Κόντρα στη γερμανική λογική, που επιμένει στη -με όποιο κόστος για την ευρωζώνη- συνέχιση της πολιτικής λιτότητας, η Κριστίν Λαγκάρντ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ενωση να αναθεωρήσει και πιθανόν να θέσει νέες βάσεις στους καθορισμένους δημοσιονομικούς στόχους, δίνοντας προτεραιότητα στον ουσιαστικότερο παράγοντα από όλους, στο επίπεδο του χρέους των κρατών-μελών της ευρωζώνης.
Εχοντας μάλλον αντιληφθεί πια η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) αυτό που αρνείται επίμονα να καταλάβει η Ανγκελα Μέρκελ, αναφερόμενη στην οροφή που έχει καθορίσει η Ε.Ε. για το δημόσιο χρέος -το 60% του ΑΕΠ των κρατών-μελών της-, τόνισε χαρακτηριστικά ότι «μπορεί κάλλιστα ορισμένοι από αυτούς τους αριθμούς, αυτό το 60% ιδίως, να χρειάζονται επανεξέταση και επανακαθορισμό, κάποια επικαιροποίηση, δοθέντος του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε η κατάσταση και του ότι το μακροπρόθεσμο κρατικό χρέος έχει αυξηθεί προϊόντος του χρόνου». Μάλιστα δεν δίστασε να καλέσει για ακόμη μία φορά τις χώρες εκείνες που βρίσκονται σε καλύτερη δημοσιονομική μοίρα -χτυπώντας ουσιαστικά το καμπανάκι στο Βερολίνο- να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να κάνουν τελικά περισσότερα ώστε να βοηθήσουν στην τόνωση της ανάπτυξης στη γηραιά ήπειρο.
«Σε αυτήν την περιοχή του κόσμου χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά ότι η νομισματική πολιτική και μόνο δεν αρκεί, ότι χρειάζεται ένας συνδυασμός σωστών δημοσιονομικών πολιτικών, της χρήσης των δημοσιονομικών περιθωρίων των χωρών εκείνων που τις διαθέτουν, ώστε να υποστηριχθεί και να αναζωογονηθεί η ανάπτυξη» δήλωσε η Κριστίν Λαγκάρντ, αν και δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει επουσιώδη την ανακοίνωση της γερμανικής κυβέρνησης περί επιπλέον επενδύσεων ύψους 10 δισ. ευρώ τα επόμενα τρία χρόνια για δημόσιες υποδομές.
Οι δηλώσεις της διευθύντριας του ΔΝΤ, αργά το βράδυ της Παρασκευής, καταγράφηκαν μια ημέρα μετά την ανακοίνωση της ΕΚΤ ότι το διοικητικό της συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα να δώσει εντολή στο προσωπικό της και στο Ευρωσύστημα να αρχίσουν να προετοιμάζονται για περαιτέρω μέτρα, εάν χρειάζεται, για την καταπολέμηση του πληθωρισμού, πέραν των μειώσεων των επιτοκίων, της αγοράς πόρων και των αναχρηματοδοτήσεων που έχουν ήδη συμφωνηθεί.
Γιώργος Τραπεζιώτης
