Η ανάρτηση Τσίπρα για τον πατέρα του με όσα δεν είπε στη μετωπική με Μητσοτάκη όταν και έχασε τη μάχη των εντυπώσεωνTη μνήμη του πατέρα του Παύλου υπερασπίστηκε ο Αλέξης Τσίπρας 24 ώρες μετά την άνευ ορίων σύγκρουση στη Βουλή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αντιλαμβανόμενος προφανώς ότι δεν απάντησε, όπως έπρεπε, εκείνη την ώρα και ότι έχασε τη μάχη των εντυπώσεων.
Ο πρωθυπουργός σε μακροσκελές κείμενό του, που δείχνει φορτισμένο συναισθηματικά και το οποίο ανάρτησε στο facebook (με θετικά σχόλια από πολλούς χρήστες), χαρακτήρισε τον πρόεδρο της Ν.Δ. «υβριστή» και εξήγησε γιατί από το βήμα της Βουλής περιορίστηκε στον στίχο του Μανώλη Αναγνωστάκη «δεν έφταιγε αυτός, τόσος ήταν».
Γράφει ο κ. Τσίπρας: «Στη χθεσινή (σ.σ.: προχθεσινή) συζήτηση στη Βουλή δεν θέλησα να δώσω συνέχεια στον κατήφορο της αθλιότητας με δεύτερη απάντηση στον υβριστή. Προτίμησα έναν στίχο του Αναγνωστάκη. Επειδή όμως το να υβρίζει και να συκοφαντεί κανείς ζώντες είναι μια φορά αθλιότητα, το να υβρίζει και να συκοφαντεί νεκρούς που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους είναι ανείπωτη αθλιότητα, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο κουβέντες για τον πατέρα μου έτσι όπως τον θυμάμαι, έτσι όπως τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν». Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός παραθέτει το πολιτικό στίγμα και τη διαδρομή του πατέρα του.
«Ο πατέρας μου, λοιπόν, ο Παύλος Τσίπρας, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φτωχή και δημοκρατική οικογένεια, σε ένα χωριό που στην Αντίσταση ήταν με το ΕΑΜ. Ο πατέρας μου περιέγραφε με καμάρι ότι ο πάππους μου, που δεν γνώρισα γιατί έφυγε νέος από τη ζωή, ήταν γραμματέας του χωριού, διορισμένος από το ΕΑΜ, και στο φτωχικό του σπίτι έμενε η ηγεσία του ΕΛΑΣ, όταν περνούσε από το χωριό» γράφει και σε άλλο σημείο διευκρινίζει: «Δεν ήταν οργανωμένος στην Αριστερά, αλλά ψήφιζε πάντα την ΕΔΑ, όταν μπορούσε. Γιατί στις εκλογές της μεγάλης πόλωσης και της τρομοκρατίας οι εγκάθετοι του καθεστώτος στο χωριό τον απειλούσαν να μην εμφανιστεί στο εκλογικό τμήμα».
Οσον αφορά τα χρόνια της επταετίας, για τα οποία έγινε η σύγκρουση με τον κ. Μητσοτάκη, ο κ. Τσίπρας εξηγεί: «Oταν ήρθε η χούντα, άρχισαν τα προβλήματα. Οχι μόνο δεν συνεργάστηκε μαζί τους, αλλά γνώρισε και τη φιλοξενία τους στα κρατητήρια του καθεστώτος. Τον Οκτώβρη του ’67 δούλευε μαζί με τον αδελφό του στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο πατέρας μου ήταν λιγότερο ενεργός, αλλά ο θείος είχε διασύνδεση με κάποιους πυρήνες της Δημοκρατικής Αμυνας. Ετσι συνέδραμαν με εκρηκτικά υλικά από το εργοτάξιο της τεχνικής εταιρίας σε μια βομβιστική επίθεση στη πλατεία Λιονταριών, στο Ηράκλειο. Η χούντα τούς αναζήτησε. Ο θείος κατάφερε να δραπετεύσει. Συνελήφθησαν ο πατέρας μου και η γυναίκα του θείου μου, η Δέσποινα. Εμειναν ενάμιση μήνα στη φυλακή. Αποφυλακίστηκαν μετά τη δίκη, γιατί δεν βρέθηκαν επαρκή στοιχεία».
Στο ΠΑΣΟΚ
Σε άλλο σημείο του κειμένου ο πρωθυπουργός αναφέρεται στα πολιτικά πιστεύω του Παύλου Τσίπρα κατά τη Μεταπολίτευση. «Ο πατέρας μου εντάχθηκε, όπως χιλιάδες αριστεροί και ΕΑΜογενείς, στο μεγάλο ρεύμα του ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή. Στήριξε με πάθος το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να ανήκει σε αυτούς που κέρδισαν δουλειές ή εύνοια. Θυμάμαι ακόμη τους μεγάλους τσακωμούς μας στο οικογενειακό τραπέζι το ’89, όταν εγώ και τα αδέλφια μου, οργανωμένοι στην Αριστερά, επικροτούσαμε τις αποφάσεις του κόμματος (σ.σ.: εννοεί το ΚΚΕ, καθώς ήταν οργανωμένος στην ΚΝΕ) και αυτός υπερασπιζόταν με πάθος τον Παπανδρέου.
Αυτή είναι συνοπτικά η αληθινή οικογενειακή μου ιστορία. Δεν ισχυρίζομαι ότι ο πατέρας μου ήταν αντιστασιακός. Ανήκε, όμως, στη μεγάλη πλειοψηφία των προοδευτικών, δημοκρατικών ανθρώπων που παρότι δεν βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της αντίστασης, είχαν πάντα καθαρή τη συνείδηση και το πολιτικό τους φρόνημα».
Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στον πατέρα του κλείνει με συναισθηματικό τρόπο: «Κατάφερε με εντιμότητα και σκληρή δουλειά όχι να κάνει μεγάλη περιουσία, αλλά να ζήσει την οικογένειά του με αξιοπρέπεια. Και θα τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη και περηφάνια».
