«Οι Ελληνες κάνατε μεγάλη προσπάθεια για το τίποτα» λέει ο δρ Γιόακιμ Σταρμπάτι, ανεξάρτητος ευρωβουλευτής και καθηγητής ΟικονομικώνΣυνέντευξη στον
Παναγιώτη Λιάκο
Ο δρ Γιόακιμ Σταρμπάτι είναι ανεξάρτητος ευρωβουλευτής (εξελέγη με την Εναλλακτική για τη Γερμανία – AfD).
Είναι επίσης καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο Τίμπινγκεν, κι ένας από τους πιο σεβαστούς οικονομολόγους στη Γερμανία και διεθνώς. Η οικονομική πλατφόρμα του ήταν ένας από τους βατήρες όπου πάτησε το εθνικιστικό AfD για να εκτοξεύσει τα ποσοστά του.
Ο δρ Σταρμπάτι αποχώρησε από το κόμμα αλλά όχι από τις απόψεις του. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στη «δημοκρατία» στο γραφείο του στο Ευρωκοινοβούλιο εκφράζει την πεποίθησή του ότι οι θυσίες των Ελλήνων με τα Μνημόνια πήγαν στράφι και προτείνει: δραχμή για την Ελλάδα, μάρκο για τη Γερμανία, λιρέτα για την Ιταλία κ.ο.κ. Για τον δρα Σταρμπάτι η διάλυση της ευρωζώνης είναι η ιδανικότερη των λύσεων.
Πώς σας φαίνεται η Ελλάδα; Ποια η άποψή σας για τους Ελληνες;
Διδάχθηκα αρχαία ελληνικά στο σχολείο. Επισκέπτομαι τακτικά τη χώρα σας και πιστεύω ότι έχει ωραίους ανθρώπους, φιλόξενους, εγκάρδιους, συμπαθητικούς. Η άποψή μου για τη χώρα και τον λαό είναι απόλυτα θετική.
Για την ελληνική οικονομία έχετε την ίδια άποψη;
Λένε ότι στο Βερολίνο υπάρχουν πιο πολλοί γερανοί από δέντρα. Οι γερανοί δείχνουν σε έναν βαθμό την οικοδομική δραστηριότητα και γενικά την ανάπτυξη. Στην Αθήνα είδα μόνο δύο γερανούς, δηλαδή όχι οικοδομική δραστηριότητα, όχι ανάπτυξη.
Θέλετε να πείτε ότι τόσα χρόνια θυσιών των Ελλήνων πήγαν χαμένα;
Ναι, πήγαν χαμένα. Κάνατε μεγάλη προσπάθεια για το τίποτα. Χάσατε 10 χρόνια.
Πού εντοπίζετε τη ρίζα του κακού;
Σίγουρα έχετε ακούσει τη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για τα fake news, τις ψεύτικες ειδήσεις. Και η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει τα δικά της fake news: ένα από αυτά είναι η επιτυχία του κοινού νομίσματος του ευρώ. Εορτάστηκαν πρόσφατα τα 20 χρόνια του ευρώ και ήταν έξι πρόεδροι ευρωπαϊκών θεσμών που έλεγαν ψέματα σε όλους για το πόσο επιτυχημένο είναι το κοινό νόμισμα και η ευρωζώνη. Η ευρωζώνη είναι μια νομισματική ένωση χωρών που έχουν διαφορετικά συμφέροντα, διαφορετικές οικονομίες και διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης. H Ιταλία, για παράδειγμα, δεν έχει ανάπτυξη από το 2000! Παλαιότερα η χώρα μπορούσε -υποτιμώντας το νόμισμά της- να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα που είχε χάσει λόγω της αύξησης του πληθωρισμού ή της μείωσης της παραγωγικότητας. Τώρα δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
Από την άλλη, τα επιτόκια της Ελλάδας, προτού ενταχθείτε στην ευρωζώνη, ήταν μεγαλύτερα του 20%, ενίοτε προβαίνατε σε υποτιμήσεις νομίσματος και είχατε μεγαλύτερο πληθωρισμό. Μετά τα επιτόκιά σας ακολούθησαν αυτό της Γερμανίας. Πήγαν στο 4%. Κατά τη διάρκεια της παραμονής στο ευρώ οι μισθοί αυξήθηκαν 40% ενώ της Γερμανίας καθόλου. Αυτό είχε ως συνέπεια να υποχωρήσει η ανταγωνιστικότητά σας. Από τη στιγμή που δεν μπορούσατε να προβείτε σε υποτίμηση νομίσματος, αυτό σήμαινε ότι αναγκαστικά θα υποχρεωνόσασταν να αυξήσετε τους φόρους, να μειώσετε τους μισθούς, να ψαλιδίσετε το κοινωνικό κράτος.
