Πιο αποτελεσματική πλέον η επούλωση οφθαλμικών τραυματισμών, καθώς ενισχύει τα βλαστοκύτταρα του κερατοειδούςΕπανάσταση στην αποκατάσταση των τραυματισμών του οφθαλμού φέρνει νέα ανακάλυψη Βρετανών και Αμερικανών επιστημόνων. Με τη βοήθεια ενός ενζύμου οι επιστήμονες κατάφεραν να ενισχύσουν τα βλαστοκύτταρα του κερατοειδούς, τα οποία δεν λειτουργούν αποτελεσματικά (σκληραίνουν) ύστερα από έναν οφθαλμικό τραυματισμό, καθιστώντας πιο αποτελεσματική την επούλωση και μειώνοντας σημαντικά τις πιθανότητες τύφλωσης.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη εκτιμάται ότι θα ωφελήσει σημαντικά τα θύματα των επιθέσεων με οξύ και τους ανθρώπους που υφίστανται χημικά εγκαύματα στους οφθαλμούς, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις χάνουν την όρασή τους στο ένα ή και στα δύο μάτια. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως τα ευρήματα αυτά είναι επίσης πολλά υποσχόμενα για τους ανθρώπους που έχουν χάσει την όρασή τους εξαιτίας κοψίματος ή άλλης βλάβης στον κερατοειδή.
Χρησιμοποιώντας το ένζυμο κολλαγενάση, το οποίο έχει την ιδιότητα να μαλακώνει τους ιστούς, οι επιστήμονες κατάφεραν (κάνοντας πειράματα σε ιστούς κερατοειδούς στο εργαστήριο) να βελτιώσουν τη λειτουργία των βλαστοκυττάρων του κερατοειδούς μετά τον τραυματισμό, ώστε να διαιρεθούν αποτελεσματικά και να εκπληρώσουν τον σκοπό τους, που είναι η επούλωση του τραύματος.
Οταν τα βλαστοκύτταρα επιδιορθώνουν έναν κατεστραμμένο κερατοειδή, διαιρούνται ταχύτατα και γίνονται κύτταρα που μπορούν να σχηματίσουν μια σταθερή μεμβράνη, η οποία θα σφραγίσει το τραύμα. Αυτή η επουλωτική διαδικασία όμως υπονομεύεται όταν ο τραυματισμός φτάσει στο σημείο του οφθαλμού όπου βρίσκονται τα βλαστοκύτταρα. Αν συμβεί αυτό, τα βλαστοκύτταρα ωριμάζουν και χάνουν τις ιδιότητες αυτοανανέωσής τους.
Οι ειδικοί από το Newcastle University και το University of Missouri στη σχετική δημοσίευση που έκαναν στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Communications» τόνισαν ότι η έρευνά τους «αποκάλυψε έναν δυνητικά νέο τρόπο θεραπείας των τραυματισμών στα μάτια».
Μάλιστα, ο καθηγητής Che Connon από το πανεπιστήμιο του Νιούκασλ υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη μελέτη θα μπορούσε να έχει προεκτάσεις και να αλλάξει τα δεδομένα ακόμη και στη θεραπεία του καρκίνου, αφού έχει αποδειχθεί ότι η ακαμψία των καρκινικών όγκων συνιστά δείκτη επιθετικής συμπεριφοράς των καρκινικών κυττάρων.
