81χρονη από την Κεφαλλονιά μπαίνει στο Γκίνες με… την ιστιοσανίδα της, ενώ όταν δεν φυσάει κάνει κωπηλασία και κολύμπι Ένα διαφορετικό πρότυπο γιαγιάς ενσαρκώνει η Αναστασία Γερολυμάτου από το Αργοστόλι, η οποία, παρότι διανύει την ένατη δεκαετία της ζωής της, «δαμάζει» καθημερινά τις θάλασσες του Ιονίου με την ιστιοσανίδα της.
Ούσα λάτρις του αέρα και του νερού, η 81χρονη Κεφαλλονίτισσα αποτελεί τη γηραιότερη windsurfer του κόσμου και σύντομα αναμένεται να κερδίσει μια θέση στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.
«Οταν έμαθα πριν από λίγες ημέρες ότι δεν υπάρχει άλλος στην ηλικία μου να κάνει windsurfing, ενθουσιάστηκα. Αυτή την περίοδο ετοιμάζω τον φάκελό μου και τέλος Αυγούστου θα τον στείλω στους υπεύθυνους των βραβείων» δηλώνει η ίδια στη «δημοκρατία».
Η ενασχόλησή της με το συγκεκριμένο άθλημα ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια, αλλά άρχισε να το ασκεί εντατικά μετά τη συνταξιοδότησή της. «Κάθε φορά που βρίσκομαι επάνω στη σανίδα μου και σηκώνω τα πανιά αισθάνομαι ελεύθερη, νιώθω την αγαλλίαση και την απεραντοσύνη της θάλασσας. Η μόνη μου έγνοια κάθε πρωί που ξυπνώ είναι εάν θα έχει αέρα για να κάνω το αγαπημένο μου άθλημα» λέει.
Από τις στιγμές που δεν μπορεί με τίποτα να ξεχάσει είναι όταν πριν από δύο χρόνια την ώρα που σέρφαρε εμφανίστηκε μπροστά της μια παρέα δελφινιών. «Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη καθώς τα έβλεπα να κολυμπούν δίπλα μου» θυμάται και προσθέτει: «Επίσης έχω βρεθεί μπροστά σε φάλαινα, ήταν τόσο υπέροχη! Χαίρομαι πάρα πολύ που η θάλασσά μας είναι ζωντανή.
Εύχομαι να είναι πάντα τα νερά μας καθαρά για να μην υποφέρουν αυτά τα πλάσματα». Η αυτοδίδακτη σέρφερ αρχίζει τη μέρα της στις 6 το πρωί και αφού ψήσει ψωμί στον ξυλόφουρνο της αυλής της κατεβαίνει στην πόλη για δουλειές.
Μετά το μεσημεριανό γεύμα κατευθύνεται προς τη θάλασσα, κι αν ο καιρός το επιτρέπει θα επιδοθεί στο αγαπημένο της άθλημα. «Οταν δεν έχει ανέμους, κολυμπώ και κάνω κωπηλασία.
Καμιά φορά πηγαίνω από το Αργοστόλι έως το Ληξούρι κωπηλατώντας» επισημαίνει. Το μυστικό της αντοχής της στα 81 της χρόνια είναι ο υγιεινός τρόπος ζωής που ακολουθεί σε καθημερινή βάση. Οπως λέει, τρέφεται με φρέσκα λαχανικά και φρούτα, αποφεύγει την πολυφαγία και ασκείται διαρκώς.
«Δεν έχω μάθει να κάθομαι. Παλεύω σαν το σκυλί από την ηλικία των δέκα ετών» διηγείται αναφερόμενη στα χρόνια που η μητέρα της την έδιωξε από το σπίτι για να πάει να εργαστεί στην Αθήνα.
«Δεν με άφηνε η οικογένειά μου να πάω σχολείο. Με έστειλε να καθαρίζω σπίτια στην πρωτεύουσα. Δεν είχα καν μαζί μου ρούχα και παπούτσια.
Εφτιαξα σανδάλια από φύλλα και για κορδόνια χρησιμοποίησα κλωνάρια από σπάρτο. Εχω μάθει από πολύ μικρή να μην τα παρατάω» εξομολογείται συγκινημένη.
