Νέος επίδεσμος επούλωσε έως 33% ταχύτερα όλα τα τραύματαΑπό τη
Ρίτα Μελά
Εναν νέο επίδεσμο που μπορεί να επουλώσει γρήγορα τις πληγές στο δέρμα των ατόμων που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, μειώνοντας τον κίνδυνο ακρωτηριασμού ή θανάτου τους, ανακάλυψαν Αμερικανοί ερευνητές. Στις κλινικές δοκιμές ο νέος επίδεσμος επούλωσε τα διαβητικά τραύματα έως και 33% ταχύτερα από τους ήδη υπάρχοντες στο εμπόριο, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Proceedings of the National Academy of Sciences».
«Η καινοτομία είναι ότι εντοπίσαμε ένα τμήμα μιας πρωτεΐνης στο δέρμα που παίζει σημαντικό ρόλο στην επούλωση τραυμάτων. Αυτό το τμήμα το δημιουργήσαμε εργαστηριακά και το ενσωματώσαμε σε ένα αντιοξειδωτικό μόριο που αυτοπροσαρμόζεται στη θερμοκρασία του σώματος, για να δημιουργήσει ένα ικρίωμα που ενισχύει την ικανότητα του σώματος να παράγει ιστό στο σημείο του τραύματος. Με τη νέα αυτή προσέγγιση δεν χορηγούμε φάρμακα ή άλλους εξωγενείς παράγοντες για να επιταχύνουμε την επούλωση» εξηγεί ο Γκουιλέρμο Αμίρ, επικεφαλής της μελέτης και μέλος του Πανεπιστημίου Northwestern.
Ο νέος επίδεσμος βασίζεται στην ικανότητα ίασης του ίδιου του οργανισμού χωρίς φάρμακα ή βιολογικούς παράγοντες, γι’ αυτό ενδεχομένως και να κυκλοφορήσει στο εμπόριο γρήγορα.
Η λαμινίνη
Το μυστικό στην περίπτωση του νέου επιδέσμου είναι η λαμινίνη, μια πρωτεΐνη που εμπεριέχεται στους περισσότερους ιστούς του σώματος και φυσικά του δέρματος.
Η λαμινίνη στέλνει σήματα στα κύτταρα ενθαρρύνοντας τον πολλαπλασιασμό τους και τη μετανάστευση, αλλά και την προσκόλληση του ενός στο άλλο. Το τμήμα A5G81 της λαμινίνης είναι αυτό που παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία της επούλωσης των τραυμάτων.
Χρησιμοποιώντας ένα μικρό τμήμα της λαμινίνης αντί ολόκληρη την πρωτεΐνη, οι ερευνητές μπόρεσαν να την ανασυνθέσουν σε εργαστηριακές συνθήκες με χαμηλό κόστος. Εν συνεχεία ενσωμάτωσαν το A5G81 σε έναν επίδεσμο από αντιοξειδωτική υδρογέλη, που είχαν επίσης φτιάξει εργαστηριακά.
Ο νέος επίδεσμος μπορεί να αφαιρεθεί με απλό ορό και οι αναγεννητικές του ιδιότητες παραμένουν ανέπαφες, εν αντιθέσει με τους κλασικούς επιδέσμους, η αφαίρεση των οποίων πολλές φορές συντελεί σε μεγαλύτερο τραυματισμό του σημείου που επουλώνουν.
