Οι λέξεις «πατέρας» και «μητέρα» είναι γεμάτες εικόνες, συναισθήματα, δάκρυα και χαράΑπό τον
Κώστα Κατσαφάδο*
Το 1977 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών θεσμοθετεί την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Μια μέρα που σηματοδοτεί τις θυσίες και τα επιτεύγματα των γυναικών όλου του κόσμου για πάνω από έναν αιώνα. Ο φετινός εορτασμός όμως της ημέρας της γυναίκας συμπίπτει με μια επίθεση που γίνεται σε ό,τι μέχρι σήμερα θεωρούσαμε αυτονόητο και δεδομένο. Αυτό των φύλων που στοχοποιούνται με τις εφιαλτικές αποφάσεις τις οποίες προανήγγειλε ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν περί «Γονέα 1» και «Γονέα 2».
Αποφάσεις που όχι μόνο δεν προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όχι μόνο δημιουργούν τεράστια προβλήματα στον ψυχισμό των παιδιών, αλλά πλήττουν επί της ουσίας τον ρόλο και τη σημασία της γυναίκας (και του άνδρα) μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία. Οι λογικές αυτές, που προσβάλλουν τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου, όχι μόνο δεν επιλύουν προβλήματα αλλά λειτουργούν ως μοχλός απαξίωσης της ταυτοτικής πορείας του ανθρώπου. Και ένας άνθρωπος χωρίς ταυτότητα, αρχές και αξίες είναι πιο εύκολα χειραγωγούμενος από δυνάμεις που λειτουργούν πίσω από το φως της ημέρας και δεν θέλουν ο πολίτης να μπορεί να αντιστέκεται.
Αντί λοιπόν να ενισχύουμε τις γυναίκες και τον ρόλο τους, αντί να εξαλείφουμε τα υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα, όπως της βίας, της σεξουαλικής παρενόχλησης, της κακοποίησης, της ανισότητας σε αμοιβές και ευκαιρίες, κρύβουμε το πρόβλημα και με πρόσχημα μια δήθεν… προοδευτικότητα καταργούμε τα φύλα. Δηλαδή βάζουμε το δάκτυλο μπροστά και αντί να παλεύουμε για την πραγματική εξίσωση των φύλων, τα καταργούμε.
Καλό θα ήταν να καταλάβουν όσοι θεωρούν αναχρονισμό τον θεσμό της οικογένειας και των φύλων που ταυτοποιούνται αυτοί και ετοιμάζονται να προωθήσουν και τις λογικές «παιδί 1 και παιδί 2» ότι οι λέξεις πατέρας και μητέρα είναι γεμάτες συναισθήματα, εικόνες, δάκρυα και χαρά από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του ο άνθρωπος στον πλανήτη Γη και είναι έννοιες μη διαπραγματεύσιμες. Ο άνδρας και η γυναίκα είναι ρόλοι όχι θεωρητικοί, αλλά πραγματικοί, πάνω στους οποίους δομήθηκαν οι κοινωνίες αιώνες τώρα.
Η μετατροπή τους σε ανθρωποειδή με πρόσχημα την ισότητα μόνο κινδύνους εγκυμονεί για τον κόσμο και μόνο δεινά θα επιφέρει. Το πρόβλημα δεν είναι η μη αναγραφή στα κρατικά πιστοποιητικά των όρων «ο πατέρας» και «η μητέρα» ή «ο άνδρας» και «η γυναίκα». Το πρόβλημα είναι πιο βαθύ. Ποια κοινωνία οραματίζονται αυτοί που σκέπτονται μια Πολιτεία χωρίς πολίτες. Μια Πολιτεία με… ταμπέλες: άνθρωπος 1, άνθρωπος 2. Μόνο που δεν θα είναι άνθρωπος με την ουσία της λέξης και με τα ταυτοτικά της χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό λοιπόν αναρωτιόμαστε ποιος γονέας θα γιορτάζει την 8η Μαρτίου;
*Βουλευτής της Ν.Δ. στην Α΄ Πειραιώς και Νήσων
