Το 2018 οι Ελληνες πολίτες ηλικίας άνω των 65 ετών ήταν περισσότεροι κατά 800.000 από τα άτομα ηλικίας 0-14 ετώνAντιμέτωπη με το εκρηκτικό πρόβλημα του δημογραφικού, που απειλεί πλέον ανοιχτά τις επόμενες γενιές, βρίσκεται η χώρα μας, σύμφωνα με έρευνα του καθηγητή Δημογραφίας και διευθυντή του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Βύρωνος Κοτζαμάνη.
Οπως προκύπτει από τη μελέτη με τίτλο «Ελλάδα, δημογραφικές εξελίξεις και δημογραφικές προκλήσεις», πρώτη φορά στη δημογραφική ιστορία της χώρας ο πληθυσμός των ατόμων ηλικίας 0-14 ετών από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 υπολείπεται αυτού των 65 ετών και άνω. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το 2018 οι πολίτες ηλικίας 65 ετών και άνω ήταν κατά 800.000 περισσότεροι από τα άτομα ηλικίας 0-14 ετών.
Το μέλλον προβλέπεται αρκετά δυσοίωνο, καθώς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του καθηγητή, το 2035 το 27,5% στο σύνολο του πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών και το 4,3% θα υπερβαίνει τα 85 έτη, ενώ τα ποσοστά των νέων 0-14 και 0-18 ετών θα κυμανθούν, αντίστοιχα, από 11,0% έως 12,4% και από 15,8% έως 14,2%.
Το 2050 το ποσοστό των Ελλήνων πολιτών ηλικίας άνω των 65 ετών και άνω των 85 ετών αναμένεται να κυμανθεί από 33,1% έως 30,3% για τους πρώτους και 6,5%-4,9% για τους δεύτερους, ενώ τα ποσοστά των νέων (0-14 ετών και 0-18 ετών) από 14,8% έως 12,0% για τους πρώτους και από 19% έως 15,4% για τη δεύτερη ομάδα αντίστοιχα.
Η συρρίκνωση του συνολικού πληθυσμού, επισημαίνει ο κ. Κοτζαμάνης, αναμένεται να επηρεάσει και τον πληθυσμό εργάσιμης ηλικίας, ο οποίος θα φθίνει διαρκώς. Ετσι, οι πολίτες ηλικίας 15-64 ετών από το 65% του συνολικού πληθυσμού που αποτελούσαν το 2015 αναμένεται να μειωθούν το 2035 στο 60 έως 61%.
Η μείωση αυτή θα επηρεάσει προφανώς και τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, ο οποίος σήμερα αγγίζει τα 4.600.000 και το 2035 αναμένεται να υπολείπεται κατά 500.000-1.000.000 και το 2050 κατά 1.100.000-1.700.000.
Συμπερασματικά, ο κ. Κοτζαμάνης τονίζει ότι η δημογραφία αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον μας, τον οποίο δεν έχουμε την πολυτέλεια να υποτιμούμε. «Εξ ου και η αναγκαιότητα της διαμόρφωσης μιας συνεκτικής δημογραφικής πολιτικής, που απαιτεί -εκτός των άλλων- και την ενίσχυση της δημογραφικής έρευνας, καθώς, αν η γνώση αναδεικνύει προβλήματα, η άγνοια δεν μπορεί να τα λύσει».
