Ο ηθοποιός Θανάσης Σαράντος μεταφέρει τον τσεκουράτο λόγο του στρατηγού (από τα «Απομνημονεύματα») στο θέατρο Φούρνος
Δεν πήγε ποτέ σχολείο. Αποφάσισε να μάθει γράμματα, σε μεγάλη ηλικία, για να μπορέσει να καταγράψει στο χαρτί την πολυτάραχη ζωή του, αλλά και να μιλήσει με τον ευθύβολο τρόπο του για τα προβλήματα της πατρίδας μας, αφήνοντας παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές. Τα «Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη», αυτό το μοναδικό εγχειρίδιο πολιτικής ιστορίας, μεταφέρει στο θεατρικό σανίδι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Θανάσης Σαράντος. Στις 14, 21 και 28 Ιανουαρίου ο διαχρονικός και πάντα επίκαιρος λόγος του στρατηγού Μακρυγιάννη θα ακουστεί στο Θέατρο Φούρνος εν είδει αφήγησης.
«Η παράσταση ξεκίνησε το περασμένο καλοκαίρι από το Κροκύλειο Φωκίδος, τη γενέτειρα του Μακρυγιάννη» εξηγεί στη «δημοκρατία» ο κ. Σαράντος. «Με αφορμή τη συμπλήρωση 150 ετών από τον θάνατο του στρατηγού, μου έγινε η πρόταση από δυο τοπικούς συλλόγους της περιοχής να ασχοληθώ με το εξαιρετικό αυτό κείμενο».
Κρατώντας αυτούσιο τον λόγο και διατηρώντας το ιδιότυπο ύφος των γραπτών, ο ηθοποιός «έστησε» μια δυνατή παράσταση, στην οποία κατάφερε να χωρέσει όλα τα περιστατικά που σημάδεψαν τη ζωή του Μακρυγιάννη, επιλέγοντας να προβάλλει εκείνα που αφορούν ειδικά την πορεία του τόπου μας. Η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, η γένεση της Φιλικής Εταιρείας, οι αγώνες, ο ρόλος του Ιωάννη Καποδίστρια, η έλευση του Οθωνα στην Ελλάδα, καθώς και άλλα σημαντικά γεγονότα «ζωντανεύουν» στο σανίδι. Η αφήγηση τελειώνει με τον θάνατο του Μακρυγιάννη, όταν ο ήρωας «σβήνει» αποκαμωμένος από τις αγιάτρευτες πληγές που κουβαλούσε.
«Είναι ένα κείμενο που κρύβει εξαιρετικά μηνύματα» εξηγεί ο κ. Σαράντος. «Ο στρατηγός δεν μασάει τα λόγια του. Λέει την αλήθεια. Ισως γι’ αυτό δεν ήταν και αρεστός στους πολλούς. Μιλούσε για πολιτικούς, που τους είχε κατατάξει στην κατηγορία των προδοτών, αλλά και για τις ξένες δυνάμεις, που μας καταδυνάστευαν. Είχε συνειδητοποιήσει ότι μπορεί η Ελλάδα να είχε απελευθερωθεί από τους Οθωμανούς, αλλά ήταν ακόμη δέσμια στις Μεγάλες Δυνάμεις. Υπήρχε μια πικρία στα λόγια του, δεν έπαυε όμως να διατηρεί και την ελπίδα του ότι τα πράγματα θα αλλάξουν».
Ολη η αφήγηση εκτυλίσσεται σε ένα χωμάτινο αλώνι και υπό τη συνοδεία ζωντανής μουσικής, λύρας και ταμπουρά. Εξάλλου, η ανεπιτήδευτη γραφή του Μακρυγιάννη δεν χρειάζεται φιοριτούρες…
«Θα έλεγα ότι το κείμενό του συνιστά ένα μάθημα ιστορίας» τονίζει ο κ. Σαράντος. «Απορώ πώς δεν διδάσκεται το βιβλίο του στα σχολεία. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι, παρότι εκείνος μπορούσε να ενταχθεί στο σύστημα, επέλεξε να είναι ανεξάρτητος και να είναι στο πλευρό του λαού». Οπως επισημαίνει και ο ίδιος μετά την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου παραστάσεων, το θεατρικό θα παρουσιαστεί και στην περιφέρεια.
Ο κόσμος ξεγελιέται από τους δημαγωγούς κόλακες
Σύμφωνα με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Θανάση Σαράντο, αν και στην εποχή μας υπάρχουν προσωπικότητες αντίστοιχες του Μακρυγιάννη, οι φωνές τους ωστόσο δεν φθάνουν ποτέ σε εμάς. «Ο κόσμος ξεγελιέται από τους κόλακες και τους δημαγωγούς. Το ίδιο συμβαίνει και στο θέατρο, όπου επιλέγονται να προβάλλονται -και σε αυτό βοηθούν πολύ και τα κανάλια- πρόσωπα ψεύτικα, που δεν έχουν καμία σχέση με την τέχνη. Και έτσι αναπαράγεται μια φαύλη κατάσταση».
Γιώτα Βαζούρα
