Απόφαση «βόμβα» του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ανατρέπει την υπόθεση των υποκλοπών
Δολοφονία με στραγγαλισμό δείχνουν τα στοιχεία, σύμφωνα με τους δικαστές που υποστηρίζουν ότι δεν ερευνήθηκαν επαρκώς οι σχετικές καταγγελίες
Οι παρακολουθήσεις στον Καραμανλή, τα μυστήρια για τη Vodafone και το διπλωματικο θριλερ με τις πρεσβείεςΗ Θέση μας: Ούτε τσίπα δεν υπάρχει!
Διαβάστε επίσης:
►Τα «ελληνικά» Paradise Papers στο μικροσκόπιο
►Πίσω τα «κλεμμένα» από 29 Νοεμβρίου
►Ο Αδωνις ανακοίνωσε (επιτέλους) ότι σταματά τις τηλεπωλήσεις
►13.000 εκτός εισοδήματος αλληλεγγύης
►Νέα γερμανική πρόκληση για το δάνειο
►Εγκλημα και με τη βούλα τα Μνημόνια
Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με απόφαση-καταπέλτη, ξαναφέρνει στο προσκήνιο την υπόθεση των υποκλοπών
Ρεπορτάζ
Κώστας Παπαχλιμίντζος
Απόφαση-βόμβα έβγαλε χθες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ανατρέπει πλήρως τα δεδομένα στην περιβόητη υπόθεση Τσαλικίδη και επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα των τηλεφωνικών υποκλοπών, που είχε συνταράξει την κυβέρνηση Καραμανλή. Το δικαστήριο καταδίκασε ομόφωνα την Ελλάδα σε αποζημίωση 50.000 ευρώ στην οικογένεια Τσαλικίδη για ηθική βλάβη και με άλλα 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδά της.
Αυτό που συγκλονίζει, όμως, είναι το σκεπτικό της απόφασης, που ουσιαστικά «δείχνει» προς την κατεύθυνση της δολοφονίας -και μάλιστα διά στραγγαλισμού- του Κώστα Τσαλικίδη. Θυμίζουμε ότι, το 2005, ο 38χρονος σχεδιαστής δικτύου στην εταιρία Vodafone είχε βρεθεί κρεμασμένος στο μπάνιο του σπιτιού του, μία ημέρα προτού η κυβέρνηση ενημερωθεί ότι τα τηλέφωνα μιας σειράς υπουργών, αλλά και του ίδιου του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, παρακολουθούνταν συστηματικά. Οι Αρχές απεφάνθησαν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Η υπόθεση έκλεισε αρχικά το 2006, αφήνοντας αναπάντητα ερωτήματα.
«Το δικαστήριο εκτιμά ότι οι ελληνικές Αρχές απέτυχαν να φέρουν εις πέρας μια επαρκή και αποτελεσματική έρευνα για τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη» αναφέρει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που στη συνέχεια είναι καταπέλτης για τον τρόπο που ερεύνησε τα αίτια του θανάτου η ελληνική Δικαιοσύνη: «Οι Αρχές αποφάσισαν να κλείσουν την πρόσθετη έρευνα (σ.σ.: ξεκίνησε το 2012 και διεκόπη το 2014) απλά αναφέροντας τα βήματα που είχαν γίνει και σημειώνοντας τις νέες αναφορές, χωρίς να ασχολούνται με καμία από τις ανακολουθίες που είχαν εντοπιστεί, όπως η έλλειψη τραυματισμών που κανονικά συσχετίζονται με το κρέμασμα και τις αντιφάσεις σε σχέση με το σημάδι του σκοινιού στον λαιμό του θανόντος.
Και άλλες αντιφάσεις δεν αντιμετωπίστηκαν, όπως η εντυπωσιακή διαφορά στα συμπεράσματα της έκθεσης του ιατροδικαστή στην αρχική (σ.σ.: 2005-2006) και την πρόσθετη (σ.σ.: 2012-2014) έρευνα, η προφανής απουσία κινήτρου για την αυτοκτονία και το σπασμένο υοειδές οστό, ένα εύρημα που συνάδει με στραγγαλισμό».
Το δικαστήριο δεν σταματά εκεί. «Δεν είναι καν σαφές» συνεχίζει «με ποιο σκεπτικό ο εισαγγελέας αποφάσισε να βάλει την υπόθεση στο αρχείο και να μη διατάξει περαιτέρω διερεύνηση, αφού η απόφασή του να σταματήσει την έρευνα δεν περιείχε αιτιολογία»! Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επισημαίνει μάλιστα ότι ο εισαγγελέας, κατά την αρχική έρευνα, «είχε αναφέρει ότι ο θάνατος συνδέεται αιτιωδώς με την υπόθεση των υποκλοπών» και καταλήγει ότι «ήταν συνεπώς ιδιαίτερα σημαντικό να ληφθεί κάθε απαραίτητο μέτρο για να διερευνηθεί ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη».
Οι ενάγοντες στην υπόθεση που εξέτασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με έδρα το Στρασβούργο, ήταν οι γονείς του Κώστα Τσαλικίδη, Γιώργος και Γεωργία, και ο αδερφός του Παναγιώτης, που ποτέ δεν πίστεψαν ότι ο άνθρωπός τους έδωσε μόνος του τέλος στη ζωή του. Το δικαστήριο απεφάνθη ότι η Ελλάδα παραβίασε το άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που προστατεύει το δικαίωμα στη ζωή.
