Η συγγραφέας Ελενα Παπαϊωάννου μιλά στη «δημοκρατία» για το βιβλίο της, τις ανάσες και την αξία τουςΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Τη συναντήσαμε στη φετινή Διεθνή Εκθεση Βιβλίου να μας διδάσκει μέσα από τις λέξεις πώς θα διατηρήσουμε ζωντανό και ζωηρό το βασικό μας εργαλείο, την αναπνοή. Για εκείνη, η παρουσία και μόνο της αναπνοής είναι αυτή που μας χωρίζει από την ανυπαρξία. Η Ελενα Παπαϊωάννου είναι εξειδικευμένη σύμβουλος αναπνοής, συγγραφέας και ειδικός πνευμονοφυσιολόγος, η μοναδική στην Ελλάδα με δύο παγκοσμίως αναγνωρισμένα πτυχία ως Buteyko Breathing Spesialist, η οποία διδάσκει τη μέθοδο αναπνοής Buteyko.
Στο νέο βιβλίο της με τίτλο «Η τέχνη της αναπνοής», που κυκλοφόρησε πρόσφατα, θα βρούμε τον δρόμο και τον τρόπο για να ανασάνουμε σωστά – κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Αρχαία γνώση
«Η αναπνοή είναι ο συνδετικός κρίκος με τη ζωή και, ως εκ τούτου, καθοριστικής σημασίας για την ανθρώπινη υγεία. Η αξία της αναπνοής, όσον αφορά την υγεία και την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου, αναγνωρίστηκε χιλιάδες χρόνια πριν και αποτυπώθηκε σε συστήματα, φιλοσοφίες και στη γενικότερη κουλτούρα των προγόνων μας. Νέα επιστημονικά δεδομένα έρχονται να επαληθεύσουν την αρχαία γνώση και να επιβεβαιώσουν τις θεραπευτικές ιδιότητες της σωστής αναπνοής. Οι ασκήσεις αναπνοής που περιγράφονται στο βιβλίο είναι προϊόν μελέτης της αρχαίας γνώσης και των τελευταίων επιστημονικών ανακαλύψεων. Η αναπνοή είναι το ξεκίνημα της ζωής!» εξομολογείται η Ελενα Παπαϊωάννου και ρωτάει ευθέως: Ποιος στ’ αλήθεια είναι αυτός που πιστεύει ότι αναπνέει σωστά; «Η αναπνοή στον ανθρώπινο οργανισμό είναι σαν τη φλόγα. Αν φωτίζει και φουντώνει λίγο περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, σβήνει. Αν φωτίζει λίγο λιγότερο απ’ όσο χρειάζεται, σβήνει. Χρειάζεται όσο φωτίζει και όσο αναπνέει… να αναπνέει σωστά. Το βιβλίο παρουσιάζει τις τεχνικές εκμάθησης της σωστής αναπνοής που πυροδοτούν την εσωτερική δύναμη για να αντιμετωπίσει προβλήματα του σώματος και του νου» επισημαίνει η ίδια, που άρχισε αυτό το project κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.
Παντοδύναμο ον
«Η αφορμή ήταν ένα ντοκιμαντέρ της δημοτικής τηλεόρασης, που παρουσίαζε ένα πρωτότυπο θέμα σχετικά με έναν άνθρωπο από τη Σιβηρία, ο οποίος ζούσε στους πάγους σχεδόν γυμνός.
Εικόνες έδειχναν πως τον ακολουθούσαν χιλιάδες άνθρωποι που θεραπεύονταν από διάφορες ασθένειες, όπως είχε θεραπευτεί άλλωστε και ο ίδιος από “ανίατη” ασθένεια, χρησιμοποιώντας την ενδυνάμωση μέσα από τα στοιχεία της φύσης και, ειδικότερα, το κρύο.
Μια ιδέα σάρωσε τον νου μου με τόση δύναμη, που ξερίζωσε σε μια στιγμή όλα τα δεδομένα της μέχρι τότε ζωής μου περί υγείας και ανθρώπου! «Ο άνθρωπος είναι παντοδύναμος, η αρρώστια δεν μπορεί να τον νικήσει!” άκουσα μια εσωτερική φωνή. ‟
Αφού μπορεί αυτός, μπορώ κι εγώ! Αφού όλοι είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό, άρα μπορούμε όλοι!”» εξηγεί η κυρία Παπαϊωάννου και μας εφιστά την προσοχή ώστε να ερχόμαστε συχνά σε επαφή με τη φύση, να κάνουμε όσο περισσότερη άσκηση μπορούμε και να τηρούμε τον νόμο του μέτρου.
«Εχω επιλέξει να ζω σύμφωνα με τις αρχές που διδάσκω»
«Τη γνώση του τι είναι καλό και ωφέλιμο για τον άνθρωπο μπορούμε να τη μοιραστούμε αληθινά όταν αυτά που μάθαμε τα έχουμε εφαρμόσει εμείς οι ίδιοι και έχουμε εισπράξει θετικά αποτελέσματα. Τα τελευταία 20 και περισσότερα χρόνια ζω σύμφωνα με τις αρχές που διδάσκω. Αυτός ο τρόπος ζωής μού έχει δώσει τη βεβαιότητα ότι τα ηνία της υγείας και της ζωής ανήκουν προσωπικά σε κάθε άνθρωπο» επιμένει η συγγραφέας και πνευμονοφυσιολόγος και δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τη σκέψη της και στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε να αδράξουμε τη μέρα μας με πίστη και δημιουργικότητα. Εκείνη ζει στην πόλη μας χωρίς να αποζητά κάτι άλλο. «Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που βρέχεται από θάλασσα, όπου και να κοιτάξει κανείς βλέπει το απέραντο γαλάζιο. Είναι η πόλη όπου μεγάλωσα και έχω επιλέξει να ζω, γιατί αποτελεί για εμένα το σημείο εκκίνησης για όλα όσα έχω κάνει και θα κάνω. Απ’ ό,τι φάνηκε, τη Θεσσαλονίκη θα την άλλαζα… μόνο με τη Θεσσαλονίκη!
Εχω ταξιδέψει αρκετά και έχω μείνει σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, και αυτό που έχω καταλάβει τώρα πια είναι ότι για εμένα η πόλη μου αποτελεί πηγή έμπνευσης και δημιουργίας» καταλήγει η Ελενα Παπαϊωάννου.
