Η πολιτική είναι όπως η ζωή. Εκτός από το γεγονός του θανάτου τίποτε δεν είναι σταθερό, τίποτε δεν είναι αμετάβλητο, όλα μπορεί να ανατραπούν και να εξελίσσονται ως την τελευταία στιγμή. Το χειρότερο, το οποίο στις εξισώσεις των πτωτικών κοινωνιών και των λιπόψυχων πολιτικών φαντάζει ως το πιο πιθανό, μπορεί να αποφευχθεί από τη δράση των πολιτών και τη στάση τους απέναντι στα γεγονότα. Η Κύπρος μάς έχει προσφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα γενναιόφρονης συμπεριφοράς και αξιοπρεπούς αντιμετώπισης ιστορικών προκλήσεων.
Το 2004 εξουδετέρωσε την απειλή του κατάπτυστου Σχεδίου Ανάν με ένα πάνδημο «όχι». Αγνόησε τις Κασσάνδρες, τα μίσθαρνα όργανα των δυτικών πρεσβειών, τους φοβικούς διαμορφωτές άποψης και τους επικίνδυνα άσχετους με το Κυπριακό ζήτημα. Οι Κύπριοι ψήφισαν με την καρδιά και το μυαλό το «όχι» και δεν σκιάχτηκαν τον αόρατο εχθρό που επικαλούνταν διαρκώς οι ανανιστές.
Τώρα τα ίδια παιδιά του ελληνικού έθνους καλούνται να αποτρέψουν την καταστροφή με την αγωνιστική διάθεση που δείχνουν ενάντια στον οικονομικό «Αττίλα» που ετοιμάζουν η Γερμανία και οι ουραγοί των συμφερόντων της στην Ε.Ε.
Η μοιρολατρία, η άνευ όρων παράδοση στον φόβο (που είναι πάντοτε εξαιρετικά κακός σύμβουλος) και η μειοδοτική υποταγή στην ισχύ ουδέποτε ωφέλησαν τον Ελληνισμό. Οι Ελληνες της Κύπρου το γνωρίζουν και ήδη έχουν καταφέρει πολλά με την αντίσταση που προβάλλουν στα άθλια σχέδια του Βερολίνου.
Το ζήτημα της κρίσης, ωστόσο, δεν περιορίζεται εντός των συνόρων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ευρύτερο, πανευρωπαϊκό. Η κινητοποίηση των πολιτών του μαρτυρικού νησιού και η θαρραλέα και εθνικά αξιοπρεπής στάση μερίδας του εκεί πολιτικού κόσμου καλό είναι να αποτελέσουν παράδειγμα και για εμάς. Εδώ οι πολίτες έχουν υποστεί εξαιρετικά πιο βάναυση μεταχείριση από το «κούρεμα» που θέλουν να κάνουν οι Γερμανοί στις κυπριακές καταθέσεις. Εχει σχεδόν διαλυθεί η χώρα και εξαθλιωθεί ο λαός.
Μας κάνει καλό να βλέπουμε πώς μπορεί να τελεσφορήσει η συντονισμένη και αποφασιστική δράση κάποιων που δεν ξεχνούν την ελληνικότητά τους…
