Αναφορές για «σκευωρία» και στο θέμα της NovartisΤου πολίτη
Π. Α. Παπαγαρυφάλλου*
Εν μέσω συνεχόμενων σκανδάλων, τα οποία μαστίζουν τον δημόσιο βίο της χώρας και την παρηκμασμένη πολλαπλώς ελληνική κοινωνία, έγινε στη Βουλή, για άλλη μία φορά, η συζήτηση των «πατέρων και μητέρων του Εθνους» για το διαβόητο σκάνδαλο της Νοvartis στις 18 Μαΐου. Μια συζήτηση «καρμπόν», ανιαρή και με πολύ ρηχή επιχειρηματολογία των βουλευτών της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, η οποία επικεντρώθηκε σε διαδικασίες και τυπολατρίες, χωρίς να μας φωτίσει ιδιαίτερα για το πώς εξανεμίστηκαν δισεκατομμύρια ευρώ και χωρίς να αναζητηθούν κάποιες τσέπες, στις οποίες ενδεχομένως πήγαν.
Οι πάντες ωρύονταν «όλα στο φως», αλλά έριχναν το σκοτάδι -όπως συμβαίνει χρόνια και χρόνια- σκιαμαχώντας με ανούσιες λεπτομέρειες και ανερμάτιστους συλλογισμούς, ιδιαίτερα από τους θεωρημένους κατηγορουμένους, οι οποίοι δεσπόζουν στον δημόσιο βίο επί δεκαετίες! Είναι αλήθεια! Από την πλευρά των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. το επαναλαμβανόμενο τροπάριο ήταν «σκευωρία».
Ενα τροπάριο, το οποίο δεν ακούγεται μόνο όπως της Κασσιανής κάθε Μεγάλη Εβδομάδα, αλλά οσάκις στο «Ιερόν της Δημοκρατίας» -εδώ γελάμε- έρχεται αναπότρεπτη η στιγμή κάποιοι «πατέρες του Εθνους» να πιουν το πικρό ποτήρι των ανομημάτων τους.
Αυτό το… τροπάρι μάς έλεγε και ο Ακης με τις μίζες των εξοπλιστικών, αυτό μας έλεγε και ο γελαστός Γιάννος, αυτό ο «φτερωτός δήμαρχος» της Θεσσαλονίκης και πάει λέγοντας!
Σκευωρία! Πρόκειται για ένα πολύ φθηνό «επιχείρημα», το οποίο προσβάλλει όχι μόνο τη στοιχειώδη νομιμότητα αλλά πολλές φορές και τη στοιχειώδη λογική, γύρω από τη διαστροφή των βιώντων γεγονότων!
Ο γράφων εδώ και δεκαετίες καυτηρίαζε αυτήν την… παπαρολογία, η οποία συν τοις άλλοις, άκουσον άκουσον, ταυτίζει την αναγκαία έρευνα και με το επιχείρημα του… κινδύνου της δημοκρατίας!
Τι θράσος και οποία ασέβεια στην ανασκολοπιζόμενη δημοκρατία! Εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα -περίπου- ο τίτλος σχετικού άρθρου μου ήταν: «Η πολιτική σκευωρία, ως πολιτική, ηθική και ποινική ασυδοσία» (βλ. «Πολιτικά Θέματα», 6/10/1995).
Και τότε και μετά και τώρα ακούγεται το ίδιο τροπάριο, με ακριβώς την ίδια «επιχειρηματολογία» και με τα ίδια χυδαία και πατριδοκτόνα αποτελέσματα: ατιμωρησία και εθνική χρεοκοπία! Σε ό,τι αφορά την κυβερνητική πλειοψηφία πολύ κακώς απέφυγε να βάλει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων και να προβεί στην έρευνα της ουσίας «του μεγαλύτερου σκανδάλου όλων των εποχών» -όπως το χαρακτήρισε υπουργός της- και όχι να απεκδυθεί της ευθύνης της ετυμηγορίας της Βουλής, την οποία ευνούχισε το βενιζέλειο άρθρο 86 του Συντάγματος, μνημείον παγκόσμιας συγκάλυψης των ευθυνών του πολιτικού κόσμου.
Απο την άλλη, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ., που επί δεκαετίες ορκίζονται εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, γιατί τώρα δεν στέργουν την έρευνα του βοώντος σκανδάλου από την ίδια; Καταλήγω: Πολύ φοβάμαι ότι ο «κυρίαρχος» ελληνικός λαός -που τόσο πολύ ρέπει στη φαυλότητα- θα ξαναγίνει θεατής του θεατρικού έργου «Ηταν όλοι τους… αθώοι». Μήπως προς αυτήν την κατεύθυνση λειτούργησε και η Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής -με απόφαση της πλειοψηφίας-, η οποία επέστρεψε τον σχετικό φάκελο στη Δικαιοσύνη τον Απρίλιο του 2018 «λόγω αναρμοδιότητας;» Ιδωμεν…
*Πρόεδρος Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων
