Πιστοί του ιρακινού καθεστώτος πίσω από τους τζιχαντιστές λέει το «Spiegel»!
Το καθεστώς Σαντάμ πίσω από το «χαλιφάτο του τρόμου». Ποια είναι τελικά η σχέση του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.) με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν; Οπως προκύπτει από το σχετικό δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel» -το οποίο επικαλείται μυστικά έγγραφα του Ι.Κ. που παραπέμπουν σε ένα προσχέδιο για την εγκαθίδρυση χαλιφάτου στη Συρία-, τα πρωτοπαλίκαρα του αιμοβόρου ιρακινού ηγέτη κρύβονται πίσω από τη στρατηγική του τρόμου.
Σύμφωνα με το γερμανικό δημοσίευμα, το οποίο έχει τίτλο «Μυστικοί φάκελοι αποκαλύπτουν τη δομή του Ισλαμικού Κράτους», ο Σαμίρ Αμπντ Μοχάμεντ αλ Κλιφάουι, ένας πρώην συνταγματάρχης των μυστικών υπηρεσιών των αεροπορικών δυνάμεων του Σαντάμ Χουσεΐν, γνωστός με το ψευδώνυμο «Χατζί Μπακρ», είναι ο άνθρωπος που ενορχήστρωσε την κατάληψη της βόρειας Συρίας από το Ισλαμικό Κράτος. Και δεν είναι το μόνο υψηλόβαθμο στέλεχος του Χουσεΐν που διαδραματίζει σημαίνονται ρόλο στο Ι.Κ. Ο Ιζάτ Ιμπραχίμ αλ Ντούρι, υπαρχηγός του σανταμικού ιρακινού καθεστώτος, ανώτερο στέλεχος του κόμματος Μπάαθ και επί χρόνια επικηρυγμένος από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, θεωρείται ότι έχει διαδραματίσει ρόλο-κλειδί στην ενορχήστρωση της επέλασης του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ.
Το γερμανικό περιοδικό υποστηρίζει ότι εξασφάλισε πρόσβαση σε μυστικά έγγραφα έκτασης 31 σελίδων έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους αντάρτες στο Χαλέπι της Συρίας, οι οποίοι τα είχαν προηγουμένως κατασχέσει από το Ι.Κ. Χειρόγραφα, διαγράμματα, κατάλογοι και προγράμματα μαρτυρούν ότι η επέλαση των τζιχαντιστών ήταν μέρος ενός σχεδίου υπό την επίβλεψη του Χατζί Μπακρ. Το σχέδιο πραγματοποιήθηκε με κατασκοπία, δολοφονίες και απαγωγές – δηλαδή τα κατεξοχήν «μέσα επιβολής» του καθεστώτος του Σαντάμ.
Αυτό είναι -πάντα σύμφωνα με το «Spiegel»- και το μυστικό της «επιτυχίας» του χαλιφάτου: ο συνδυασμός των στρατηγικών σχεδιασμών αλά Σαντάμ Χουσεΐν με τον φονταμεταλιστικό-θρησκευτικό χαρακτήρα της οργάνωσης! Αν προσθέσουμε σε αυτό ότι τα πρωτοπαλίκαρα του Ιρακινού δικτάτορα είχαν μείνει «πικραμένα» και «αδρανή» μετά τη διάλυση του στρατού από τις αμερικανικές δυνάμεις, τότε το χαλιφάτο δεν μπορούσε παρά να συστήσει τον πλέον επικίνδυνο στρατιωτικό μηχανισμό εναντίον της Δύσης.
