Με παρέμβαση Φρανσουά Ολάντ είχε αίσια κατάληξη το φλερτ σοσιαλδημοκρατών – ΣΥΡΙΖΑ. Σάββατο στο Παρίσι η σεμνή τελετή
Από τον
Ανδρέα Καψαμπέλη
Οι πολιτικοί «αρραβώνες» του ΣΥΡΙΖΑ με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία πρόκειται να τελεστούν στο Παρίσι το ερχόμενο Σάββατο 12 Μαρτίου. Υστερα από πολλές αμφιταλαντεύσεις και εν μέσω έντονων παρασκηνιακών αντιδράσεων, ο Αλέξης Τσίπρας έλαβε την πολυπόθητη πρόσκληση από τον Φρανσουά Ολάντ να παραστεί στη σύνοδο των σοσιαλιστών της Ευρώπης με θέμα την αντιμετώπιση της λιτότητας. Τώρα μάλιστα που προστέθηκε και η κρίση του Προσφυγικού, το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο.
Το φλερτ που προηγήθηκε υπήρξε περιπετειώδες. Ενδεικτικό είναι ότι έως πριν από μερικές εβδομάδες οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές διέψευδαν κατηγορηματικά κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Οταν είχε κυκλοφορήσει αρχικά αυτή η φήμη, που ήθελε τον Αλέξη Τσίπρα να καλείται ως παρατηρητής στη σύσκεψή τους, το στέλεχος του PES Εστέλα Πινέιρο με εσωτερική αλληλογραφία απαντούσε ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν έχει λάβει και ούτε πρόκειται να λάβει σχετική πρόσκληση. Ομως η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική. Ο Γάλλος πρόεδρος επέβαλε τη δική του άποψη, έχοντας εξασφαλίσει στο μεταξύ και τη σύμφωνη γνώμη, σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», και της Φώφης Γεννηματά, καθώς το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να παραμένει, επίσημα, μέλος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος εκ μέρους της Ελλάδας. Η σχέση ζεστάθηκε ακόμη περισσότερο με την προ ημερών επίσκεψη του επικεφαλής της ομάδας των ευρωσοσιαλιστών στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Τζιάνι Πιτέλα στην Αθήνα, ο οποίος συναντήθηκε τόσο με τον κ. Τσίπρα όσο και με την κυρία Γεννηματά.
«Βρίσκομαι εδώ για να πω στον Αλέξη και στις άλλες προοδευτικές δυνάμεις ότι πρέπει να συνεργαστούμε» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Πιτέλα, δίνοντας το στίγμα των εξελίξεων.
Δεν ήταν επίσης τυχαίο το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές έσπευσαν πρώτοι να επικροτήσουν την απειλή του κ. Τσίπρα να θέσει βέτο στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για το Προσφυγικό. «Η απόφαση του Ελληνα πρωθυπουργού να απειλήσει με βέτο τη συμφωνία με τη Βρετανία εάν δεν διασφαλιστεί ότι τα ελληνικά σύνορα θα μείνουν ανοιχτά είναι μια πολύ έξυπνη στρατηγική κίνηση, που πιέζει προς μία ευρωπαϊκή λύση σε ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα» ήταν η δήλωση που έκαναν, την ώρα που στο εσωτερικό της Ελλάδας ο κ. Τσίπρας δεχόταν και συνεχίζει να δέχεται επικρίσεις γι’ αυτή την κίνησή του.
Από την πλευρά του, ο κ. Τσίπρας επεδίωκε εδώ και πολύ καιρό αυτή την προσέγγιση, η οποία σχετίζεται με την ευρύτερη επιδίωξή του να αποτελέσει τον νέο εκφραστή της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, καταλαμβάνοντας τον χώρο που κάλυπτε επί δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ. Μολονότι δεν έχουν συμπληρωθεί ούτε δύο χρόνια από τις ευρωεκλογές του 2014, όταν ο ίδιος υπήρξε υποψήφιος του κόμματος της ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν, ενώ στην Ιταλία είχε σχηματιστεί και αριστερό κόμμα με την επωνυμία Λίστα Τσίπρα, η μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ και η ευθυγράμμισή του με το νέο Μνημόνιο έχουν κάνει όλα αυτά να θυμίζουν ένα πολύ μακρινό παρελθόν. Αλλωστε, η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά σε συνεργασία με τη Βόρεια Πράσινη Αριστερά περιορίστηκε στο πενιχρό 6,92%, ενώ οι Ευρωσοσιαλιστές είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα με 25,43%, ύστερα από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα που διατηρεί τα σκήπτρα με 29,43%.
