Καθυστερεί (περιέργως) δύο εβδομάδες να απαντήσει στην πρόταση κυβέρνησης – τραπεζών για τα κόκκινα στεγαστικάΡεπορτάζ
Γιώργος Χατζηδημητρίου
Υποπτα πολιτικά παιχνίδια, σύμφωνα με υψηλόβαθμους κυβερνητικούς κύκλους, παίζει το τελευταίο διάστημα ο Ντέκλαν Κοστέλο. Ο Ιρλανδός εκπρόσωπος των θεσμών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως εξομολογούνται στην πλατεία Συντάγματος, «παίζει συστηματικά καθυστέρηση» στο ζήτημα των νέων ρυθμίσεων για την προστασία της πρώτης κατοικίας.
Και τούτο διότι, ενώ εδώ και δυο εβδομάδες έχει στα χέρια του την κοινή πρόταση κυβέρνησης – τραπεζών (Alpha, Eurobank, Πειραιώς, Εθνική) και του κεντρικού τραπεζίτη Γιάννη Στουρνάρα για την κύρια κατοικία, δυσκολεύεται περιέργως ακόμα να στείλει τις απαντήσεις του. Η ουσία των ρυθμίσεων είναι ότι θα μπουν σε εξυπηρέτηση και θα «πρασινίσουν» περί τα 10 δισ. ευρώ «κόκκινα» δάνεια και χωρίς κόστος για τις τράπεζες, που έδιναν αφειδώς δάνεια την εποχή των παχιών αγελάδων χωρίς να αναλάβουν κανέναν κίνδυνο, μοιράζοντας, αντίθετα, μπόνους στα μεγαλοστελέχη τους.
Για την επίτευξη της συμφωνίας, το οικονομικό επιτελείο έκανε σημαντικές παραχωρήσεις, αποδεχόμενο χαμηλότερα όρια προστασίας, προκειμένου να πείσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι δεν χαρίζεται στους μπαταχτσήδες. Κι όμως, η Επιτροπή καθυστερεί να στείλει τις απαντήσεις της, δίνοντας την εντύπωση -όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και στους ίδιους τους τραπεζίτες- ότι ασκείται σε έναν ιδιότυπο «θεσμικό ακτιβισμό». Το θέμα έχει οικονομική και πολιτική σημασία, διότι:
1 Καθυστερεί η εκταμίευση 1 δισ. ευρώ ελληνικών χρημάτων, που κατακρατούν οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες από τα κέρδη που έβγαλαν από τα ελληνικά ομόλογα, χρήματα με τα οποία, όπως λέει ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης (επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού), θα μπορούσαν να ενισχυθούν τα ταμεία.
2 «Σκιάζεται» η εικόνα της χώρας στις αγορές, καθώς επίκειται και τρίτη έξοδος για δανεισμό.
3 Στην προσπάθειά του ο Κοστέλο να πλήξει πολιτικά, όπως του καταλογίζει η Αθήνα, το προεκλογικό επιχείρημα Τσίπρα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απάλλαξε τη χώρα από την κηδεμονία του ΔΝΤ, δυσχεραίνει τη διαδικασία αποπληρωμής των ακριβών δανείων του Ταμείου, που κοστίζουν (επιτόκιο 5,2%) στους φορολογουμένους υπό συνθήκες παρατεταμένης κρίσης.
