Ηταν 12 Φεβρουαρίου, όταν συναντήθηκαν για πρώτη στις Βρυξέλλες ο Αλέξης Τσίπρας με την Ανγκελα Μέρκελ. Τότε ο Ελληνας πρωθυπουργός αποτελούσε το… κακό παιδί, το οποίο ήθελε να συνετίσει με την ψυχρότητά της η Γερμανίδα καγκελάριος. Δεν ήταν μάλιστα λίγες οι διαρροές εκείνων των ημερών που έλεγαν ότι η κυρία Μέρκελ θα απέφευγε ακόμα και να χαιρετήσει τον Ελληνα πρωθυπουργό. Τελικά, το στιγμιότυπο της πρώτης γνωριμίας (που έγινε με τη μεσολάβηση του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ) κράτησε λίγα δευτερόλεπτα. Οσο για τον διάλογο, ήταν ενδεικτικός μιας πολυτάραχης σχέσης που μόλις ξεκινούσε.
Ανγκ. Μέρκελ: Συγχαρητήρια για την εκλογή σου. Ελπίζω να έχουμε μια καλή συνεργασία, αν και είναι λίγο δύσκολο.
Αλ. Τσίπρας: Το ελπίζω. Οπου υπάρχει βούληση υπάρχουν και πιθανότητες.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός έτεινε το χέρι του στη Γερμανίδα καγκελάριο, ενώ με το άλλο την άγγιξε φιλικά. Οπως φαινόταν από τα τηλεοπτικά πλάνα, ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε δύο φορές στη Μέρκελ, στα αγγλικά, «Ι hope so…»
Διάψευση
Χρειάστηκε να περάσουν σαράντα ημέρες για να επαναληφθεί η ίδια εικόνα που διέψευσε όσους υποστήριζαν ότι ο Τσίπρας και η Μέρκελ δεν θέλουν να βλέπουν ο ένας τον άλλο και κυρίως διέψευσαν τα σενάρια που ανέφεραν ότι η Γερμανίδα καγκελάριος δεν σκοπεύει να δει κατ’ ιδίαν τον κ. Τσίπρα.
Ετσι, αύριο ο πρωθυπουργός θα περάσει τη σιδερένια πόρτα της καγκελαρίας, έπειτα από πρόσκληση της ίδιας της Γερμανίδας καγκελαρίου, για να έχει το πρώτο κρίσιμο τετ α τετ μετά τη συμφωνία της Συνόδου Κορυφής που έδειξε ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να γυρίσει ένα παιχνίδι που αρχικά έμοιαζε χαμένο από τα αποδυτήρια.
Τις τελευταίες μέρες ο κ. Τσίπρας κατάφερε να διαγράψει την απαίτηση των δανειστών για την πέμπτη αξιολόγηση αλλά και το περιβόητο e-mail Χαρδούβελη. Παράλληλα, αύριο, δεν αποκλείεται να πάει στο Βερολίνο έχοντας στα χέρια του μια πρώτη καταγραφή της λίστας μεταρρυθμίσεων, ώστε να λάβει ένα πρώτο θετικό μήνυμα που μπορεί να βοηθήσει να «τρέξουν» πιο γρήγορα οι εξελίξεις (και να ανοίξει η κάνουλα της χρηματοδότησης).
Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι τι θα γίνει με το αίτημα της χώρας μας για τις γερμανικές αποζημιώσεις και πώς (και αν) θα το θέσει ο πρωθυπουργός. Ακόμη ένα ζήτημα αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις και κυρίως τα περιφερειακά αεροδρόμια που αποτελούν διακαή πόθο γερμανικών συμφερόντων. Αλλά και άλλα εκκρεμή ζητήματα από το παρελθόν που ανοίγει εκ νέου η ελληνική κυβέρνηση, όπως τα εξοπλιστικά και οι συμβάσεις της Siemens.
Ηδη πάντως η Γερμανίδα καγκελάριος, με την οποία είχε επικοινωνήσει ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα (λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής) ζητώντας της μια ρεαλιστική λύση για την Ελλάδα, έχει κάνει σημαντική στροφή, «αδειάζοντας» τη σκληρή γραμμή Σόιμπλε και τονίζοντας ότι η κυβέρνηση μπορεί να αντικαταστήσει μέτρα που υπήρχαν στο προηγούμενο πρόγραμμα αντικαθιστώντας τα με άλλα ισοδύναμα.
Η διαφοροποίηση της κυρίας Μέρκελ βέβαια μόνο τυχαία δεν ήταν και αυτό φάνηκε από δηλώσεις που έκαναν συνεργάτες της, οι οποίοι αναφέρθηκαν στον κρίσιμο γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλέξης Τσίπρας λίγες μέρες μετά το έκτακτο Eurogroup (που αναμένεται να γίνει την Παρασκευή 27 Μαρτίου) ταξιδεύει στη Μόσχα.
Το ταξίδι μάλιστα επισπεύσθηκε αφού ο Αλέξης Τσίπρας είχε δεχτεί πρόσκληση από τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν να βρεθεί εκεί στις 9 Μαΐου, στο πλαίσιο του εορτασμού της 70ής επετείου από τη νίκη κατά των δυνάμεων του Αξονα.
Τελικά, η συνάντηση θα γίνει στις 8 Απριλίου, κοντά στην ημερομηνία που, όπως ανέφερε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, περιορίζονται σημαντικά τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, η προοπτική ελληνορωσικής προσέγγισης φαίνεται ότι είναι απευκταίο σενάριο για τις ΗΠΑ και τη Γερμανία και ο κ. Τσίπρας (γνωρίζοντας αυτή την αντίδραση) παίζει έξυπνα το γεωπολιτικό «παιχνίδι» που μπορεί στο τέλος να του αποφέρει «κέρδη».
Ο πρόεδρος της Ρωσίας είχε προσκαλέσει τον κ. Τσίπρα στο Κρεμλίνο από τις αρχές Φεβρουαρίου.
Από το Κρεμλίνο τότε είχε γίνει γνωστό ότι κατά την τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ανδρών «επιβεβαιώθηκε η διάθεση για την πλέον δραστήρια ανάπτυξη των διμερών σχέσεων» των δύο χωρών.
Από το Μέγαρο Μαξίμου τότε είχε διαρρεύσει ότι οι κ. Τσίπρας και Πούτιν τόνισαν την ανάγκη για ουσιαστική ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας – Ρωσίας, «δύο χωρών με βαθιές και ιστορικές σχέσεις, ιδίως στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας, του τουρισμού, του πολιτισμού και των μεταφορών».
Η συνάντηση βέβαια γίνεται στη σκιά της απόφασης της Συνόδου Κορυφής, στην οποία οι ηγέτες της Ε.Ε. συμφώνησαν σε ένα σχέδιο που θα οδηγήσει ενδεχομένως στη διατήρηση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας έως τα τέλη του έτους. Επομένως, και η ρωσική πλευρά θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα και δεν αποκλείεται να ζητήσει τη «συμμαχία» του κ. Τσίπρα όσον αφορά τις κυρώσεις. Οπως και να έχει, ο κ. Τσίπρας θα βρεθεί μέσα σε λίγες ημέρες σε ένα τεντωμένο σκοινί (που αρχίζει στο Βερολίνο και τελειώνει στη Μόσχα) και πρέπει να βρει τρόπο να ισορροπήσει μένοντας «ζωντανός».
Νίκος Ελευθερόγλου
