Ποιοι και γιατί προτίμησαν να εγκαταλείψουν τα έδρανα του Κοινοβουλίου
Από την
Κατερίνα Κανάκη
Αν αυτή τη φορά ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος τηρήσει τη δημόσια δέσμευσή του και μετά την ψηφοφορία για την κύρωση του πρωτοκόλλου ένταξης της γείτονος στο ΝΑΤΟ παραδώσει την έδρα του, τότε από σήμερα το βράδυ θα αποτελεί πλέον παρελθόν για το πολύπαθο Κοινοβούλιο.
Βέβαια, δεν είναι ο πρώτος -ούτε, προφανώς, και ο τελευταίος- που εγκαταλείπει το τρένο, αν και σε αυτή τη σύνοδο οι αποχωρήσεις ήταν μόλις δυο. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη απώλεια για τον ΣΥΡΙΖΑ ήρθε μόλις δύο μήνες μετά την κάλπη του Σεπτεμβρίου του ’15, όταν στις 19 Νοεμβρίου παραιτήθηκε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, μετά τη ρήξη με τον κάποτε στενό του φίλο Αλέξη Τσίπρα. Παρέδωσε, ωστόσο, την έδρα του και αντικαταστάθηκε από τον Χριστόφορο Βερναρδάκη. Λίγους μήνες μετά, τον Μάιο του 2016, από την κυβέρνηση αποχώρησε και η Βασιλική Κατριβάνου, που κι εκείνη παρέδωσε τη βουλευτική της έδρα και αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Κυρίτση. Τα τελευταία τριάμισι χρόνια δεν έχει υπάρξει άλλη παράδοση έδρας. Είχαμε ωστόσο την απώλεια του βουλευτή της Ν.Δ. Ευάγγελου Μπασιάκου, ο οποίος απεβίωσε το 2017.
Νωρίτερα πάντως, κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, στις αρχές του Ιουλίου του 2015, οι ΑΝ.ΕΛ. είχαν χάσει ξανά έδρα, όταν αποχώρησε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Κωνσταντίνος Δαμοβολίτης. «Tο “όχι” οδηγεί στη δραχμή» είχε πει λίγη ώρα πριν από την παράδοση της έδρας του ο βουλευτής, εκφράζοντας δημόσια ότι τάσσεται υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα.
Στα κοινοβουλευτικά χρονικά σειρά βουλευτών παρέδωσε την έδρα της για πολιτικούς λόγους (ενδεικτικά, Μαρία Δαμανάκη, Απόστολος Λάζαρης, Αννα Συνοδινού), αν και είναι σαφώς λιγότεροι συγκριτικά με εκείνους που απλώς ανεξαρτητοποιήθηκαν ή μετακόμισαν σε άλλη πολιτική στέγη.
Η συντριπτική πλειονότητα, πάντως, των βουλευτών που παραιτήθηκαν το έκανε για να αναλάβει άλλα αξιώματα, όπως λόγου χάρη ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, που είχε παραιτηθεί το 1998 επειδή εκλέχτηκε νομάρχης. Αλλο παράδειγμα είναι ο Μανώλης Γλέζος, που το 1986 παραιτήθηκε από βουλευτής για γίνει κοινοτάρχης Απειράνθου.
