Λένε την Αμερική «χώρα της ευκαιρίας» επειδή δεν έχουν δει Πανούση θρονιασμένο σε κυβερνητικό στασίδι. Αφού μπόρεσε κι αυτός…
Κανονικά θα έπρεπε να ήμασταν υπερδύναμη. Να τρέμει η Μέρκελ μην κάτσει κάνα κόκκαλο από σαργό, σφυρίδα, ή δαγκάνα αστακού στον λαιμό του Βαρουφάκη, τα πάρει στο κρανίο και πει στον Καμμένο να ανοίξει τα σιλό με τους πυραύλοι τους πυρηνικοί να τους κάμομεν, τζόγια μου, ένα με τα αμμοχάλικα του Μπόμπολα. Η καρδιά της ισχύος των ΗΠΑ είναι μια απλή ιδέα: Η πεποίθηση των πολιτών, εδώ και τουλάχιστον δύο αιώνες, ότι «οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πρόεδρος». Το «οποιοσδήποτε», βέβαια, δεν συμβολίζει μικρή αξία προσώπου, αλλά τις χαμηλές οικονομικές δυνατότητες της οικογένειας όποιου πολίτη έχει φιλοδοξίες. Οταν μπορούν να ελπίζουν οι φτωχοί μιας χώρας, την τρέμουν οι πλούσιοι της άλλης. Στην Ελλάδα μπορούν να γίνουν ό,τι τους καπνίσει και ο καθένας και ο κανένας. Ακόμα κι αν η πολιτική τους αξία είναι μικρότερη από τρύπια δεκάρα – ούτε καν δραχμή. Προς επίρρωσιν του ισχυρισμού θα παρατεθεί απόσπασμα από (προχθεσινή) συνέντευξη του αναπληρωτή υπουργού Γιάννη Πανούση στον Νίκο Χατζηνικολάου για τα έκτροπα στη Νομική και τους «αντιεξουσιαστές» που κατέλαβαν τη σχολή με αίτημα την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού.
Π-ανούσια λόγια
Γιάννης Πανούσης: «Νομική αυτή τη στιγμή φαίνεται να είναι εφτά με οχτώ άνθρωποι».
Ν. Χατζηνικολάου: «Ναι, αλλά έχουν σταματήσει την εκπαιδευτική διαδικασία αυτοί οι εφτά με οχτώ άνθρωποι».
Γ. Π.: «Δεν είπα ότι είναι καλό, απλά να σας απαντήσω. Να δούμε τι θα κάνουμε. Αυτό είναι το θέμα. Γιατί τρεις μέρες έχω συνεχή επαφή με τον κ. Βούτση, με τον πρωθυπουργό, με τον πρύτανη, και ξανά με τον αρχηγό, έτσι. Αυτή τη στιγμή η Νομική Σχολή έχει… και γενικά το πανεπιστήμιο έχει 30.000 φοιτητές και 500 καθηγητές, οι οποίοι μπορούν να λύσουν το πρόβλημα».
Ν.Χ.: «Δηλαδή, τι να κάνουν; Να τους δείρουν;»
Γ. Π.: «Οχι! Οι εννιά; Οι εννιά;»
Ν. Χ.: «Δηλαδή, τι να κάνουν; Οι φοιτητές να πάνε να βγάλουν τους καταληψίες έξω;»
Γ. Π.: «Ναι. Αυτό είναι πανεπιστημιακή κοινότητα».
Ν. Χ.: «Κύριε υπουργέ, αυτό δεν μου φαίνεται λογικό. Λέτε να πάνε να “καθαρίσουν” οι φοιτητές;»
Γ. Π.: «Λοιπόν, πάει η Αστυνομία και τους βγάζει. Δίνουμε εντολή και τους βγάζει. Το απόγευμα θα ξαναμπούν. Γιατί; Πώς μπήκαν; Γιατί δεν αναρωτιέται κανείς πώς μπήκαν;»
Παναγιώτης Λιάκος
