“Στο Κόκκινο”, για να τους πληρώσει, κόβει τα λεφτά από τους άλλους υπαλλήλους. Δεν μπορούν να έχουν ούτε ένα ραδιόφωνο και θέλουν να πιστέψουμε ότι αυτοί θα φτιάξουν τον κόσμο;»
Πουλημένοι
«Είναι αυτοί που τρώνε από τους φόρους μας. Με υποχρεώνουν εμένα, όλο αυτό το σύστημα, να πληρώνω τη Χρυσή Αυγή από τους φόρους μου, να πληρώνω το ΚΚΕ που τους σιχαίνομαι, που είναι Ιεχωβάδες, να πληρώνω τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι πουλημένοι, να πληρώνω το ΠΑΣΟΚ, τους Καμμένους Ελληνες. […] Εγώ ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή και φασίστες όλων των χρωμάτων δεν ξαναπληρώνω».
Η απορία του παρουσιαστή: «Τους βάζεις όλους στο ίδιο τσουβάλι;»
Η απάντηση Πανούση: «Στο ίδιο. Και χειρότερο. Διότι τον χρυσαυγίτη τον ξέρεις. Και τον κνίτη τον ξέρεις. Τον άλλον δεν ξέρεις, τον συριζαίο, που σ’ το παίζει φίλος. […] Το Σπίτι του Λαού, το λεγόμενο, αντί να το δώσουν σε κάναν άνθρωπο να πάει κάνας άστεγος να μείνει, το ‘χουν τα τσουτσέκια, τα φαντάσματα του Στάλιν και δεν μπορούν να πληρώσουν πέντε ανθρώπους. Είναι φασίστες! Να σηκωθούν να φύγουν. Κάνουν τις μεγαλύτερες περικοπές, δεν μπορούν να συντηρήσουν 10 εργαζόμενους κι από την άλλη μου κάνουν κριτική για το σύστημα. Ποια κριτική να κάνεις, ρε καραγκιόζη; Να σηκωθείς να φύγεις. Εχουμε φτάσει στο απροχώρητο».
Παναγιώτης Λιάκος
