Η επέμβαση στα γόνατα για την αντιμετώπιση του πόνου από διάφορες αιτίες εμπεριέχει κινδύνους, που μπορεί να φτάσουν έως την αρθρίτιδα, ιδίως στην περίπτωση που πρόκειται για χειρουργεία αποκατάστασης μηνίσκου, του χόνδρου δηλαδή που απορροφά τους κραδασμούς.
Κάθε γόνατο έχει δύο μηνίσκους, οι οποίοι σταθεροποιούν την άρθρωσή του. Ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ρήξη μηνίσκου είναι ένας από τους πιο συχνούς τραυματισμούς στα γόνατα και συνήθως πραγματοποιείται επέμβαση προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία της άρθρωσης και να μειωθεί ο πόνος.
Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Erlangen της Νυρεμβέργης και της Ιατρικής Σχολής της Βοστόνης, υπάρχουν όλο και περισσότερα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία φαίνεται ότι η επέμβαση στον μηνίσκο μπορεί να είναι επιβλαβής για την άρθρωση του γονάτου. Ο δρ Φρανκ Γ. Ρόμερ (του γερμανικού πανεπιστημίου) και οι συνεργάτες του, με τη βοήθεια μαγνητικού τομογράφου ανέλυσαν την κατάσταση 355 περιστατικών ασθενών που είχαν εκδηλώσει αρθρίτιδα και τα συνέκριναν με περιπτώσεις αντίστοιχου αριθμού χωρίς αρθρίτιδα.
Η ηλικία των ασθενών ήταν κατά μέσο όρο 60 ετών και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν υπέρβαροι. Τριάντα ένας ασθενείς είχαν υποβληθεί σε επέμβαση έναν χρόνο προτού γίνει διάγνωση αρθρίτιδας και 280 εμφάνιζαν βλάβη στον μηνίσκο, αλλά δεν είχαν υποβληθεί σε επέμβαση.
Η πρώτη ομάδα ασθενών, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε επέμβαση, ανέπτυξε οστεοαρθρίτιδα, ενώ από τη δεύτερη ομάδα μόνο 165 από τους 280 είχαν τέτοια εξέλιξη. Επιπλέον, η απώλεια χόνδρου ήταν πολύ πιο αισθητή (φτάνοντας στο 80,8%) στους χειρουργημένους ασθενείς, ενώ σε εκείνους που δεν είχαν μπει στο χειρουργείο το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 39,5%. «Διαπιστώσαμε ότι οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε επέμβαση μηνίσκου, διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο για εκφυλιστική φθορά, σε σύγκριση με αυτούς που δεν υποβλήθηκαν. Οι ενδείξεις για επέμβαση μηνίσκου πρέπει πλέον να συζητούνται πολύ πιο προσεκτικά προκειμένου να αποφευχθεί ο γρήγορος εκφυλισμός της άρθρωσης του γονάτου» καταλήγει ο δρ Ρόμερ.
