Απελπισμένα από την άγρια φορολογία και το εχθρικό περιβάλλον, δύο αδέρφια μεταφέρουν την έδρα τους στη Ρουμανία
Ρεπορτάζ
Μαρία Μαθιοπούλου
«Ισως στο μέλλον η πατρίδα μου αποφασίσει ότι το επιχειρείν δεν είναι έγκλημα, ότι ο τίμιος φορολογούμενος δεν υφίσταται για να πληρώνει συνταξιούχους των 45-55 ετών, ότι η δουλειά, οι ιδέες και οι θυσίες ενός ανθρώπου είναι πολύτιμες για τη χώρα του, για να πλουτίσει και να μεγαλώσει με αυτές». Ο Ηλίας Παπαγεωργιάδης, επιχειρηματίας στην Κατερίνη, υπέγραψε προ ημερών την τελευταία… πράξη της εταιρίας που διατηρούσε με τον αδερφό του Γρηγόρη από το 1993, βάζοντάς της λουκέτο και κάνοντας ένα νέο ξεκίνημα στη Ρουμανία, όπου δραστηριοποιούνταν από το 2004.
Η σχετική ανάρτηση των δύο αδερφών (που ασχολούνται με τα ακίνητα, την ενέργεια και το εμπόριο) στο facebook, με τίτλο «Εις το επανιδείν», έγινε σε λίγες ημέρες viral. Οπως εξηγούν, προσπάθησαν να κρατήσουν την εταιρία τους Αφοί Παπαγεωργιάδη Ο.Ε., μετά το 2011 όμως το έκαναν περισσότερο για συναισθηματικούς και πατριωτικούς λόγους. Οι ίδιοι δεν βλέπουν την αποχώρησή τους ως διαζύγιο από την Ελλάδα, αλλά κάτι σαν «διάσταση». Αλλωστε, είναι αποφασισμένοι να εισάγουν τα κέρδη τους στη χώρα, στηρίζοντάς την.
«Θα σταματήσουμε να δουλεύουμε; Οχι βέβαια! Θα συνεχίσουμε μέσω Ρουμανίας! Θα πληρώνουμε το 1/4 των φόρων που πληρώνουμε στην Ελλάδα, θα ξεχάσουμε ΓΕΜΗ, “εισφορά/φόρο επιτηδεύματος” και άλλα υπέροχα και θα εισάγουμε τα κέρδη της εταιρίας ως μέρισμα στην Ελλάδα με 10% φόρο. Θα μας λείψει ο ΟΑΕΕ με τα 600 ευρώ/μήνα και χωριστή πληρωμή όλων των γιατρών (“δεν είμαι άλλο συμβεβλημένος”), θα πικραθούμε που δεν θα έχουμε άλλο το άγχος ότι “είμαστε παράνομοι απλώς και μόνο επειδή έχουμε μία εταιρία”, αλλά θα αντέξουμε τις πίκρες και τις κακουχίες» αναφέρουν στην ανάρτησή τους.
Η «δημοκρατία» επικοινώνησε με τον Ηλία Παπαγεωργιάδη στη Ρουμανία και παρόλο που αρχικά εμφανίστηκε επιφυλακτικός, αφού δεν ήθελε η κίνησή τους να εκληφθεί ως έχθρα για την Ελλάδα, ήταν τελικά αφοπλιστικός: «Την Ελλάδα την αγαπώ. Ελληνας είμαι. Η χώρα σου είναι σαν τη μάνα σου. Δεν τη βρίζεις, την τιμάς όπως είναι. Πρέπει όμως κάποια στιγμή να αποφασίσει ότι θέλει ένα κράτος που θα στηρίζει την επιχειρηματικότητα».
