Την τελευταία του πνοή άφησε την Παρασκευή, χτυπημένος από την επάρατη νόσο, ένας από τους πιο μαχητικούς ρεπόρτερ, ο Βασίλης Ζήσης. Το τελευταίο «αντίο» από τους συγγενείς και τους φίλους θα δοθεί σήμερα, στις 12.00, στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου.
Για τριάντα συναπτά χρόνια ο Βασίλης Ζήσης υπηρέτησε πιστά τη δημοσιογραφία με ιδιαίτερη επιτυχία, αφού ήταν «πατέρας» πολλών αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων. Θα μείνει γνωστός για τη μαχητική πένα του, η οποία έφερε στο φως της δημοσιότητας υποθέσεις όπως το σκάνδαλο Κοσκωτά, της «αγοράς του αιώνα», των αρχείων της Στάζι, της τρομοκρατίας κ.ο.κ. Εργάστηκε -μεταξύ άλλων- στις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος», «Γνώμη», «Απογευματινή», «Εθνος», ανέλαβε τη διεύθυνση πολιτικού ρεπορτάζ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, το περιοδικό «ΤΝΤ» ως εκδότης και στο αγαπημένο του περιοδικό «Αντί», στο οποίο έμεινε μέχρι το τελευταίο του τεύχος δίπλα στον Χρήστο Παπουτσάκη. Τελευταίο δημιούργημά του ήταν η γνωστή ιστοσελίδα antinews, μέσω της οποίας πάλευε καθημερινά για «μια καλύτερη Ελλάδα».
Από φοιτητής
Εξάλλου, από μικρός ήταν μαχητής, όταν ακόμη από τα φοιτητικά του χρόνια στην Μπολόνια της Ιταλίας τα χρόνια της δικτατορίας εντάχθηκε στο ΠΑΚ, για να βρεθεί τελικά στη Μεταπολίτευση στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Γεννημένος στις 17/9/1953, ο Βασίλης Ζήσης -με ιδιαίτερο μεράκι για τη δημοσιογραφία- βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων, αν και πολλές φορές πλήρωσε και ο ίδιος το… τίμημα.
«Λίγο πριν, επίσης στο “Αντί”, ο Βασίλης είχε αποκαλύψει το έτερο μεγάλο σκάνδαλο, αυτήν τη φορά το εξοπλιστικό σκάνδαλο της “αγοράς του αιώνα”. Από τότε άρχισε να μπαίνει στο μάτι της διαπλοκής και των εμπόρων όπλων και, κατ’ επέκταση, στο στόχαστρό τους» γράφει χαρακτηριστικά ο γιος του Πάνος. Και συνεχίζει: «Εξαιτίας των αποκαλύψεών του, αυτό το “σύστημα” επεδίωξε να βάλει τον Βασίλη στον “πάγο”. Οι περισσότεροι το αγνοούν, αλλά στη δεκαετία του 1990, στην περίοδο της παντοδυναμίας αυτού του “καθεστώτος” διαπλοκής, για αρκετά χρόνια δεν του έδινε κανείς δουλειά. Τον κρατούσαν έτσι μακριά από τον μεγάλο του “έρωτα”, τη δημοσιογραφία. Τα ίδια και τη δεκαετία του 2000».
