Μπροστά στον κίνδυνο αφελληνισμού κρίσιμου τμήματος του ξενοδοχειακού δυναμικού βρίσκεται ο ελληνικός τουρισμός. Οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις από διάφορες περιοχές της χώρας συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι αρκετές σημαντικές ξενοδοχειακές μονάδες ενδέχεται να περάσουν σε χέρια ξένων, οι οποίοι καραδοκούν!
Στην πλειονότητά τους πρόκειται για μεγάλα και μεσαία ξενοδοχεία, που κατασκευάστηκαν λίγα χρόνια πριν από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Οι Ελληνες ιδιοκτήτες τους εκτός από τα ίδια κεφάλαια και τις όποιες επιδοτήσεις, αναγκάστηκαν να δανειστούν -σε αρκετές περιπτώσεις μεγάλα ποσά-, προκειμένου να τα ολοκληρώσουν. Με τα τότε δεδομένα στον τουρισμό εκτιμούσαν ότι θα μπορούσαν να κάνουν απόσβεση κεφαλαίου, να αποπληρώσουν τα χρέη και να κερδίσουν από τις επενδύσεις τους. Ωστόσο, στην πορεία τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Η συρρίκνωση των εισοδημάτων μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού οδήγησε τον εσωτερικό τουρισμό σε καθίζηση (εκτιμάται ότι πάνω από τους μισούς Ελληνες δεν θα κάνουν φέτος καλοκαιρινές διακοπές). Αυτή η εξέλιξη επηρεάζει αρνητικά όλες τις τουριστικές περιοχές της χώρας, καθώς οι Ελληνες ήταν…ανοιχτοχέρηδες στα ταξίδια τους, ενώ για κάποιες που βασίζονται στον εσωτερικό τουρισμό είναι εξοντωτική. Οι ξενοδόχοι αντιστέκονται με αξιόλογες προσφορές, όμως ακόμη κι έτσι ο τζίρος δεν αυξάνεται και τα λειτουργικά έξοδα των τουριστικών μονάδων δύσκολα καλύπτονται. Αλλωστε φέτος, με τις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις και την πολιτική αστάθεια, η τουριστική καλοκαιρινή περίοδος έχει περιοριστεί σε δύο μήνες.
Αλλά και από το εξωτερικό τα φετινά στοιχεία είναι γκρίζα κατά κανόνα. Μάλιστα, γίναμε αποδέκτες καταγγελιών για απρόκλητη αρνητική στάση (ακύρωση κρατήσεων, προσκόμματα στις συμφωνίες κ.ά.) μεγάλων ξένων τουριστικών πρακτόρων έναντι ελληνικών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Γνωρίζοντες τα του χώρου εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη αντιμετώπιση δεν είναι τυχαία, αλλά αποβλέπει στη δημιουργία συνθηκών οικονομικής ασφυξίας για Ελληνες ξενοδόχους. Κι αυτό γιατί αν δεν μπορέσουν να ανταποκριθούν στις δανειακές και άλλες υποχρεώσεις τους -αρκετοί είναι ήδη σε οριακή κατάσταση-, τα ξενοδοχεία τους και ειδικά τα λεγόμενα φιλέτα θα γίνουν λεία των συμφερόντων που τα έχουν βάλει στο μάτι. Ετσι, οι Ελληνες επιχειρηματίες θα εκτοπιστούν από τις περιουσίες τους και οι… αετονύχηδες ξένοι αγοραστές θα αποκτήσουν αντί τιμήματος σαφώς υποδεέστερου της πραγματικής αξίας τους και θα εκμεταλλεύονται εκλεκτές ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, από τις οποίες μπορούν, με τους κατάλληλους χειρισμούς και χωρίς βάρη, να αποκομίσουν μεγάλα κέρδη.
Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας δυσμενούς κατάληξης θα ήταν ποικιλόμορφες για τον ελληνικό τουρισμό και ευρύτερα για την ελληνική οικονομία.
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που ανέφερε ο αντιπεριφερειάρχης Λευκάδας Θοδωρής Βερύκιος σε πρόσφατη σύσκεψη στην Κέρκυρα, με τη συμμετοχή του Γερμανού υφυπουργού Εργασίας Χανς Φούχτελ:
«Αυτό το ξενοδοχείο, στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα για τη σύσκεψη, πιθανόν την εποχή που κατασκευάστηκε το 80% από την υπεραξία που δημιουργήθηκε από την εργασία μέχρι και τον εξοπλισμό ήταν ελληνικό ή φτιαγμένο με εντός των συνόρων της Ελλάδας ανθρώπινο δυναμικό και υλικά. Αν ένα παρόμοιο ξενοδοχείο φτιαχνόταν σήμερα, δεν θα ήταν ελληνικό ούτε το 20%. Δηλαδή, μόνο το 20% της υπεραξίας θα έμενε στην Ελλάδα».
Δημήτρης Κυριακόπουλος