Αν και σφοδρός πολέμιος της σοσιαλδημοκρατίας μέχρι πρότινος, ο κ. Τσίπρας, όταν κλήθηκε προ ημερών να σχολιάσει τη νέα στροφή του, ακολούθησε την αγαπημένη του τακτική προσαρμογής της πραγματικότητας στα δικά του μέτρα. Και υποστήριξε ότι θέλει τη συνεργασία με τους ευρωσοσιαλιστές για να τους βοηθήσει να μετακινηθούν «πιο Αριστερά»…
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Ολάντ, που θεωρείται ο προξενητής, είχε πολλούς (και όχι κατ’ ανάγκην ιδεολογικούς) λόγους να ανοίξει την είσοδο των Ευρωπαίων σοσιαλιστών στον κ. Τσίπρα. Το άγχος του διαρκώς μεγαλώνει όσο πλησιάζουν οι γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017 και βλέπει τα ποσοστά του να βυθίζονται. Οι απώλειες σημειώνονται κυρίως εξ αριστερών.
Με τη Ζωή
Μάλιστα, ο Ζαν Λικ Μελανσόν, που το 2012 απέσπασε το καθόλου ευκαταφρόνητο 11,1%, εμφανίζει ανοδικές τάσεις και απειλεί να αφήσει στην επερχόμενη αναμέτρηση εκτός δεύτερου γύρου τον κ. Ολάντ. Επιπλέον, ο κ. Μελανσόν και το Αριστερό Κόμμα, του οποίου ηγείται, έχουν συνταχθεί ανοικτά πλέον με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και έχουν ζητήσει δημοσίως συγγνώμη διότι πίστεψαν τον κ. Τσίπρα.
Απέναντι σε αυτούς τους κινδύνους ο κ. Ολάντ βαδίζει προς τις εκλογές με βασικό του αφήγημα τη σωτηρία της ευρωζώνης, την οποία θέλει να πιστωθεί ο ίδιος, σε αντιδιαστολή με τη στάση της Γερμανίας. Στο πλαίσιο αυτό «χωράει» και ο κ. Τσίπρας, που εκτιμάται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα στις διαρροές της αριστερής πτέρυγας.
Ομως, οι αντιδράσεις που συναντά ο Γάλλος πρόεδρος έχουν κι άλλες αφετηρίες. Η στέγαση του κ. Τσίπρα έχει προκαλέσει, σύμφωνα με πληροφορίες, τις σοβαρές διαμαρτυρίες της «δεξιάς» πτέρυγας του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος, που ζητά να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ στάσιμος στον ρόλο του «παρατηρητή». Ενα χαρακτηριστικό δείγμα τους μετέφερε προς ημερών στην Αθήνα και ο δημοσιογράφος της «Liberation» Ζαν Κατρεμέρ, ο οποίος, μιλώντας στην εκδήλωση του ekyklos του Ευ. Βενιζέλου, υποστήριξε ότι θα ήταν «υποβάθμιση» για το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα να δεχτεί στους κόλπους του τον κ. Τσίπρα, αμφισβητώντας την πολιτική αξιοπιστία και τις ικανότητές του.
Εξω φρενών ο Ευάγγελος Βενιζέλος
Σοβαρό παρασκήνιο εκδηλώνεται και εντός του ΠΑΣΟΚ. Η σιωπηρή αποδοχή εκ μέρους της κυρίας Γεννηματά της παρουσίας του κ. Τσίπρα, αρχικώς στο Παρίσι, έχει ανάψει φωτιές στην πλευρά του κ. Βενιζέλου, ο οποίος ζητά να τεθεί και επισήμως θέμα αποτροπής της ένταξης του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Είναι πολύ πιθανό μάλιστα η διαφωνία αυτή να λάβει και δημόσιο χαρακτήρα, ενώ οι εσωκομματικοί αντίπαλοι της κυρίας Γεννηματά θεωρούν ότι μέσω Παρισίων στρώνεται το χαλί για τη συνύπαρξη, σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε πρώτη φάση, του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ και εν συνεχεία τη συνεργασία και τη συστέγασή τους και στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα…
