«Κλείνονται στον εαυτό τους, ξενυχτούν, δεν διαβάζουν, επειδή παίζουν παιχνίδια ή κυνηγούν το ”like”»Εθισμένοι του διαδικτύου έχουν γίνει αρκετοί Ελληνες, μικροί και μεγάλοι. Η εξάρτηση φαίνεται ότι χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και μεγαλύτερη για όλο και περισσότερους. Ετσι, υπάρχουν γονείς αλλά και εκπαιδευτικοί που ζητούν βοήθεια για τον εθισμό εφήβων και για το bullying μέσω ίντερνετ, δηλαδή τον διαδικτυακό εκφοβισμό.
Σύμφωνα με τον Γιώργο Κορμά, εκπρόσωπο του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, μόνο το 2017 απευθύνθηκαν στη γραμμή βοήθειας που διαθέτει το κέντρο 1.640 άνθρωποι. «Στη μεγάλη τους πλειοψηφία απευθύνθηκαν σε μας γονείς. Το 33% των κλήσεων αφορούσε εξάρτηση στο διαδίκτυο» λέει στη «δημοκρατία» ο κ. Κορμάς.
Οπως περιγράφει, «εξαρτημένος είναι ένας έφηβος που παραμελεί τις δραστηριότητές του, κλείνεται στον εαυτό του, ξενυχτάει, πέφτουν οι σχολικές του επιδόσεις, επειδή, κυρίως, παίζει διαδικτυακά παιχνίδια ή βρίσκεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το πρόβλημα αφορά κυρίως εφήβους από 13 έως 16, 17 ετών. Τα παιδιά αυτά ζουν σε έναν φανταστικό, διαδικτυακό κόσμο και όχι στον πραγματικό. Δεν ξέρουν πώς είναι να παίζεις ποδόσφαιρο στο πάρκο. Δεν ξέρουν τι θα πει χορός, μουσική, φλερτ».
Και ποια είναι η λύση; «Τα παιδιά πρέπει να αγκαλιαστούν από τους γονείς, να αποκτήσουν δραστηριότητες, να οριοθετηθούν, να κοιμούνται καλά, να ξεκουράζονται, να τα σπρώξουμε να αποκτήσουν κοινωνικότητα και παρέες» σημειώνει ο κ. Κορμάς. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, υπάρχουν και ενήλικες οι οποίοι παραμελούν συστηματικά τα παιδιά τους και ασχολούνται διαρκώς με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όντες και αυτοί εξαρτημένοι. «Η συμπεριφορά αυτή δείχνει νοσηρότητα, καταθλιπτικά συναισθήματα, αδυναμία διαχείρισης άγχους. Αν τα κοινωνικά δίκτυα χρησιμοποιούνταν με μέτρο, θα μπορούσαν ακόμα και να βοηθήσουν, δίνοντας σε κάποιον προσωρινή διέξοδο από τα προβλήματά του. Ομως, δυστυχώς, πολλοί είναι αυτοί που… χάνουν την μπάλα και ζουν στη λογική του like» προσθέτει.
Αμέσως μετά την εξάρτηση, δύο είναι τα θέματα που απασχολούν περισσότερο αυτούς που ζήτησαν βοήθεια από την τηλεφωνική γραμμή του κέντρου: ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η αντιμετώπισή του. «Τα παιδιά, όταν υφίστανται εκφοβισμό, πρέπει να μπορούν να προστρέχουν στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς προκειμένου να πάρουν βοήθεια και να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα» καταλήγει ο κ. Κορμάς. Η γραμμή βοήθειας είναι 210-6007686.
Ντόνια Κανιτσάκη
