Ο Κρτιν Νιθιγιάνταμ (από τη Βρετανία) υποστηρίζει ότι βρήκε την αχίλλειο πτέρνα της πιο επιθετικής μορφής της ασθένειας
Μία από τις πλέον θανατηφόρες μορφές καρκίνου του μαστού, ο τριπλά αρνητικός καρκίνος, όπως ονομάζεται, μπορεί να γίνει τρωτός στα φάρμακα χάρη στην πρωτοπόρα σκέψη ενός εφήβου, ο οποίος βρήκε την πρωτεΐνη που, όταν ελεγχθεί, μπορεί να λειτουργήσει ως αχίλλειος πτέρνα της ασθένειας.
Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού, που αφορά περίπου το 15% των περιστατικών, δεν ανταποκρίνεται στα υπάρχοντα φάρμακα επειδή δεν έχει υποδοχείς, σε αντίθεση με πολλά άλλα είδη καρκίνου που τροφοδοτούνται από οιστρογόνα, προγεστερόνη ή αυξητικές ορμόνες, τις οποίες τα φάρμακα καταφέρνουν να μπλοκάρουν.
H θεραπεία
Ωστόσο, οι επιστήμονες είχαν διαπιστώσει στην πράξη ότι κάποιες γυναίκες με τον τριπλό αρνητικό καρκίνο ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία, ενώ άλλες εμφανίζουν πολύ γρήγορη επιδείνωση. Το πρόβλημα βρίσκεται στο κατά πόσο τα καρκινικά κύτταρα είναι διαφοροποιημένα ή όχι. Με τον χαρακτηρισμό «διαφοροποιημένα» περιγράφονται τα καρκινικά κύτταρα που δείχνουν σαν υγιή κύτταρα και έχουν την τάση να μεγαλώνουν και να πολλαπλασιάζονται αρκετά αργά, οπότε είναι λιγότερο επιθετικά. Οταν δεν είναι διαφοροποιημένα, επεκτείνονται γρήγορα και δημιουργούν πολύ επικίνδυνους όγκους.
Ο 16χρονος Κρτιν Νιθιγιάνταμ από το Σάρεϊ της Βρετανίας υποστηρίζει ότι έχει βρει τρόπο να μπερδεύει τα μη διαφοροποιημένα καρκινικά κύτταρα ώστε να φέρονται σαν διαφοροποιημένα, μπλοκάροντας μία πρωτεΐνη τους που ονομάζεται ID4.
«Η πρωτεΐνη ID4 καταφέρνει να σταματά τα μη διαφοροποιημένα καρκινικά κύτταρα από το να γίνονται διαφοροποιημένα, οπότε πρέπει να την μπλοκάρεις για να μπορέσει ο καρκίνος να διαφοροποιηθεί. Βρήκα έναν τρόπο να βάλω στη σίγαση τα γονίδια που παράγουν την ID4» δηλώνει ο νεαρός ερευνητής.
Επίσης, διαπίστωσε ότι, αυξάνοντας τη δραστηριότητα ενός γονιδίου που έχει κατασταλτική δράση στους όγκους, του PTEN, δίνεται η ευκαιρία στη χημειοθεραπεία να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά.
Η θεραπευτική ιδέα του Νιθιγιάνταμ θα μπορούσε πιθανότατα να μεταφέρεται μέσα σε ένα νανοσωματίδιο που περιέχει RNA, το μόριο που μεταφέρει οδηγίες από το DNA. Το νανοσωματίδιο RNA θα κωδικοποιείται με τρόπο να προκαλεί τη σίγαση ή να εντατικοποιεί τη δραστηριότητα του γονιδίου. Να σημειωθεί, τέλος, ότι ο Νιθιγιάνταμ κατάφερε να φτάσει στην ανακάλυψή του δουλεύοντας στο εργαστήριο του σχολείου του.