Είναι πρόβλημα το ευρώ και για τη Γερμανία;
Για τη Γερμανία το νόμισμα είναι πολύ μαλακό και γι’ αυτό είμαστε αναγκασμένοι να εξάγουμε πολύ. Εχουμε φτάσει σε σημείο να εξάγουμε το 48% των προϊόντων και των υπηρεσιών μας.
Αναφέρεστε στο κοινό νόμισμα ως το βασικό πρόβλημα ολόκληρης της Ευρώπης. Μπορεί όμως να σταθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση άμα καταλυθεί η ευρωζώνη;
Υπήρχε Ευρωπαϊκή Ενωση πριν από το ευρώ, θα υπάρχει και μετά το ευρώ.
Αν μας πληρώνατε όσα μας οφείλετε από το αναγκαστικό δάνειο που πήρατε από την Ελλάδα στην Κατοχή καθώς και τις πολεμικές επανορθώσεις, δεν θα ήταν όλα καλύτερα για τη χώρα μας;
Αυτό το σκεπτικό το ακούω συχνά στην Ευρωβουλή από τον κ. Νότη Μαριά. Ομως, δεν μπορώ να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό το ζήτημα. Δεν το γνωρίζω σε βάθος – πρέπει συν τοις άλλοις να είσαι δικηγόρος για να αποφανθείς…
«Οι μεγάλες τράπεζες πίεσαν τη Μέρκελ για να αποτραπεί το Grexit»
Είπατε στην αρχή της συζήτησής μας ότι η Ελλάδα έχασε 10 χρόνια. Ουσιαστικά δηλαδή η περίοδος των Μνημονίων πήγε στράφι. Μαέστρος αυτής της «συμφωνίας» ήταν η Γερμανία. Αυτό λοιπόν δεν συνιστά μια άδικη συμπεριφορά από την πλευρά της κυβέρνησής σας προς την Ελλάδα;
Το 2010 η Ελλάδα ήταν ήδη χρεοκοπημένη, τότε ο υπουργός των Οικονομικών Σόιμπλε και η καγκελάριος Μέρκελ είπαν ότι θα ήταν καλό για την Ελλάδα αν εγκατέλειπε την ευρωζώνη. Η Ελλάδα θα υποτιμούσε το νόμισμά της και στη συνέχεια οι επενδύσεις θα έρχονταν ώστε να δημιουργηθεί ανάπτυξη. Τότε ήρθαν όλες οι μεγάλες τράπεζες στην κυρία Μέρκελ και στον κύριο Σόιμπλε και είπαν ότι είναι εκτεθειμένες στα ελληνικά ομόλογα. Είχαν πολλά ελληνικά ομόλογα οι τράπεζες (γερμανικές, γαλλικές, ιταλικές και κυρίως βρετανικές) και έτσι φτάσαμε τη δημιουργία αυτών των πακέτων σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας.
Μία από τις συνέπειες αυτής της ιστορίας ήταν ότι στις 7 και τις 8 Μαΐου 2010 στις Βρυξέλλες δημιουργήθηκε το «αλεξίπτωτο» των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ που θα δίνονταν σε χώρες οι οποίες θα αντιμετώπιζαν ανάλογα προβλήματα με την Ελλάδα. Το σκεπτικό ήταν ότι αν η Ελλάδα ετίθετο εκτός ευρωζώνης τότε θα ακολουθούσαν και άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, και δεν θα υπήρχε πλέον ευρωζώνη…
