Ο σκηνοθέτης Γιάννης Καλαβριανός μιλάει για τη «Γρανάδα», το θεατρικό που βασίστηκε στην ιστορία της βασίλισσας της ΚαστίληςΣυνέντευξη στη
Γιώτα Βαζούρα
Ο παράφορος έρωτάς της -στα όρια της εμμονής- για τον σύζυγό της, τον δούκα της Βουργουνδίας Φίλιππο, λένε πως την αποτρέλανε. Οταν μάλιστα, ο Φίλιππος ο Ωραίος, όπως αποκαλούνταν, έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή, η σύζυγος του Ιωάννα της Καστίλης, θρηνώντας τον θάνατό του, έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη και έμεινε κλεισμένη σε ένα κάστρο για 46 ολόκληρα χρόνια, κάνοντας πολλούς να πιστεύουν πως είχε χάσει τα λογικά της.
Αυτή η ιστορία της φημισμένης βασίλισσας της Καστίλης, που προδόθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα και έμεινε στην Ιστορία ως η Ιωάννα η Τρελή, ήταν η αφορμή για να γράψει ο γνωστός σκηνοθέτης Γιάννης Καλαβριανός ένα νέο θεατρικό έργο, που έχει αέρα Ισπανίας. Πρόκειται για τη «Γρανάδα», ένα συγκινητικό κείμενο που μιλά για την απώλεια αλλά και για τους ανθρώπους που πρέπει να προχωρήσουν στη ζωή τους.
Λίγο πριν από την πρεμιέρα της παράστασης στις 31 Ιανουαρίου στο Από Μηχανής Θέατρο, ο σκηνοθέτης μιλά για το πώς η «Ιωάννα της Καστίλης» τον ενέπνευσε να γράψει ένα θεατρικό έργο αλλά και για τη σχέση εκείνης με τους ήρωες της παράστασης. «Είναι πολύ δύσκολο, ίσως πρακτικά αδύνατον, να εντοπιστεί το σημείο που αρχίζει να οργανώνεται μία ιδέα» μας λέει εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε στη συγγραφή του συγκεκριμένου θεατρικού κειμένου.
«Συγκεντρώνω εδώ και χρόνια υλικό για θέματα που με αφορούν, σημειώνω μικρές ιδέες, προτάσεις και αναπτύσσω σκέψεις. Εχω λοιπόν μεγάλο όγκο υλικού για ιστορίες ανθρώπων που κάποια στιγμή αισθάνθηκαν να περιορίζεται η ζωή τους, να μη βρίσκουν διέξοδο και να αδυνατούν να ξαναβρούν τη χαρά της. Πριν από τρία χρόνια βρέθηκα στο Μουσείο Πράδο και είδα έναν πίνακα του Φρανθίσκο Πραδίγια με την Ιωάννα της Καστίλης -ή, όπως έμεινε στην Ιστορία, Ιωάννα η Τρελή. Ηταν μια βασίλισσα της Ισπανίας η οποία θρηνούσε τον νεκρό άντρα της, τον Φίλιππο τον Ωραίο, για 46 χρόνια, μένοντας κλεισμένη σε ένα κάστρο. Η Ιωάννα έκανε αυτό που είχα δει να κάνουν διάφοροι σύγχρονοι άνθρωποι αδυνατώντας να διέλθουν των σταδίων του πένθους. Και κάπως έτσι άρχισε μια συνομιλία των χαρακτήρων μιας σύγχρονης οικογένειας με μια γυναίκα που έζησε πριν από 500 χρόνια».
Οπως μας εξηγεί, στην παράσταση παρακολουθούμε την ιστορία μιας οικογένειας του σήμερα που προσπαθεί να ευτυχίσει κρύβοντας ένα μυστικό. Ενας άνδρας (Γιώργος Γλάστρας), μία γυναίκα (Φιλαρέτη Κομνηνού), τα δύο παιδιά τους (Στέφη Πουλοπούλου και Διαμαντής Αδαμαντίδης) και η ανάπηρη αδελφή της γυναίκας (Εφη Σταμούλη) φτιάχνουν έναν κόσμο που έχει σταματήσει απότομα να επικοινωνεί και να συμπάσχει. Καθένας κρύβει τα προβλήματά του και, ενώ θέλει να τα μοιραστεί για να ηρεμήσει, δεν ξέρει τον τρόπο. Δύο γεγονότα όμως θα ταράξουν τη στασιμότητα.
«Η φίλη του γιου (Αλεξία Μπεζίκη) θα έρθει στο σπίτι και η κόρη θα ανακαλύψει πως ο πατέρας της μάζευε σε όλη του τη ζωή υλικό για ένα ιστορικό πρόσωπο, την Ιωάννα της Καστίλης. Η Ιωάννα της Καστίλης, η οποία βρέθηκε σε ανάλογη κατάσταση μετά τον θάνατο του άνδρα της, δεν κατάφερε να τη συνεχίσει. Εμφανίζεται, λοιπόν, με τη μορφή βιντεοσκοπημένων μονολόγων (στον ρόλο της Ιωάννας, η Λυδία Φωτοπούλου) και μιλά με ψυχραιμία και με την ηρεμία της απόστασης πια για τη ζωή και τα γεγονότα της. Και ξαναβάζει τα πράγματα σε μια πιο υγιή και αισιόδοξη βάση» συνεχίζει ο ίδιος, που υπογράφει το τρίτο κατά σειρά θεατρικό κείμενό του, μετά το «Αβελάρδος και Ελοΐζα» και το βραβευμένο «Γιοι και κόρες».
• Info: Οι παραστάσεις της «Γρανάδας» αρχίζουν στο Από Μηχανής Θέατρο στις 31 Ιανουαρίου.
«Ακολουθώ την παρόρμησή μου»
Πώς όμως ο σκηνοθέτης επιλέγει τα θέματα που στη συνέχεια μετουσιώνονται σε κείμενα; «Με απασχολούν διάφορα θέματα και κατά καιρούς κάποια καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο στη σκέψη μου. Και ακολουθώ την παρόρμησή μου, χωρίς να επηρεάζομαι από την τρέχουσα επικαιρότητα ή από το άγνωστο κάποιου θέματος» καταλήγει ο Γιάννης Καλαβριανός.
