Το τοπίο των μετεκλογικών σχολιασμών δεν διαφέρει από εκείνο σε παρελθούσες εποχές. Οσοι δεν ψήφισαν εκείνο με το οποίο συμφωνούσαμε χαρακτηρίζονται είτε αδαείς είτε κακοπροαίρετοι. Οι Ελληνες στην πλειονότητά τους είναι «γεννημένοι ραγιάδες». Οι ομοφρονούντες είναι «φωτισμένοι» και «ατρόμητοι», κάτοχοι της απόλυτης αλήθειας. Τα πράγματα δεν είναι έτσι και το ξέρουμε καλά. Οι ψηφοφόροι της Ν.Δ. δεν είναι μνημονιακοί ούτε οπαδοί του διδύμου Μέρκελ – Σόιμπλε. Απλούστατα δεν ήθελαν να παραδώσουν τη χώρα στην ανεύθυνη και αφελληνισμένη Ακρα Αριστερά, που θα άναβε το φιτίλι στην ευρωπαϊκή πυριτιδαποθήκη.
Οσοι προτίμησαν ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κουκουλοφόροι ούτε θα διαδήλωναν στα Σκόπια υπέρ της «Μακεδονίας». Επιδίωκαν με την ψήφο τους να προστατεύσουν το εισόδημά τους και να μη δουν τον μισθό τους να πέφτει στα 300 ευρώ.
Οι οπαδοί των Ανεξάρτητων Ελλήνων δεν είναι συνωμοσιολόγοι ή αλαφροΐσκιωτοι. Ηθελαν να εκφράσουν την απαρέσκειά τους στο Μνημόνιο δίχως να υποχρεωθούν να ενταχθούν σε κάποιον αριστερό σχηματισμό.
Οι πολίτες που στήριξαν τη Χρυσή Αυγή δεν είναι «εκφασισμένοι», όπως τους καθύβρισε βουλευτής του ΚΚΕ, ούτε εμπνέονται από την εγκληματική ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού. Εστειλαν μήνυμα πάταξης της εγκληματικότητας και περιορισμού της λαθρομετανάστευσης.
Με λίγα λόγια, ενισχύθηκαν ή αποδυναμώθηκαν πολιτικές δυνάμεις λόγω της επιτυχίας ή αποτυχίας τους να βρουν λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα.
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει την ευκαιρία να προλάβει τις εξελίξεις και να δώσει πειστικές απαντήσεις στο εσωτερικό της χώρας και το εξωτερικό. Αν τα καταφέρει και δεν περιοριστεί στα λόγια, μπορεί να κυριαρχήσει για καιρό στο πολιτικό σκηνικό, όπως έκανε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Οι πολιτικές που πρέπει να εφαρμοστούν δεν είναι σύνθετες. Απλές είναι και συνάμα δύσκολες.
