Μετωπική επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπολύει ο Κώστας Τσουκαλάς, απαντώντας στην εβδομαδιαία ανάρτηση του πρωθυπουργού.
Σε δήλωσή του, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής αμφισβητεί τον ισχυρισμό περί «πρώτης ιστορικής κοινωνικής συμφωνίας», κατηγορώντας τον για ανακρίβειες και παραχάραξη της πρόσφατης εργασιακής ιστορίας, ενώ επικαλείται στοιχεία του ΟΟΣΑ για επιδείνωση της παραγωγικότητας επί διακυβέρνησης ΝΔ.
Παράλληλα, κάνει λόγο για συνειδητή επιλογή ενός μοντέλου χαμηλής παραγωγικότητας και φθηνής εργασίας, επιρρίπτοντας στην κυβέρνηση ευθύνη για την υποχώρηση των συλλογικών συμβάσεων και την πίεση στην αγοραστική δύναμη.
Αναλυτικά η δήλωση του Κώστα Τσουκαλά:
Ο Πρωθυπουργός και σήμερα συνεχίζει τις ανακρίβειες ότι δήθεν πρώτη φορά υπάρχει συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων.
Αν κρύβει επίτηδες την αλήθεια, έχουμε έναν Πρωθυπουργό που συνειδητά επιλέγει την προπαγάνδα και είναι επικίνδυνος. Αν πράγματι δεν γνωρίζει το τι συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν, είναι εξίσου επικίνδυνος λόγω ανεπίτρεπτης για Πρωθυπουργό άγνοιας. Έως το 2010 πριν την οικονομική κρίση, κάθε φορά υπήρχε κοινωνική συμφωνία μέσω της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, της οποίας την επαναφορά έχει πολεμήσει όσο κανείς η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Επι των ημερών της δικής του κυβέρνησης, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ (OECD Compendium of Productivity Indicators 2025) η παραγωγικότητα στη χώρα μας επιδεινώθηκε. Έτσι, ενώ το 2020 ήμασταν στο -21,7% του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, το 2023 η παραγωγικότητα της Ελλάδας βρέθηκε στο -36,6%.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει επενδύσει συνειδητά σε ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο χαμηλής παραγωγικότητας και φτηνής απασχόλησης, υπονομεύοντας συστηματικά τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και το δικαίωμα του συνδικαλισμού, τα βασικά δηλαδή εργαλεία των εργαζομένων για επαρκείς αμοιβές και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Έργο Μητσοτάκη η καταβαράθρωση της αγοραστικής δύναμης και η θέση ουραγού της χώρας στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Όσο για την αναφορά του Πρωθυπουργού στην δήθεν «μάχη της κυβέρνησης για την ενίσχυση του κράτους δικαίου» , εδώ ισχύει αυτό που λέμε «η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά».
Πόσο στηρίζει το κράτος δικαίου ο Πρωθυπουργός , όταν αρνείται πεισματικά και αναιτιολόγητα να εφαρμόσει αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας; Πόσο καταπολεμά το αίσθημα ατιμωρησίας, η εργαλειοποίηση του άρθρου 86 για να μην ελεγχθούν Υπουργοί της κυβέρνησης για ποινικές ευθύνες; Πόσο αναβαθμίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα, όταν αποκαλύπτεται από τους μάρτυρες ότι υπήρχαν στημένες εξεταστικές με έτοιμες και γνωστές στους εξεταζόμενους , ερωτήσεις των βουλευτών της πλειοψηφίας;