Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου συνταξιοδοτείται και προαναγγέλλει μηνύσεις σε μέσα ενημέρωσηςAνακοίνωση με αφορμή την αποχώρησή της από το εισαγγελικό σώμα λόγω συνταξιοδοτήσεως εξέδωσε χθες η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου.
Τα πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης της κ. Δημητρίου έχει ως εξής:
«Ολοκληρώνεται σήμερα η θητεία μιας ζωής στο εισαγγελικό σώμα, μεγαλύτερη από 40 χρόνια, με σταθμούς την είσοδό μου σε αυτό το 1978, την προαγωγή μου σε Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου ήδη από το 2012 και τον διορισμό μου στον βαθμό της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου τον Ιούνιο του 2016.
Από την πρώτη μέρα θεωρούσα ως ύψιστη ευθύνη και τιμή την υπηρεσία μου, με αναφορά στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων, αλλά και στην προστασία της κοινωνίας από το έγκλημα και μάλιστα στις βαρύτερες μορφές του. Στην πορεία μου, ιδιαίτερο ήταν το ενδιαφέρον μου για τους ανήλικους παραβάτες και την επανακοινωνικοποίησή τους. Ως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είχα την ευκαιρία να εργαστώ με θέρμη για τη διεθνή εξωστρέφεια και συνεργασία του θεσμού, καθώς και για την καλύτερη σύνδεση του εισαγγελικού σώματος με τις σύγχρονες νομικές και τεχνολογικές εξελίξεις.
Παρόλα αυτά, ορισμένα δημοσιογραφικά έντυπα με συνωμοσιολογίες, υποβάλλοντας θολά και παραπειστικά ερωτήματα και ρίχνοντας σκιές προσπαθούν εσχάτως να σπιλώσουν αυτή την ανεπίληπτη πορεία, μη διστάζοντας να στοχοποιήσουν ακόμη και συγγενικά μου πρόσωπα.
Είναι γνωστό, ότι ο εισαγγελέας υπάγεται στον νόμο και ότι κάθε ενέργειά του και ο χρόνος άσκησής της αναγκαστικά συνδιαλέγονται με τα ειδικά νομικά και πραγματικά ζητήματα και τα στοιχεία κάθε υπόθεσης.
Οταν αφαιρείται το πλαίσιο, μέσα στο οποίο ασκούνται ορισμένες δικονομικές ενέργειες και δημιουργείται αναδρομικά ένα άλλο πλαίσιο παρουσίασης και εξήγησης των πραγμάτων, τότε δεν πραγματοποιείται ο ευκταίος δημοσιογραφικός έλεγχος των εξουσιών, αλλά προετοιμάζεται η ουσιαστική αποδόμηση αυτών των εξουσιών από όσους έχουν τη δύναμη άσκησης οργανωμένων πιέσεων μέσω επιρροής της κοινής γνώμης και υποκίνησης εκστρατειών δυσφήμησης των εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας. Συχνά, άλλωστε, αυτές οι προσπάθειες δεν προέρχονται από ουδέτερους, τρίτους, αλλά από τη μια από τις πλευρές που εμπλέκονται σε ορισμένη υπόθεση, που δεν ικανοποιείται από την τελική στάση του δικαστικού λειτουργού.
Με την αφυπηρέτησή μου, αναλαμβάνω την ευθύνη να ανακόψω με κάθε νόμιμο μέσο που έχω στη διάθεση μου, την επίθεση απέναντι στην τιμή και την υπόληψη μου, ως μέρος της ευθύνης να ανακοπεί η επίθεση απέναντι στο κύρος του θεσμού του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, έναντι όσων τολμούν να τον παρουσιάζουν αναληθώς, παραβιάζοντας κάθε κανόνα δεοντολογίας του δημοσιογραφικού λειτουργήματος, ως κέντρο εκπόρευσης παράνομων ενεργειών».
—-
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Και οι κρίνοντες κρίνονται
«Πολέμιον ανθρώποις αυτοί εαυτοίς», δηλαδή «εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο εαυτός του». Η Ξένη Δημητρίου, από την άλλη, επέλεξε να γράψει την τελευταία πράξη της θητείας της χρήζοντας ως μοναδικό εχθρό της τον Τύπο, ο οποίος -ειρήσθω εν παρόδω- μάλλον ήταν επιεικής μαζί της. Επέλεξε δηλαδή να υπερασπιστεί -δήθεν- το δικαστικό λειτούργημα επιτιθέμενη στο δημοσιογραφικό. Αρκετά βολικό στις μέρες μας, αλλά καθόλου ουσιαστικό. Η θυματοποίηση και οι απειλές από την απερχόμενη εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έρχονται σε μία στιγμή που η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη ουσιαστικού απολογισμού από τους λειτουργούς της. Αναρωτιόμαστε, μάλιστα, μήπως μέσα από αυτή την επίθεση προσπαθεί να καλύψει τα πραγματικά ελλείμματα της θητείας της. Αλλιώς δεν εξηγείται. Ολοι γνωρίζουμε καλά ότι σε μια αστική κοινωνία όλοι κρίνονται – ακόμη και αυτοί που κρίνουν. Γιατί «κανείς εκών κακός» αλλά και… κανείς εκών δίκαιος.
