Η «Ηandelsblatt» (η… γνωστή) δημοσιεύει συνέντευξή του, αποκαλώντας τον ακόμη και… ενοχλητικό σοφόΜια αγιογραφία ελεγχόμενης αισθητικής, αλλά δικαιολογημένης αγωνίας για το επαγγελματικό μέλλον του εξασφάλισε ο Γιάννης Στουρνάρας από τη γερμανική «Handelsblatt», την εφημερίδα που απηχεί τις απόψεις των δανειστών και του βαθέος επιχειρηματικού κατεστημένου του Βερολίνου.
Σε συνέντευξη που κατάφερε να του… αποσπάσει ο ανταποκριτής της εφημερίδας στην Αθήνα περιγράφει τον (εκ)κεντρικό τραπεζίτη της χώρας ως έναν «ενοχλητικό σοφό» για τον Αλέξη Τσίπρα, επειδή, όπως επισημαίνει, αρέσκεται να θέτει τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, να «ψέλνει τον εξάψαλμο» στον Ελληνα πρωθυπουργό και να του υπενθυμίζει τις μεταρρυθμίσεις και τη δημοσιονομική πειθαρχία. Η τελευταία διαμάχη του με τον Τσίπρα, όπως γράφει η εφημερίδα, αφορούσε τα «δωράκια» λίγο πριν από τις ευρωεκλογές για αυτονόητους λόγους, τα οποία και στηλιτεύει.
Οι φίλοι στην ανάγκη φαίνονται. Προφανώς αυτό ισχύει και στην περίπτωση του κ. Στουρνάρα, ο οποίος, βλέποντας να πυκνώνουν οι φωνές εντός της Νέας Δημοκρατίας που ζητούν να μην ανανεωθεί η θητεία του, αυτοπροβάλλεται ως οικονομικός μέντορας και ως φωνή μετριοπάθειας στην έρημη χώρα. «Τον Μάιο η κυβέρνηση αποφάσισε να αυξήσει για φέτος τις δημόσιες δαπάνες και να μειώσει τη φορολογία με μέτρα που αντιστοιχούν στο 0,7% του ΑΕΠ» δηλώνει ο διοικητής της ΤτΕ στη μακροσκελή συνέντευξή του στην εφημερίδα του Ντίσελντορφ.
Στην ερώτηση για τους φόβους ότι φέτος η Ελλάδα δεν θα πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους, επαναφέρει στη δημόσια συζήτηση την κινδυνολογία και το σενάριο των νέων μνημονιακών μέτρων, λέγοντας: «Αναμένουμε μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος από το σχεδιαζόμενο 3,5% του ΑΕΠ στο 2,9%. Προσωπικά, δεν βλέπω κανέναν δημοσιονομικό χώρο για το ψηφισμένο φορολογικό πακέτο. Πόσο μάλλον που οι μακροοικονομικές προοπτικές για το 2019 έχουν χειροτερεύσει σε σχέση με τις υποθέσεις που περιγράφονται στον Προϋπολογισμό».
Ο κ. Στουρνάρας δηλώνει αντίθετος στη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, ενώ μη παραλείποντας να αναφερθεί με μετριοφροσύνη στον εαυτό του, χαρακτηρίζει «αξιοθαύμαστη» τη δημοσιονομική προσαρμογή από το 2009 «γιατί επετεύχθη σε περίοδο βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης».
