Τελετές μνήμης για τα 218 θύματα της θηριωδίας των ναζί το 1944Η μνήμη των 218 κατοίκων του Διστόμου, οι οποίοι σφαγιάστηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 10 Ιουνίου του 1944, τιμήθηκε χθες στη μαρτυρική κωμόπολη. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Ευάγγελος Αποστολάκης, ενώ παρευρέθησαν εκπρόσωποι κομμάτων και ξένων αντιπροσωπιών.
Οι εκδηλώσεις άρχισαν με επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, στο Δίστομο. Στη συνέχεια ο υπουργός Αμυνας και οι εκπρόσωποι των κομμάτων κατέθεσαν στεφάνι στον χώρο του Μαυσωλείου, όπου φυλάσσονται τα οστά των σφαγιασθέντων.
«Δεν τους ξεχνάμε ποτέ» δήλωσε ο κ. Αποστολάκης και πρόσθεσε: «Ηταν και είναι ένα σύμβολο, μαζί με όλες τις άλλες θυσίες των συμπολιτών μας, που έγιναν εκείνη την περίοδο, για να μας θυμίζουν και να μας κρατάνε ζωντανούς, και με την αίσθηση ότι θα πρέπει -άλλωστε έχουμε χρέος και υποχρέωση- να προστατεύουμε αυτόν τον χώρο, μα πάνω από όλα να προστατεύουμε τις αρχές και τις αξίες».
Επίκαιρο παραμένει το αίτημα του Διστόμου και του δικτύου των μαρτυρικών πόλεων της πατρίδας μας για την καταβολή εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης των οφειλόμενων γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων, όπως ζητεί και το πόρισμα που ψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία από τη Βουλή των Ελλήνων.
Το χρονικό
Με διαταγή του τοπικού διοικητή των ναζί, υπολοχαγού Χανς Ζάμπελ, στις 10 Ιουνίου του 1944 το Δίστομο πυρπολήθηκε και 218 κάτοικοι (114 γυναίκες και 104 άνδρες) εκτελέστηκαν. Μεταξύ των νεκρών, 45 παιδιά και έφηβοι, και 20 βρέφη.
Η σφαγή του Διστόμου έγινε γνωστή στο εξωτερικό και προκάλεσε την κατακραυγή της διεθνούς κοινής γνώμης. Η Γερμανική Στρατιωτική Διοίκηση της νότιας Ελλάδας επέρριψε την ευθύνη για τη σφαγή στους κατοίκους του Διστόμου, επειδή «δεν συμμορφώθηκαν με τις στρατιωτικές εντολές». Ο Χανς Ζάμπελ συνελήφθη μετά τον πόλεμο στο Παρίσι και παραδόθηκε στις ελληνικές Αρχές. Τον Αύγουστο του 1949 ομολόγησε τις γερμανικές θηριωδίες στο Δίστομο και υποστήριξε ότι εκτελούσε διαταγές ανωτέρων του. Κατά την προφυλάκισή του ο Ζάμπελ εκδόθηκε προσωρινά στη Δυτική Γερμανία για άλλη υπόθεση, από όπου δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα για να δικαστεί.
