Αναλύοντας την ουσία των διαπραγματεύσεων με τα ΣκόπιαΑπό την
Ντόρα Πάλλη*
Προσπαθώντας να ακτινογραφήσουμε το Σκοπιανό θα δώσουμε απαντήσεις σε πέντε εύλογα ερωτήματα για το θέμα:
1 Εχουμε δικαίωμα να αρνούμαστε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού σε ένα κράτος;
Ναι, αν αυτό το κράτος αρνείται στην ουσία το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και ύπαρξης σε μια δική μας επαρχία, τη Μακεδονία, εγείροντας αλυτρωτικά ζητήματα. Το όνομα στα Σκόπια χρησιμοποιείται ως μέρος ενός συστήματος αμφισβήτησης της ελληνικότητας της Μακεδονίας, μια αμφισβήτηση που αναφέρεται στο σύνολο της ιστορικής διαδρομής, από την αρχαία Μακεδονία έως σήμερα. Το σκοπιανό οικοδόμημα είναι ένα αναθεωρητικό εργαλείο για ολόκληρη την περιοχή. Δυστυχώς, λοιπόν, το θέμα του ονόματος δεν είναι «αθώο» και όπως «μπαίνει» από τα Σκόπια αποτελεί εργαλείο μιας εξωτερικής πολιτικής άλλων εποχών, πολύ επικίνδυνης για την περιοχή.
2 Το όνομα δεν πρέπει να αφορά την ουσία της διαπραγμάτευσης.
Oχι, το ονοματολογικό οφείλει να είναι μέρος της ουσίας της διαπραγμάτευσης από τη στιγμή που αξιοποιείται για αλυτρωτικούς σκοπούς ή αλυτρωτική προπαγάνδα.
3 Μπορεί ένα τόσο μικρό κράτος να αποτελέσει απειλή για την Ελλάδα;
Ναι, μπορεί. Οχι απαραίτητα στρατιωτικά αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι για να εκδηλωθεί μια απειλή. Από την υποκίνηση υποτιθέμενων μειονοτικών θεμάτων ως τη δημιουργία συνεχών εντάσεων και επεισοδίων και δημιουργία «αξόνων» με άλλες δυνάμεις της περιοχής. Ας μην ξεχνούν κάποιοι ότι η γειτονιά μας είναι τα Βαλκάνια…
4 Αν δεν εξασφαλίσουμε τώρα μια συμφωνία, μετά κάθε μέρα που θα περνάει θα είναι χειρότερη για εμάς;
Η Ιστορία είναι γεμάτη από ανεκπλήρωτες προφητείες και λανθασμένες προβλέψεις. Κάνεις δεν έχει τη δυνατότητα να μιλάει με ασφάλεια για το μέλλον. Μιλώντας όμως για το Σκοπιανό σίγουρα η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην καλύτερη θέση της, ούτε από πλευράς οικονομικής δύναμης ούτε από πλευράς διεθνούς αξιοπιστίας. Και πάντως, το μέλλον προβλέπεται καλύτερο, βγαίνοντας σιγά σιγά από την κρίση και έχοντας μπροστά μας νέες πρωτόγνωρες προοπτικές, όπως για παράδειγμα την άντληση υδρογονανθράκων. Ούτε βέβαια τα Σκόπια βρίσκονται στο χειρότερο σημείο τους, εάν συνυπολογίσουμε τη δυναμική της αλβανικής μειονότητας, την τάση «βουλγαροποίησης» ενός τμήματος του πληθυσμού και την οικονομική δυσπραγία.
5 Νομιμοποιείται η Νέα Δημοκρατία να αμφισβητεί μια διαπραγμάτευση η οποία πιθανά θα οδηγήσει σε προτάσεις που είχε κάνει στο παρελθόν;
Οι πάγιες θέσεις των ελληνικών κυβερνήσεων δεν εστίαζαν μόνο στο ονοματολογικό αλλά στο ευρύτερο αλυτρωτικό πλαίσιο της γείτονος και απαιτούσαν ουσιαστικές αλλαγές σε σειρά από θέματα, όπως οι αλυτρωτικές διατάξεις στο Σύνταγμα της γείτονος, η αλυτρωτική ιδεολογία και άλλα, πέραν της αλλαγής του ονόματος. Oσο για το όνομα, η σύνθετη ονομασία αφορούσε έναν πιθανό συμβιβασμό, αν λύνονταν όλα τα άλλα θέματα.
Και πάντα κάθε διαπραγμάτευση οφείλει να λαμβάνει υπόψη της τη συγκυρία όπου διεξάγεται.
*Mέλος Πολιτικής Επιτροπής Ν.Δ., πολιτευτής Β’ Αθηνών Ν.Δ.
